Σάββατο, 25 Απριλίου 2009

Ο κλάψας

Τόσες μέρες φίλοι μου κρατιέμαι, και κρατιέμαι και κρατιέμαι.... Και δεν μιλάω, και δεν σχολιάζω, και δεν λέω τίποτα. Αλλά σήμερα, μετά από έντονη και ώριμη σκέψη με την παρέα μιας μπυρίτσας και της Έλλης μου, αποφάσισα να κάνω μια έντονα φοτισμένη ανάρτηση.....
Κανονικά, δεν θα έπρεπε να σχολιάσω τίποτα. Αλλά αφού κάποιοι θέλουν να τα ακούσουν, θα τα ακούσουν. Και το θέμα θα λήξει εδώ.... Γιατί παραπέρα δεν πάει.... Γιατί δεν ξέρω αν σας το είπα (έχω καιρό να το αναφέρω.... ΕΧΩ ΚΑΙ ΕΠΙΠΕΔΟ) ΧΑΧΑΧΑΧΑ....

Μου τη σπάνε ιδιαίτερα οι κλάψες.... Ιδιαίτερα αυτοί που λένε τα πράγματα μονόπλευρα, μονόπαντα θα έλεγα.... Και ναι, ανάμεσα μας, ανάμεσα σε όλους μας, υπάρχει πάντα μια Μάρθα Βούρτση (και ας με έχει ονομάσει μια ψυχή έτσι... τρομάρα της....)
Όταν δέχομαι επίθεση, ξέρω να αμύνομαι. Οπως όλοι μας φαντάζομαι....Και δεν θα πέσω στο δάπεδο κανενός... Όποιος θέλει να τρώγεται με τα ρούχα του ας φαγωθεί. Αλλά να προσέχουμε τι λέμε παραέξω....
Δεν θα αναφερθώ σε πρόσωπα και καταστάσεις. Εγώ θα πω μόνο αυτό. Αν θεωρούμε ότι πρέπει να συνεχίζουμε να ασχολούμαστε με καταστάσεις που θεωρούνται τελειωμένες, κακό του κεφαλιού μας. Εγώ είμαι εδώ για να λέω όμορφα πράγματα με τους φίλους μου. Να βάζω όμορφα κομμάτια με σημασία... Δεν χρησιμοποιώ τις ατάκες κανενός εις βάρος του.

Και σας ρωτώ, όχι πείτε μου αν είμαι παράλογη. Αν ερχόταν κάποιος και χρησιμοποιώντας τις ατάκες σας, σας έκανε επίθεση (αν και δήλωσε ότι τίποτα δεν είναι προσωπικό και ναι ξέρω όποιος έχει τη μύγα μυγιάζεται, όποιος έχει τη σφίγγα σφίγγεται και στην τελική όποιος έχει τη μέλισσα μου να τη φέρει πίσω γιατί ξεχειμωνιάσαμε επιτέλους χαχαχαχα) τι θα κάνατε? Πόσο θα κρατιόσασταν? Θα απαντάγατε και με ποιο τρόπο? θέλω ειλικρινά τη γνώμη σας. Γιατί δεν είναι δυνατό να συμβαίνουν τόσες μαζεμένες μαλακίες μεταξύ μεγάλων ανθρώπων. Εκτός και αν δεν είμαστε ή μιλάμε Κογκολέζικα.... Θέλω να μου πείτε σας παρακαλώ. Βγάτε με από το αδιέξοδο μου. Και ότι ψηφίσει η πλειοψηφία αυτό θα γίνει... Αυτό θα ακούσω και έτσι θα πράξω....

Αρκετά μουρμούρισα πάλι νιάου μου καλέ.... Είδες για να μην αλλάζουν οι ρόλοι... χαχαχαχα

6 σχόλια:

alma libre είπε...

αχ δε ξερεις τι ειπες τωρα!!!φανταζομαι πως κλαψες εννοεις αυτους που βρισκουν παντα θεμα για τσακωμους και μιζεριες κ δεν βλεπουν την καμπουρα τους και παντα θεωρουν πως εχουν δικιο και κανεις δεν τους καταλαβαινει?επειδη επεσες στον ανθρωπο και στην περιοδο θα σου πω πως οταν νιωθεις πως θιγεσαι ή εχεις με κατι προβλημα και πως η υπομονη και η σιωπη δεν ειναι λυση γιατι μεταφραζεται ως αδυναμια καλα θα κανεις να το πεις οσο πιο ξεκαθαρα μπορεις..ετσι για να γινει και κατανοητο απο ολους!!ειδικα αν δε μετραει σαν ανθρωπος στη ζωη σου πες τα οσο πιο συντομα γινεται γιατι δεν αξιζει να χαλιεσαι..αν παλι ειναι σημαντικο προσωπο συζητα το παλι μεχρι εκει που δεν παει αλλα αν δε βγαλεις ακρη ή αν πλεον ειναι χαμενη υποθεση και εχει σπασει κατι μεσα σου βαλε χ αφου του πεις οσα θες!!μη σωπασεις με τιποτα...πες τα με ολους τους τροπους..με το καλο και με το αγριο...εγω εκανα πολυ καιρο το μαλακα σε μια περιπτωση και στο τελος με εβρισαν κιολας...ξερεις τι καταφερα?να θελω να βρισω μπας και ξυπνησει και να εχει εξαφανιστει...μπουμπου μου δεν ειναι ολοι ενηλικες στη συμπεριφορα τους...δυστυχως...
μπορει να ειμαι εκτος θεματος αλλα τα θυμηθηκα και τα δικα μου και εκνευριζομαι παλι!!!σταματαω εδω με την ευχη να εισαι εσυ καλα και χαρουμενη...(και παρε το αιμα μας πισω απο ολους τους μα....)
σε φιλω,καληνυχτα!!

