Καφές και τσιγάρο! Αγαπημένη συνήθεια όλων μας. Ειδικά το πρωί μόλις ξυπνήσει το μάτι. Ένα καφεδάκι και ένα τσιγαράκι. Άντε και κανένα κουλουράκι για την πρωινή λυγουρίτσα.... Και μετά ξέρετε που πάμε (άλλη κλασική συνήθεια χαχαχα)....
Αυτός ο πρωινός καφές είναι τόσο πολύτιμος, χρειάζεται ηρεμία, τάξη και ασφάλεια. Πράγματα τόσο σπάνια στις μέρες μας αφού σηκωνόμαστε με την τσίμπλα στο μάτι, να τρέξουμε να πιούμε μια γουλιά στο πόδι, στο δρόμο, στο αμάξι για να πάμε στη δουλειά να πιούμε έναν δεύτερο και αυτόν με άγχος. Στην παλιά μου δουλειά, όποτε μπορούσαμε με τους φίλους μου στο γραφείο (Α ρε παιδάκια μου λείψατεεεεεεεεεεεεεεεεεεεεε) το είχαμε καθιερώσει. Όποιος ερχότανε πρώτος στο γραφείο (εγώ συνήθως) έφτιαχνε καφέ και για τους άλλους δύο. Ανάβαμε τσιγάρο και για ένα μισάωρο καθόμασταν στα γραφεία μας, κάναμε πως δουλεύαμε και τον απολαμβάναμε με κουτσομπολιό.
Τον απολαμβάνω τον καφέ. Μου αρέσει, είναι μια συνήθεια που την έχω από πολύ μικρή. Όλα μπορώ να τα στερηθώ, τον καφέ μου όχι όμως. Και το τσιγαράκι μου, αυτό που μας επιβάλλουν να κόψουμε. Δεν θα μπω στη διαδικασία τελικά να σχολιάσω το αν είναι καλό ή κακό το μέτρο. Ότι να ναι!!! Όλοι δίκιο έχουμε από τη μεριά μας. Το χειμώνα να μας δω τι θα κάνουμε. Ίσως αυτό το μέτρο τελικά να είναι καλό για να ξαναγυρίσουμε στις εποχές που μαζευόμασταν σε σπίτια παρέα και πίναμε καφέ, τρώγαμε, βλέπαμε ταινίες κλπ, κάτι που στις μέρες μας έχει χαθεί. Να ένα καλό. Να ξαναθυμηθούμε τους φίλους μας, τους γονείς μας τους συγγενείς μας. Καιρός δεν είναι να έρθουμε πάλι λίγο πιο κοντά? Αφού θα καπνίσουμε που θα καπνίσουμε σπίτια μας ας το κάνουμε παρέα. Παλιά λέγαμε: θα έρθετε για φαγητό? Τώρα θα λέμε: θα έρθετε για ένα τσιγαράκι??? χαχα. Μου άρεσε αυτό.
Παρ'όλα αυτά (επειδή είμαι και αναρχικό στοιχείο τρομάρα μου) θέλω να δώσω τους αγωνιστικούς χαιρετισμούς μου σε όλους όσους έχουνε ένα καφενεδάκι, ταβερνάκι κουτουκάκι οτιδήποτε που χάνουν τους πελάτες τους καθημερινά και αναγκαστικά θα κλείσουν από αυτό το μέτρο.
Λοιπόν, απολαύστε τον πρωινό σας καφέ. Σηκωθείτε λίγο νωρίτερα, δώστε χρόνο στον εαυτό σας να τον απολαύσει. Αρχίστε τη μέρα σας λίγο πιο ήρεμα (όσο γίνεται) και θα πάει καλύτερα....
Πέμπτη 23 Σεπτεμβρίου 2010
Τετάρτη 22 Σεπτεμβρίου 2010
Φυσάει πολύ.....
Φυσάει πολύ από το σπασμένο μου το τζάμι, φυσάει πολύ και μπαίνει κρύος ο βοριάς..... Που λέει και ο αγαπημένος Γιάννης Πλούταρχος..... Καλέ έπιασε κρύο λέμε... Εγώ κρυώνω και ας με κοροϊδεύει μια ψυχή. Κρυώνω λέμε δεν κάνω πλάκα.
Ζω στο σπίτι των ανέμων. Δεν σας είπα, ξαναμετακόμισα, όχι που θα έβαζα κώλο κάτω. Έφυγα από το παλιό σπίτι για δύο και μόνο λόγους....
Λόγος 1ος: Κατσαρίδες. Μιλάμε από παντού, αφού κάθε φορά που μπαίναμε στο σπίτι κάναμε ΚατσαριδοChecking..... σε τέτοια σημεία φτάσαμε. Ε και δεν την πάλεψα και είπα να φύγω!
Λόγος 2ος: Δεν είχε μπαλκόνι..... Όλα μπορώ να τα αντέξω, αλλά την κλεισούρα ποτέ....
Και έφυγα που λέτε. Και ψάχνω ψάχνω ψάχνω και σπίτι με μπαλκόνι δεν βρίσκω. Μα καλά τόσο σπάνια είναι τα μπαλκόνια πλέον? Ήμαρτον... Να πω ότι ζητούσα και πολλά? Τέλος πάντων. Μπαλκόνι ακούω και μπαλκόνι δεν βλέπω. Και τσούπ. Το βρήκα. Δώμαααααααααα... Και έχω όχι ένα αλλά δύο μπαλκόνια και μεγάλα λέμε. Και πήρα μια χαράααααααααα δεν περιγράφεται. Μεγάλη υπόθεση το μπαλκόνι! Κάθεσαι και ανοίγει το μάτι σου, έχω θέα Υμηττό.... Η καλύτερη μου.
Αυτές τις μέρες όμως μας έχει πάρει ο αέρας, πολύ πράγμα λέμε. Ένα τζάμι ανοικτό και πετάμε.... Το χειμώνα θα γυρίσουμε θρίλερ εδώ πάνω λέμε. Καλά είναι δεν γκρινιάζω πολύ (ξέρετε τώρα αν δεν γκρινιάξω λίγο θα σκάσω).
Σας αφήνω, πάω να πετάξω με αερόστατο...... Θα τραβήξω φωτογραφίες της ποντικούπολης και θα σας πω τι είδα.
Καλή συνέχεια στη μέρα σας και να προσέχετε τις λακούβες.... Έχει πολλές εκεί έξω.
Σας φιλώ σμούτς.....
