Παρασκευή, 13 Μαρτίου 2009

Για να μην ξεχνιόμαστε....

Παλιό η ψυχή μου γράμμα είναι κι εγράφησε μια παρθένα ωραία -- ευγενικήπαρθένα --
που για λύπη ερωτικήτο μοναστήρι εδιάλεξεν, ετάφη.
Τι τώρα κι αν ασπρίζουνε οι κροτάφοι;
Το τότε κι αν η μοίρα ήταν κακή;
Ενα συρτάρι εβένινον εκείτων αναμνήσεων κρύβει το χρυσάφι.
Την ώρα που γεμίζουν ίσκιο οι θόλοι,
καθισμένη σε πέτρα το κοιτά,
το σφίγγει στα ωχρά χέρια κλαίοντας όλη.
Έπειτα, ενώ, με βλέφαρα κλειστά,
το φευγαλέο της όραμα κρατά,σηκώνεται και πάει στο περιβόλι.

(2)
Με τον καιρό που πρόσχαρη ήταν νέα-- αλίμονο! --
για να αναμετρηθεί,για να 'βρει ένα σκοτάδι πιο βαθύ,
σέρνεται προς την πένθιμη αλέα.
Βαριά στη ζωή της έπεσε η αυλαίακει δεν μπορεί καλά να θυμηθεί.
Το χείλος, μόνο ξέρει, δεν ανθεί,δεν είναι πια τα μάτια της ωραία.
Κι όπως τα δέντρα ολόγυρα σιωπούν,
έτσι ποτέ για εκείνον που τη χάνει,
ποτέ δε θα 'ρθουν άνθρωποι να πουν.
Αχ, μήτε τ' όνομά του εδώ δε φτάνει!Να ζει;
Και πάντα ναν τον αγαπούν;Μην έχει τάχα -- σαν αυτή -- πεθάνει;

(3)
Είσαι, ψυχή μου, η κόρη που τη σβήνειολοένα κάποιος έρωτας πικρός,
που λησμονήθηκε κοιτώντας προςτα περασμένα, κι έτσι θ' απομείνει.
Κατάμονη σε μι' άκρη, όπως εκείνη,σε παρατούν ο κόσμος, ο καιρός.
Ενας ακόμη θα 'σουνα νεκρός,αν οι νεκροί δεν είχαν τη γαλήνη.
Σαν αδερφούλα η κόρη αυτή σου μοιάζειπου γέρνει,
συλλογίζεται και αργείχαμένην ευτυχία να νοσταλγεί.
Δικό σου λέω, ψυχή μου, είναι μαράζιόσα,
το βράδυ, δάκρυα, την αυγή,στα ρόδα κατεβαίνει και μοιράζει.

Καρυωτάκης, η ψυχή μου...

4 σχόλια:

alterego είπε...

Kαλημερα μπουμπου.

Loner_At_Loosends είπε...

Καλημέρα; Σίγουρα θα είναι καλή;

BOUBOU είπε...

Καλημέρα και στους δυο σας...

Ελπίζω ότι θα είναι καλύτερη από χθες.... για να δούμε..

Εύη Καφούρου είπε...

θα είναι θα είναι καλημέρα!!!!