Carina είπε...

Επειδή έχεις επίπεδο (να μην ξεχνιόμαστε!) εγώ προτείνω να το ξεχάσεις. Ο ηλίθιος παραμένει ηλίθιος ό,τι και να του κάνεις. Άλλαξε ο Μανωλιός και έβαλε τα ρούχα του αλλιώς. Άστον να τρώγεται λοιπόν με τα ρούχα του και εσύ συνέχισε τη ζωούλα σου. Not worth it!

PS: Συγνώμη αλλά την ατάκα σου με τη μέλισσα θέλω να τη χρησιμοποιήσω. Υπόσχομαι...όχι εις βάρος σου! :)

JK O SΚΡΟΥΤΖΑΚΟS είπε...

ΦΙΛΗ ΜΟΥ ΠΑΝΤΑ ΘΑ ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΑΝΑΜΕΣΑ ΜΑΣ ΚΛΑΨΕΣ,ΞΕΡΟΛΕΣ,ΔΗΘΕΝ ΚΛΠΚΛΠ.ΑΓΝΟΗΣΕ ΤΟΥΣ.Η ΑΔΙΑΦΟΡΙΑ ΕΙΝΑΙ ΑΥΤΗ ΠΟΥ ΤΟΥΣ ΣΚΟΤΩΝΕΙ.ΜΗ ΤΟΥΣ ΔΙΝΕΙΣ ΤΡΟΦΗ ΓΙΑ ΝΑ ΣΥΝΕΧΙΣΟΥΝ.ΜΗ ΧΑΛΑΣ ΤΗ ΖΑΧΑΡΕΝΙΑ ΣΟΥ ΓΙΑ ΚΑΝΕΝΑΝ Η ΚΑΜΙΑ ΗΛΙΘΙΑ ΓΙΑΤΙ ΕΣΥ ΜΟΝΟ ΘΑ ΕΚΝΕΥΡΙΣΤΕΙΣ ΚΑΙ ΘΑ ΣΤΕΝΟΧΩΡΕΘΕΙΣ ΣΤΟ ΤΕΛΟΣ.ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΑΔΥΝΑΜΙΑ ΠΙΣΤΕΥΩ ΤΟ ΝΑ ΜΗΝ ΑΠΑΝΤΑΣ.ΕΙΝΑΙ ΔΥΝΑΜΗ.ΤΟ ΕΥΚΟΛΟ ΕΙΝΑΙ ΝΑ ΜΙΛΗΣΟΥΜΕ.ΑΣΕ ΝΑ ΣΕ ΘΕΩΡΟΥΝ ΧΑΖΗ.ΣΗΜΑΣΙΑ ΕΧΕΙ ΤΙ ΕΙΣΑΙ ΚΑΙ ΤΙ ΠΙΣΤΕΥΕΙΣ ΓΙΑ ΤΟΝ ΕΑΥΤΟ ΣΟΥ.ΣΤΟ ΤΕΛΟΣ ΘΑ ΦΑΝΕΙ.ΑΥΤΑ ΤΑ ΛΙΓΑ.ΚΑΛΟ ΒΡΑΔΥ.

homemade είπε...

boubou.....at last....xaxa
έλα και είπα και εγώ.....
κλάψας ενα από τα χειρότερα είδη..της συνομωταξίας των φίλων του δάσους....όταν έρθεις αντιμετωπη με ενα κλάψα.....ακολούθα τα πιο κάτω...
1.ανοίγεις την ομπρέλα...
2.βγάζεις από την τσάντα σου μαντηλακια...για τα σκάγια
3.αν είναι δυνατόν κρατάς απόσταση ασφαλείας...πόσα μαντηλάκια ναχεις μαζί σου....
4.αν η εποχή είναι κατάληλη φοράς γαλότσες
5.ε...και κανα αδιαβροχο καλό θάταν
6.μόλις τελειώσει την κλάψα....
κλείνεις την ομπ΄ρελα ....
7.ρίχνεις ενα χαμόγελο ωραίο ωραίο
και 8.του λές με δυνατη φωνή
φτου σου ρε κλάψα....και αποχωρείς με ελαφρά βηματάκια....
προσοχή στην γλείτσα
νάσαι καλά......νιαουυυυ

MpinelikoMistress είπε...

Πολύ απλά αρχίζεις τα μπινελίκια...

Apostolis είπε...

Boubou μου αν δεν είσαι μέρος του προβλήματος είσαι μέρος της λύσης!