Ζω στο σπίτι των ανέμων. Δεν σας είπα, ξαναμετακόμισα, όχι που θα έβαζα κώλο κάτω. Έφυγα από το παλιό σπίτι για δύο και μόνο λόγους....
Λόγος 1ος: Κατσαρίδες. Μιλάμε από παντού, αφού κάθε φορά που μπαίναμε στο σπίτι κάναμε ΚατσαριδοChecking..... σε τέτοια σημεία φτάσαμε. Ε και δεν την πάλεψα και είπα να φύγω!
Λόγος 2ος: Δεν είχε μπαλκόνι..... Όλα μπορώ να τα αντέξω, αλλά την κλεισούρα ποτέ....
Και έφυγα που λέτε. Και ψάχνω ψάχνω ψάχνω και σπίτι με μπαλκόνι δεν βρίσκω. Μα καλά τόσο σπάνια είναι τα μπαλκόνια πλέον? Ήμαρτον... Να πω ότι ζητούσα και πολλά? Τέλος πάντων. Μπαλκόνι ακούω και μπαλκόνι δεν βλέπω. Και τσούπ. Το βρήκα. Δώμαααααααααα... Και έχω όχι ένα αλλά δύο μπαλκόνια και μεγάλα λέμε. Και πήρα μια χαράααααααααα δεν περιγράφεται. Μεγάλη υπόθεση το μπαλκόνι! Κάθεσαι και ανοίγει το μάτι σου, έχω θέα Υμηττό.... Η καλύτερη μου.
Αυτές τις μέρες όμως μας έχει πάρει ο αέρας, πολύ πράγμα λέμε. Ένα τζάμι ανοικτό και πετάμε.... Το χειμώνα θα γυρίσουμε θρίλερ εδώ πάνω λέμε. Καλά είναι δεν γκρινιάζω πολύ (ξέρετε τώρα αν δεν γκρινιάξω λίγο θα σκάσω).
Σας αφήνω, πάω να πετάξω με αερόστατο...... Θα τραβήξω φωτογραφίες της ποντικούπολης και θα σας πω τι είδα.
Καλή συνέχεια στη μέρα σας και να προσέχετε τις λακούβες.... Έχει πολλές εκεί έξω.
Σας φιλώ σμούτς.....
Τρίτη 21 Σεπτεμβρίου 2010
Πρέπει να σταματήσω να ξυπνάω τόσο αργά.... Αποδιοργανώνονμαι εντελώς! Τόσα χρόνια από τη ζωή μου σηκωνόμουνα στις 7 πήγαινα δούλευα σαν το σκυλί και γύριζα το απόγευμα. Έκανα την χαρωπή νοικοκυρά και μετά ύπνος....
Τώρα.... Οι ρυθμοί μου άλλαξαν. Δουλεύω μέχρι τις 11 από τις 4 και το πρωί δεν μπορώ να σηκωθώ. Και να κάνω τις δουλειές στο σπίτι και μετά δουλειά...... ΟΥΦ!!!!!! Καλά είναι δεν λέω, στις μέρες μας η δουλειά ότι και να είναι δουλειά είναι. Απλά πρέπει να βρω τους ρυθμούς μου.
Δεν ξέρω αν σας είπα (πότε να σας το πω να μου πείτε τώρα) αλλά έφυγα από την παλιά μου δουλειά. Έκανα ένα βήμα που έπρεπε να το είχα κάνει από καιρό!!!!
Ναι θα μου πείτε ότι οι καιροί είναι δύσκολοι κλπ κλπ.... Αυτά όλα τα ξέρω καλά και τα καταλαβαίνω. Αλλά κάποια στιγμή ο κόμπος φτάνει στο χτένι. Όταν αρρωσταίνεις από τη δουλειά σου κάτι πάει στραβά. Και εγώ αρρώστησα. Δεν πήγαινε άλλο. Έφτασα σε σημείο να πέφτω κάτω το πρωί, να με μαζεύουνε. Είχα βγάλει και κάτι καντήλες γέμιζα σαν λεπρή. Και όλα αυτά ψυχολογικά.... Υπομονή υπομονή αλλά όχι και να πεθάνουμε. Οπότε και εγώ κάνω μια δουλειά χωρίς άγχος, χωρίς πολλά λεφτά βέβαια (τα οποία καλά είναι αλλά δεν είναι το παν) αλλά τουλάχιστον πηγαίνω με χαρά. Μέχρι να βρω κάτι άλλο το οποίο στην τελική θα μου αρέσει. Θα είναι αυτό που θέλω να κάνω.
Η δουλίτσα μου λοιπόν είναι σε Video Club. Ο χώρος μου. Μουσικούλα, ταινίες, χαρούμενος και χαλαρός κόσμος, καλό περιβάλλον. Δουλειά χωρίς πολλές απαιτήσεις για ανθρώπους που έχουν μάθει να γίνονται λάστιχο και να κάνουν τη δουλειά για 5. Μια χαράααααααααααα. Αυτό που χρειαζόμουνα για να χαλαρώσω λίγο, να πάρω δυνάμεις για να ξαναβγώ δυναμικά (αν ποτέ δωθεί η ευκαιρία). Δεν αγχώνομαι θέλω να τα βλέπω θετικά τα πράγματα.
Και θέλω να πω το εξής.... Ακούμε κάθε μέρα για την ανεργία, για τους νέους που δεν βρίσκουνε δουλειά, ότι είναι άσχημα τα πράγματα.... Ναι ΟΚ.... Σωστά όλα αυτά, αλλά αυτό που είδα και κατάλαβα είναι ότι αν κάποιος θέλει να δουλέψει βρίσκει. Ένα μεροκάματο θα το βγάλει για να ζήσει.
Συμβουλή για τα νέα παιδιά που ξεκινούν και ψάχνουν. Ρίξτε τις απαιτήσεις σας και τα στάνταρ σας λίγο!!!! Ναι όλοι πτυχία έχουμε, όλοι προϋπηρεσία έχουμε. Χαλαρώστε λίγο. Ξεκινήστε από κάπου και αν δουλέψετε θα πετύχετε. Καμιά δουλειά δεν είναι ντροπή, να αισθάνεστε περήφανοι όταν δουλεύετε κάπου, όταν δημιουργείτε, όταν είστε χρήσιμοι. Και να σέβεστε το χέρι που σας πληρώνει. Να δουλεύετε γιατί τα λεφτά δεν σας χαρίζονται. Να σέβεστε τη δουλειά και τον εργοδότη σας. Ναι δεν λέω να σας πατάει, την αναρχική μου γνώμη σε άλλη ανάρτηση. Αυτή είναι αισιόδοξη και συμβουλευτική. Αλλά και ο εργοδότης σας κάπου τα βρίσκει τα λεφτά, πρέπει να τα σέβεστε. Και θα πάτε μπροστά (αν ανακάμψουμε ποτέ). Πραγματικά, έψαχνα για δουλειά λιγότερο από μήνα. Πήγα σε τουλάχιστον 10 συνεντεύξεις και απέρριψα άλλες τόσες.
Έβαλα προτεραιότητες. Θέλω να δουλεύω ΝΑΙ. Αλλά όχι σε βάρος της προσωπικής μου ζωής. Τον άνθρωπο μου τον βάζω πάνω από όλους. Και δεν αφήνω τίποτα και κανέναν να επιρρεάσει την προσωπική μας ευτυχία. Άντε γιατί πολλές υποχωρήσεις έκανα. Σε αυτό το κομμάτι τίποτα. Αλλά και αυτά με τη σειρά τους. Ένα ένα.....
Οπότε για να κλείσω αισιόδοξα και πάλι ένα θα πω.... Δώστε μια ευκαιρία σε δουλειές που υπό φυσιολογικές συνθήκες δεν θα κάνατε ποτέ. Κάτι θα βγάλετε, κάτι θα μάθετε και στην τελική, λεφτά είναι. Από το 0 όλα ευπρόσδεκτα!!!! Καλή τύχη.... Σκεφτείτε το.....
Τώρα.... Οι ρυθμοί μου άλλαξαν. Δουλεύω μέχρι τις 11 από τις 4 και το πρωί δεν μπορώ να σηκωθώ. Και να κάνω τις δουλειές στο σπίτι και μετά δουλειά...... ΟΥΦ!!!!!! Καλά είναι δεν λέω, στις μέρες μας η δουλειά ότι και να είναι δουλειά είναι. Απλά πρέπει να βρω τους ρυθμούς μου.
Δεν ξέρω αν σας είπα (πότε να σας το πω να μου πείτε τώρα) αλλά έφυγα από την παλιά μου δουλειά. Έκανα ένα βήμα που έπρεπε να το είχα κάνει από καιρό!!!!
Ναι θα μου πείτε ότι οι καιροί είναι δύσκολοι κλπ κλπ.... Αυτά όλα τα ξέρω καλά και τα καταλαβαίνω. Αλλά κάποια στιγμή ο κόμπος φτάνει στο χτένι. Όταν αρρωσταίνεις από τη δουλειά σου κάτι πάει στραβά. Και εγώ αρρώστησα. Δεν πήγαινε άλλο. Έφτασα σε σημείο να πέφτω κάτω το πρωί, να με μαζεύουνε. Είχα βγάλει και κάτι καντήλες γέμιζα σαν λεπρή. Και όλα αυτά ψυχολογικά.... Υπομονή υπομονή αλλά όχι και να πεθάνουμε. Οπότε και εγώ κάνω μια δουλειά χωρίς άγχος, χωρίς πολλά λεφτά βέβαια (τα οποία καλά είναι αλλά δεν είναι το παν) αλλά τουλάχιστον πηγαίνω με χαρά. Μέχρι να βρω κάτι άλλο το οποίο στην τελική θα μου αρέσει. Θα είναι αυτό που θέλω να κάνω.
Η δουλίτσα μου λοιπόν είναι σε Video Club. Ο χώρος μου. Μουσικούλα, ταινίες, χαρούμενος και χαλαρός κόσμος, καλό περιβάλλον. Δουλειά χωρίς πολλές απαιτήσεις για ανθρώπους που έχουν μάθει να γίνονται λάστιχο και να κάνουν τη δουλειά για 5. Μια χαράααααααααααα. Αυτό που χρειαζόμουνα για να χαλαρώσω λίγο, να πάρω δυνάμεις για να ξαναβγώ δυναμικά (αν ποτέ δωθεί η ευκαιρία). Δεν αγχώνομαι θέλω να τα βλέπω θετικά τα πράγματα.
Και θέλω να πω το εξής.... Ακούμε κάθε μέρα για την ανεργία, για τους νέους που δεν βρίσκουνε δουλειά, ότι είναι άσχημα τα πράγματα.... Ναι ΟΚ.... Σωστά όλα αυτά, αλλά αυτό που είδα και κατάλαβα είναι ότι αν κάποιος θέλει να δουλέψει βρίσκει. Ένα μεροκάματο θα το βγάλει για να ζήσει.
Συμβουλή για τα νέα παιδιά που ξεκινούν και ψάχνουν. Ρίξτε τις απαιτήσεις σας και τα στάνταρ σας λίγο!!!! Ναι όλοι πτυχία έχουμε, όλοι προϋπηρεσία έχουμε. Χαλαρώστε λίγο. Ξεκινήστε από κάπου και αν δουλέψετε θα πετύχετε. Καμιά δουλειά δεν είναι ντροπή, να αισθάνεστε περήφανοι όταν δουλεύετε κάπου, όταν δημιουργείτε, όταν είστε χρήσιμοι. Και να σέβεστε το χέρι που σας πληρώνει. Να δουλεύετε γιατί τα λεφτά δεν σας χαρίζονται. Να σέβεστε τη δουλειά και τον εργοδότη σας. Ναι δεν λέω να σας πατάει, την αναρχική μου γνώμη σε άλλη ανάρτηση. Αυτή είναι αισιόδοξη και συμβουλευτική. Αλλά και ο εργοδότης σας κάπου τα βρίσκει τα λεφτά, πρέπει να τα σέβεστε. Και θα πάτε μπροστά (αν ανακάμψουμε ποτέ). Πραγματικά, έψαχνα για δουλειά λιγότερο από μήνα. Πήγα σε τουλάχιστον 10 συνεντεύξεις και απέρριψα άλλες τόσες.
Έβαλα προτεραιότητες. Θέλω να δουλεύω ΝΑΙ. Αλλά όχι σε βάρος της προσωπικής μου ζωής. Τον άνθρωπο μου τον βάζω πάνω από όλους. Και δεν αφήνω τίποτα και κανέναν να επιρρεάσει την προσωπική μας ευτυχία. Άντε γιατί πολλές υποχωρήσεις έκανα. Σε αυτό το κομμάτι τίποτα. Αλλά και αυτά με τη σειρά τους. Ένα ένα.....
Οπότε για να κλείσω αισιόδοξα και πάλι ένα θα πω.... Δώστε μια ευκαιρία σε δουλειές που υπό φυσιολογικές συνθήκες δεν θα κάνατε ποτέ. Κάτι θα βγάλετε, κάτι θα μάθετε και στην τελική, λεφτά είναι. Από το 0 όλα ευπρόσδεκτα!!!! Καλή τύχη.... Σκεφτείτε το.....
Δευτέρα 20 Σεπτεμβρίου 2010
Καλη εβδομάδα!!!!
Καλημέρα σε όλους σας!!! Καλή εβδομάδα να έχουμε. Ηλιόλουστη τη βλέπω καλή μου φαίνεται.
Εμένα μόλις άνοιξε το μάτι μου, με το ζόρι μην φανταστείτε.... Να πιω μια γουλιά καφέ να κάνω ένα τσιγαράκι σπίτι μου (γιατί όξω μας το κόβουνεεεεεεεεεεεεε ρεεεεεεεεεεεεεεεε) μπας και ανοίξει το μάτι μου.... Γιατί ήθελα να ξενυχτήσω χθες τρομάρα μου..... Αλλά πέρασα όμορφα!!
Χθες λοιπόν που λέτε ήρθα σε επαφή με ένα παιχνιδάκι που λέγεται Guitar Hero..... Μεγάαααααλη επιτυχία!!!! Είμαι τρελλός Rock Star γενικότερα!!!! χαχαχα
Αλλά το μάτι κλειστό λέμε δεν είμαι εγώ για τέτοια. Να με δω να πάω για δουλειά με το μάτι ημίκλειστο, πολύ γέλιο θα πέσει....
Τα νέα μου πολλά!!! Θα σας τα πω σιγά σιγά γιατί σήμερα δεν επικοινωνώ....
Άντε ας πάρουμε ενέργεια από τον ήλιο που αρχίζει σιγά σιγά να καίει πάλι (η ζέστη μας έλειπε πάλι) φούρνος θα γίνει πάλι το σπιτάκι μου..... Σας προσκαλώ όλους για σάουνα και ηλιοθεραπεία στο μπαλκόνι μου. Και θα σας δροσίζω με το λάστιχο....
Φιλιάαααααα πολλά και να έχετε μια καλή μέρα.......
Εμένα μόλις άνοιξε το μάτι μου, με το ζόρι μην φανταστείτε.... Να πιω μια γουλιά καφέ να κάνω ένα τσιγαράκι σπίτι μου (γιατί όξω μας το κόβουνεεεεεεεεεεεεε ρεεεεεεεεεεεεεεεε) μπας και ανοίξει το μάτι μου.... Γιατί ήθελα να ξενυχτήσω χθες τρομάρα μου..... Αλλά πέρασα όμορφα!!
Χθες λοιπόν που λέτε ήρθα σε επαφή με ένα παιχνιδάκι που λέγεται Guitar Hero..... Μεγάαααααλη επιτυχία!!!! Είμαι τρελλός Rock Star γενικότερα!!!! χαχαχα
Αλλά το μάτι κλειστό λέμε δεν είμαι εγώ για τέτοια. Να με δω να πάω για δουλειά με το μάτι ημίκλειστο, πολύ γέλιο θα πέσει....
Τα νέα μου πολλά!!! Θα σας τα πω σιγά σιγά γιατί σήμερα δεν επικοινωνώ....
Άντε ας πάρουμε ενέργεια από τον ήλιο που αρχίζει σιγά σιγά να καίει πάλι (η ζέστη μας έλειπε πάλι) φούρνος θα γίνει πάλι το σπιτάκι μου..... Σας προσκαλώ όλους για σάουνα και ηλιοθεραπεία στο μπαλκόνι μου. Και θα σας δροσίζω με το λάστιχο....
Φιλιάαααααα πολλά και να έχετε μια καλή μέρα.......
Παρασκευή 17 Σεπτεμβρίου 2010
Επιστροφή.... (όχι στη φύση!!!)
Μετά από απαίτηση πολλών τηλεθεατών (άσχετο αλλά έχω λιώσει στην τηλεόραση) είπα να αρχίσω σιγά σιγά να επιστρέφω στα τεκτενόμενα. Να κάνω μια ανακαίνηση του σπιτιού εδώ, να δω τι παίζει και επιστρέφω πάραυτα.....
Σας φιλώ προς το παρόν....
Ξεκινάω ανακαίνιση
Σας φιλώ προς το παρόν....
Ξεκινάω ανακαίνιση
Πέμπτη 11 Μαρτίου 2010
Η έννοια της πινέζας
Θυμάστε τον παλιό καλό καιρό που αναλύαμε βλακείες? Σήμερα, και μετά από την άπειρη μαλακία που με δέρνει, και την έμπνευση που μου ήρθε από μακρυά....... αποφάσισα να αναλύσω την έννοια της πινέζας....... Πινέζα, χαχαχα είναι ηλίθια λέξη καταρχάς, μου προκαλλεί το γέλιο χωρίς να ξέρω το γιατί.... Και το τονίζω, δεν έχω πιει τίποτα......
Η πινέζα λοιπόν, είναι αυτό το πραγματάκι που στερώνουμε το σύμπαν, κάδρα, χαρτιά, σκοινιά ότι να ναι τέλος πάντων. Τώρα θα μου πείτε γιατί με έπιασε με την πινέζα..... Τρελλή είμαι ότι θέλω λέω.... Ο γιατρός είπε, ναι σε όλα!!!!!!!!
Η πινέζα λοιπόν κοινωνιολογικά μπορεί να θεωρηθεί ο συνδετικός κρίκος ανάμεσα στον τοίχο, τον φελό, οποιαδήποτε επιπλέον επιφάνεια και αυτό που θέλουμε να κρεμάσουμε. Κατ'επέκτασιν (επίπεδο λέμε έτσι.....) ενώνουμε δύο τρία τέσσερα παιδιάαααααααα ωχ άσχετο το κομματάκι, δύο τρία και παραπάνω αντικείμενα μεταξύ τους. Δημιουργούμε δηλαδή μια ένωση, μια ταύτιση. Ο τοίχος φεύγει από την απομόνωση και την αποξένωση και γνωρίζει νέα αντικείμενα, του ανοίγονται νέοι ορίζοντες και του ανεβαίνει η ψυχολογία.
Ανθρωπιστικά, μπορώ να πω ότι η ένωση του τοίχου πχ με το αντικείμενο, προκαλλεί τη γέννηση μιας ωραίας ατμόσφαιρας. Μιας αναγέννησης, που συμβάλει στην μείωση γεννήσεων στην χώρα μας, αφού κάθε νέα έμπνευση μπορεί να θεωρηθεί τέκνο του καθενός μας. (καλά από λογική σκίζω πάλι )
Τραγουδιστικά, η έννοια της πινέζας μπορεί να κολλήσει σε διάφορα άσματα του τύπου, κάτω από την πινέζα έφαγα την μαγιονέζα, βρε πινέζα βρε πινέζα θα σου δώσω μια και τέζα, με μια πινέζα δεν γεμίζει η φριτέζα, άσε την πινέζα και γύρνα στην παρκετέζα κλπ κλπ. Όλα αυτά τα άσματα, μπορούν να τραγουδηθούν από αντίστοιχους ποιοτικούς τραγουδοποιούς με μεγάλη επιτυχία. Πάμε για πλατίνα λέμε.....
Εικαστικά, η πινέζα μπορεί να θεωρηθεί σαν τον κοζάκο που αχνοφαίνεται πίσω από τα δέντρα στην χιονισμένη τούνδρα, σαν την αρκούδα που περιμένει το θήραμα της κρυμένη πίσω από το βράχο, σαν τον ύφαλο που βρίσκεται καλά θαμένος μέσα στη θάλασσα ( και αναφέρομαι στην μοντέρνα τέχνη, που μια κουκίδα είναι πολυδιάστατη έννοια, γιατί λοιπόν να μην βάλουμε μια πινέζα? τι έχει δηλαδή η πινέζα, στο πηγάδι κατούρησε???????)
Γλωσσολογικά - υβριστικά, μπορεί η πινέζα να χρησιμοποιηθεί σε διάφορες προτάσεις του τύπου: δεν μας χέζεις και εσύ και η πινέζα σου, άντε γ....... και εσύ και η πινέζα σου, μια πινέζα δεν φέρνει την άνοιξη, την κάναμε πινέζα κλπ κλπ
Ουφ, νομίζω ότι η πινέζα (μα είναι όντως ηλίθια λέξη γαμώτο χαχαχα) είχε την τιμητική της. Και νομίζω ότι κανείς μας δεν είχε στο μυαλό του την έννοια της πινέζας..... Για σκεφτείτε το.....Θα επιστρέψω με άλλες έννοιες..... Πρέπει να αναλύσουμε πολλά νομίζω, να σας δώσω την πινέζα μου επιτέλους, μπας και συνέλθετε......
Η πινέζα λοιπόν, είναι αυτό το πραγματάκι που στερώνουμε το σύμπαν, κάδρα, χαρτιά, σκοινιά ότι να ναι τέλος πάντων. Τώρα θα μου πείτε γιατί με έπιασε με την πινέζα..... Τρελλή είμαι ότι θέλω λέω.... Ο γιατρός είπε, ναι σε όλα!!!!!!!!
Η πινέζα λοιπόν κοινωνιολογικά μπορεί να θεωρηθεί ο συνδετικός κρίκος ανάμεσα στον τοίχο, τον φελό, οποιαδήποτε επιπλέον επιφάνεια και αυτό που θέλουμε να κρεμάσουμε. Κατ'επέκτασιν (επίπεδο λέμε έτσι.....) ενώνουμε δύο τρία τέσσερα παιδιάαααααααα ωχ άσχετο το κομματάκι, δύο τρία και παραπάνω αντικείμενα μεταξύ τους. Δημιουργούμε δηλαδή μια ένωση, μια ταύτιση. Ο τοίχος φεύγει από την απομόνωση και την αποξένωση και γνωρίζει νέα αντικείμενα, του ανοίγονται νέοι ορίζοντες και του ανεβαίνει η ψυχολογία.
Ανθρωπιστικά, μπορώ να πω ότι η ένωση του τοίχου πχ με το αντικείμενο, προκαλλεί τη γέννηση μιας ωραίας ατμόσφαιρας. Μιας αναγέννησης, που συμβάλει στην μείωση γεννήσεων στην χώρα μας, αφού κάθε νέα έμπνευση μπορεί να θεωρηθεί τέκνο του καθενός μας. (καλά από λογική σκίζω πάλι )
Τραγουδιστικά, η έννοια της πινέζας μπορεί να κολλήσει σε διάφορα άσματα του τύπου, κάτω από την πινέζα έφαγα την μαγιονέζα, βρε πινέζα βρε πινέζα θα σου δώσω μια και τέζα, με μια πινέζα δεν γεμίζει η φριτέζα, άσε την πινέζα και γύρνα στην παρκετέζα κλπ κλπ. Όλα αυτά τα άσματα, μπορούν να τραγουδηθούν από αντίστοιχους ποιοτικούς τραγουδοποιούς με μεγάλη επιτυχία. Πάμε για πλατίνα λέμε.....
Εικαστικά, η πινέζα μπορεί να θεωρηθεί σαν τον κοζάκο που αχνοφαίνεται πίσω από τα δέντρα στην χιονισμένη τούνδρα, σαν την αρκούδα που περιμένει το θήραμα της κρυμένη πίσω από το βράχο, σαν τον ύφαλο που βρίσκεται καλά θαμένος μέσα στη θάλασσα ( και αναφέρομαι στην μοντέρνα τέχνη, που μια κουκίδα είναι πολυδιάστατη έννοια, γιατί λοιπόν να μην βάλουμε μια πινέζα? τι έχει δηλαδή η πινέζα, στο πηγάδι κατούρησε???????)
Γλωσσολογικά - υβριστικά, μπορεί η πινέζα να χρησιμοποιηθεί σε διάφορες προτάσεις του τύπου: δεν μας χέζεις και εσύ και η πινέζα σου, άντε γ....... και εσύ και η πινέζα σου, μια πινέζα δεν φέρνει την άνοιξη, την κάναμε πινέζα κλπ κλπ
Ουφ, νομίζω ότι η πινέζα (μα είναι όντως ηλίθια λέξη γαμώτο χαχαχα) είχε την τιμητική της. Και νομίζω ότι κανείς μας δεν είχε στο μυαλό του την έννοια της πινέζας..... Για σκεφτείτε το.....Θα επιστρέψω με άλλες έννοιες..... Πρέπει να αναλύσουμε πολλά νομίζω, να σας δώσω την πινέζα μου επιτέλους, μπας και συνέλθετε......
Δευτέρα 8 Μαρτίου 2010
Παραμύθια.....
Εδώ και κάποια χρόνια της ζωής μου λέω φωναχτά ότι έχω πάψει να κάνω όνειρα.... Γιατί τα όνειρα είναι για τους τυχερούς. Είναι γι αυτούς που έχουν ένα αστεράκι πάνω από το κεφάλι τους τη μέρα που γεννιούνται... Τα όνειρα είναι για όσους έχουν το δικαίωμα να ονειρεύονται. Για μας τους υπόλοιπους η πραγματικότητα έρχεται καθημερινά και μας προσγειώνει απότομα. Είναι σαν ένα δάχτυλο να κουνιέται επιδεικτικά μπροστά μας και να μας λέει.... Όχι... δεν έχεις καμιά ελπίδα εσύ.... Σα να γελάει κάποιος πάνω από το κεφάλι σου μόλις αρχίζεις δειλά δειλά να κάνεις ένα μικρό όνειρο....
Παραμύθια.... Όλοι μας θα θέλαμε να ζήσουμε ένα παραμύθι, μια ιστορία όπως θα την θέλαμε, μια ιστορία με ιδανικές συνθήκες, όπου το σύμπαν θα σταματήσει να γαμιέται δεξιά και αριστερά.... Που θα μας χαμογελάσει και θα μας δώσει τη δυνατότητα να ζήσουμε ένα μέρος του παραμυθιού μας. Όλοι μας έχουμε ανάγκες, όλοι μας θέλουμε πράγματα, όλοι μας τα κυνηγάμε..... Εγώ αλήθεια κουράστηκα. Θα ήθελα να ονειρευτώ κάτι μια φορά και να μου βγει.... Κάτι μικρό δεν ζητάω πολλά. Να ακούσω μια κουβέντα και να την εννοεί ο άλλος όπως θα ήθελα να την εννοεί.... Και όχι να τρώω τα μούτρα μου..... Να πιστέψω ότι κάποια στιγμή θα συμβεί κάτι όπως το έχω φανταστεί. Να νοιώσω λίγο τυχερή, να μην ταλαιπωρηθώ πολύ για ένα τόσο δα βηματάκι, για ένα συναίσθημα, για μια επιβεβαίωση, για κάτι τέλος πάντων.
Γιατί μια ζωή χωρίς όνειρα, είναι μια ζωή νεκρή, μια ζωή που δεν αξίζει τον κόπο.... Μια ζωή που δεν έχει κανένα νόημα. Αλλά..... εγώ φοβάμαι να ονειρευτώ. Δεν θέλω να ονειρευτώ, αρνούμαι.... Δεν μπορώ να ελπίζω σε κάτι. Αν θέλει να έρθει ας έρθει, δεν θα το περιμένω. Δεν θέλω να το περιμένω. Δεν μπορώ να το περιμένω. Δεν θέλω να απογοητευτώ ξανά..... Εγώ εδώ είμαι!! Πάντα εδώ ήμουν, δεν έφυγα, δεν φεύγω και δεν θα φύγω ακόμα.... Βαρέθηκα να φοβάμαι. Ο φόβος μου για τα πάντα, ο πανικός που με πιάνει είναι τεράστιος. Θέλω να σταματήσω να φοβάμαι.... Θέλω να σταματήσω να σκέφτομαι. Θέλω απλά να δω κάποιους ανθρώπους στα μάτια και να τους πω τι αισθάνομαι.... Αλλά δεν θα το κάνω ποτέ.... Γιατί η ρουφιάνα έχω και διαίσθηση. Ξέρω τις απαντήσεις που θα λάβω..... Και η αλήθεια είναι ότι δεν θέλω να τις ακούσω.... Καλύτερα να μην ξέρω απόλυτα τι συμβαίνει. Και μια ιδέα που έχω αρκετή είναι.....
Θέλω να ζήσω ένα μικρό παραμύθι μια φορά.... Χωρίς υπερβολές, απλό, καθημερινό. Αλλά τα παραμύθια είναι για τα παιδιά, για να κοιμούνται και να τρώνε το φαγητό τους. Εμείς μεγαλώσαμε. Δεν μας ταιριάζουν τα παραμύθια! Είναι λίγο αστεία νομίζω. Αν και το γέλιο είναι η άμυνα μου (γιατί μέσα μου κλαίω συνήθως, και έξω μου μη σου πω χαχαχα). Και η αλήθεια είναι ότι τον τελευταίο καιρό πολύ γελάω. Τόσο που ανησυχώ.....
Αλλά δεν βαριέσαι..... Αν φτιάξω ένα παραμύθι δεν θα είναι με πριγκήπισσες και βασιλόπουλα, και άσπρα άλογα. Θα είναι πιο κοντά στα στάνταρ μου...... Η μοίρα θα φέρει τα υπόλοιπα.... Ας έρθουν... Γιατί όπως είπα και πριν...... ΕΔΩ ΕΙΜΑΙ!!!!!! Κοπιάστε......
Παραμύθια.... Όλοι μας θα θέλαμε να ζήσουμε ένα παραμύθι, μια ιστορία όπως θα την θέλαμε, μια ιστορία με ιδανικές συνθήκες, όπου το σύμπαν θα σταματήσει να γαμιέται δεξιά και αριστερά.... Που θα μας χαμογελάσει και θα μας δώσει τη δυνατότητα να ζήσουμε ένα μέρος του παραμυθιού μας. Όλοι μας έχουμε ανάγκες, όλοι μας θέλουμε πράγματα, όλοι μας τα κυνηγάμε..... Εγώ αλήθεια κουράστηκα. Θα ήθελα να ονειρευτώ κάτι μια φορά και να μου βγει.... Κάτι μικρό δεν ζητάω πολλά. Να ακούσω μια κουβέντα και να την εννοεί ο άλλος όπως θα ήθελα να την εννοεί.... Και όχι να τρώω τα μούτρα μου..... Να πιστέψω ότι κάποια στιγμή θα συμβεί κάτι όπως το έχω φανταστεί. Να νοιώσω λίγο τυχερή, να μην ταλαιπωρηθώ πολύ για ένα τόσο δα βηματάκι, για ένα συναίσθημα, για μια επιβεβαίωση, για κάτι τέλος πάντων.
Γιατί μια ζωή χωρίς όνειρα, είναι μια ζωή νεκρή, μια ζωή που δεν αξίζει τον κόπο.... Μια ζωή που δεν έχει κανένα νόημα. Αλλά..... εγώ φοβάμαι να ονειρευτώ. Δεν θέλω να ονειρευτώ, αρνούμαι.... Δεν μπορώ να ελπίζω σε κάτι. Αν θέλει να έρθει ας έρθει, δεν θα το περιμένω. Δεν θέλω να το περιμένω. Δεν μπορώ να το περιμένω. Δεν θέλω να απογοητευτώ ξανά..... Εγώ εδώ είμαι!! Πάντα εδώ ήμουν, δεν έφυγα, δεν φεύγω και δεν θα φύγω ακόμα.... Βαρέθηκα να φοβάμαι. Ο φόβος μου για τα πάντα, ο πανικός που με πιάνει είναι τεράστιος. Θέλω να σταματήσω να φοβάμαι.... Θέλω να σταματήσω να σκέφτομαι. Θέλω απλά να δω κάποιους ανθρώπους στα μάτια και να τους πω τι αισθάνομαι.... Αλλά δεν θα το κάνω ποτέ.... Γιατί η ρουφιάνα έχω και διαίσθηση. Ξέρω τις απαντήσεις που θα λάβω..... Και η αλήθεια είναι ότι δεν θέλω να τις ακούσω.... Καλύτερα να μην ξέρω απόλυτα τι συμβαίνει. Και μια ιδέα που έχω αρκετή είναι.....
Θέλω να ζήσω ένα μικρό παραμύθι μια φορά.... Χωρίς υπερβολές, απλό, καθημερινό. Αλλά τα παραμύθια είναι για τα παιδιά, για να κοιμούνται και να τρώνε το φαγητό τους. Εμείς μεγαλώσαμε. Δεν μας ταιριάζουν τα παραμύθια! Είναι λίγο αστεία νομίζω. Αν και το γέλιο είναι η άμυνα μου (γιατί μέσα μου κλαίω συνήθως, και έξω μου μη σου πω χαχαχα). Και η αλήθεια είναι ότι τον τελευταίο καιρό πολύ γελάω. Τόσο που ανησυχώ.....
Αλλά δεν βαριέσαι..... Αν φτιάξω ένα παραμύθι δεν θα είναι με πριγκήπισσες και βασιλόπουλα, και άσπρα άλογα. Θα είναι πιο κοντά στα στάνταρ μου...... Η μοίρα θα φέρει τα υπόλοιπα.... Ας έρθουν... Γιατί όπως είπα και πριν...... ΕΔΩ ΕΙΜΑΙ!!!!!! Κοπιάστε......
Παρασκευή 12 Φεβρουαρίου 2010
Ποιος καταλαβαίνει..... Τι καταλαβαίνει...... Αν καταλαβαίνει...... Πόσο καταλαβαίνει και αν θέλει να καταλάβει..... Γιατί αν θέλει να καταλάβει να μηνκαταλάβουμε και οι υπόλοιποι? Εμείς τπτ? Στο πηγάδι? Είπαμε..... μικρή χαζή ανόητη..... Δεν καταλαβαίνω..... Αλλά και μπας και δεν θέλω να καταλάβω????
Δεν ξέρω αν γίνομαι κατανοητή, αλλά δεν πειράζει κιόλας.... Δεν έχω την απαίτηση.... Λογικό είναι να μην γίνομαι κατανοητή... Πάντα αυτό ήταν το πρόβλημα μου. Ή τουλάχιστον νόμιζα ότι δεν γίνομαι κατανοητή.
Ποιος κατάλαβε και τι κατάλαβε ο Θεός και η ψυχή του!!!!! Το ότι να ναι συνεχίζεται..... Κακώς ξεκίνησε βέβαια.... Αλλά μιας και ξεκίνησε ένα έχω να πω....
Εγώ καταλαβαίνω, αλλά κάνω ότι δεν καταλαβαίνω.... Δεν ξέρω αν το κάνω γιατί δεν με παίρνει, γιατί θα πληγώσω και θα πληγωθώ, γιατί αν πρέπει να δείξω ότι κατάλαβα. Και να το δείξω τότε τι? Τι νόημα έχει? Αν πρέπει να καταλάβω κάτι το θέλω σε πενηνταράκια παρακαλώ..... Αν πρέπει κάτι να καταλάβω το θέλω ξεκάθαρα και κατάμουτρα. Άσχετα με το αν εγώ λέω ή όχι.... αυτό είναι αλλουνού παπά ευαγγέλιο......
Ουφ........ Αυτό που ξέρω είναι ένα..... και δύο και τρία..... Το κατάλαβα από την αρχή.... Το ήξερα από πάντα. Το περίμενα να το δω μπροστά στα μάτια μου για να επιβεβαιώσω το πόσο σωστά είχα καταλάβει τόσο καιρό τώρα...... Και το επιβεβαίωσα. Και κατάλαβα..... Και κατάλαβα και καλά μάλιστα. Και αυτό που κατάλαβα με προβλημάτισε. Δεν το περίμενα πραγματικά..... Ήθελα να το περιμένω μάλλον αλλά τελικά όταν το κατάλαβα με πήρε η μπάλα.....
Πολύ κατανόηση αυτή η ανάρτηση..... Δεν περιμένω να βγάλετε νόημα.... Ο στόχος είναι να καταλάβουμε ότι πρέπει να καταλάβουμε μπας και αλλάξει η ζωή μας.... Αν θέλουμε πάντα....
Έσκασα.... Φτάνει....
Και για να τελειώσω αυτή τη μαλακία που με δέρνει ένα έχω να πω και μόνο....... (όχι δεν θα πω αν κατάλαβα και τι κατάλαβα......) θα πω μόνο......
When I looked back upon my life It's always with a sense of shame, I've always been the one to blame, for enerything I long to do, no matter where or when or who, h's one thing in common too...... It's a sin......
Δεν ξέρω αν γίνομαι κατανοητή, αλλά δεν πειράζει κιόλας.... Δεν έχω την απαίτηση.... Λογικό είναι να μην γίνομαι κατανοητή... Πάντα αυτό ήταν το πρόβλημα μου. Ή τουλάχιστον νόμιζα ότι δεν γίνομαι κατανοητή.
Ποιος κατάλαβε και τι κατάλαβε ο Θεός και η ψυχή του!!!!! Το ότι να ναι συνεχίζεται..... Κακώς ξεκίνησε βέβαια.... Αλλά μιας και ξεκίνησε ένα έχω να πω....
Εγώ καταλαβαίνω, αλλά κάνω ότι δεν καταλαβαίνω.... Δεν ξέρω αν το κάνω γιατί δεν με παίρνει, γιατί θα πληγώσω και θα πληγωθώ, γιατί αν πρέπει να δείξω ότι κατάλαβα. Και να το δείξω τότε τι? Τι νόημα έχει? Αν πρέπει να καταλάβω κάτι το θέλω σε πενηνταράκια παρακαλώ..... Αν πρέπει κάτι να καταλάβω το θέλω ξεκάθαρα και κατάμουτρα. Άσχετα με το αν εγώ λέω ή όχι.... αυτό είναι αλλουνού παπά ευαγγέλιο......
Ουφ........ Αυτό που ξέρω είναι ένα..... και δύο και τρία..... Το κατάλαβα από την αρχή.... Το ήξερα από πάντα. Το περίμενα να το δω μπροστά στα μάτια μου για να επιβεβαιώσω το πόσο σωστά είχα καταλάβει τόσο καιρό τώρα...... Και το επιβεβαίωσα. Και κατάλαβα..... Και κατάλαβα και καλά μάλιστα. Και αυτό που κατάλαβα με προβλημάτισε. Δεν το περίμενα πραγματικά..... Ήθελα να το περιμένω μάλλον αλλά τελικά όταν το κατάλαβα με πήρε η μπάλα.....
Πολύ κατανόηση αυτή η ανάρτηση..... Δεν περιμένω να βγάλετε νόημα.... Ο στόχος είναι να καταλάβουμε ότι πρέπει να καταλάβουμε μπας και αλλάξει η ζωή μας.... Αν θέλουμε πάντα....
Έσκασα.... Φτάνει....
Και για να τελειώσω αυτή τη μαλακία που με δέρνει ένα έχω να πω και μόνο....... (όχι δεν θα πω αν κατάλαβα και τι κατάλαβα......) θα πω μόνο......
When I looked back upon my life It's always with a sense of shame, I've always been the one to blame, for enerything I long to do, no matter where or when or who, h's one thing in common too...... It's a sin......
Συνεχίζοντας τη χθεσινοβραδινή μου μαλακία...... Θέλω να πω πως όντως δεν θέλω να πω κάτι..... χαχαχαχα σταμάτησααααααααααααα!!!!!!!
Αισθάνομαι μια κόπωση σήμερα. Μου βγαίνει η κούραση? Μεγαλώνω και οι αντοχές μου δεν είναι οι ίδιες? Ότι και αν είναι είμαι πτώμα. Αισθάνομαι την ανάγκη να πέσω να κοιμηθώ και να ξυπνήσω μετά από καμιά βδομαδούλα..... Να μην ακούω τπτ. Να ξυπνήσω κάποια στιγμή και να βιώσω το απόλυτο τπτ...... Silence..... Πόσο πολύτιμη είναι η ησυχία τελικά..... Ξέρετε πόσες φορές θέλω απλά να σταθώ σε μια γωνιά και να φωνάξω: ΣΚΑΜΟΟΟΟΟΟΟΟΟΣ!!!!!!!!! Και να σταματήσουν όλα.... Οι φωνές, οι βλακείες, αυτό το ότι να ναι που βιώνω.....
Silence Please!!!! Ησυχία τώρα!!!!! τώρα όλοι σωπαίνουν για μια φορά. Έτσι για να ακούγεται το θρόισμα των φύλλων, ο ήχος της βροχής, ο παφλασμός των κυμάτων..... Η τρικυμία στα χείλη (άσχετο)...... Θέλω να δω την αντάρα της θάλασσας, να ακούσω τον ήχο του βουνού, τον αέρα που περνάει μέσα από τα δέντρα......
Θέλω να ακούω συγκεκριμένες φωνές γύρω μου. Φωνές που μου λένε κάτι, που μου μαθαίνουν κάτι..... Ποιητές και μη, φιλοσόφους και μη, ανθρώπους ΕΛΕΥΘΕΡΟΥΣ!!!!!!
Εσένα, εμένα, εμάς..... όσους είναι σαν και μας....
Ζητάω πολλά?????
Αισθάνομαι μια κόπωση σήμερα. Μου βγαίνει η κούραση? Μεγαλώνω και οι αντοχές μου δεν είναι οι ίδιες? Ότι και αν είναι είμαι πτώμα. Αισθάνομαι την ανάγκη να πέσω να κοιμηθώ και να ξυπνήσω μετά από καμιά βδομαδούλα..... Να μην ακούω τπτ. Να ξυπνήσω κάποια στιγμή και να βιώσω το απόλυτο τπτ...... Silence..... Πόσο πολύτιμη είναι η ησυχία τελικά..... Ξέρετε πόσες φορές θέλω απλά να σταθώ σε μια γωνιά και να φωνάξω: ΣΚΑΜΟΟΟΟΟΟΟΟΟΣ!!!!!!!!! Και να σταματήσουν όλα.... Οι φωνές, οι βλακείες, αυτό το ότι να ναι που βιώνω.....
Silence Please!!!! Ησυχία τώρα!!!!! τώρα όλοι σωπαίνουν για μια φορά. Έτσι για να ακούγεται το θρόισμα των φύλλων, ο ήχος της βροχής, ο παφλασμός των κυμάτων..... Η τρικυμία στα χείλη (άσχετο)...... Θέλω να δω την αντάρα της θάλασσας, να ακούσω τον ήχο του βουνού, τον αέρα που περνάει μέσα από τα δέντρα......
Θέλω να ακούω συγκεκριμένες φωνές γύρω μου. Φωνές που μου λένε κάτι, που μου μαθαίνουν κάτι..... Ποιητές και μη, φιλοσόφους και μη, ανθρώπους ΕΛΕΥΘΕΡΟΥΣ!!!!!!
Εσένα, εμένα, εμάς..... όσους είναι σαν και μας....
Ζητάω πολλά?????
Πέμπτη 11 Φεβρουαρίου 2010
Ότι να ναι......
Η αλήθεια είναι ότι σήμερα κάτι ήθελα να γράψω..... Πολλά ήθελα να γράψω αλλά τι να γράψω??? Τι να πω? Τι να μην πω? Να πω? Να μην πω? Διχασμένη προσωπικότητα είμαι? Τριχασμένη? Χιλιοχασμένη? Πολυδιάστατη σαν κάτι σκέψεις που πάντα με προβλημάτιζαν?????? Πρέπει να ξεκινήσω από κάπου, και να καταλήξω κάπου!!!! Και κατέληξα η αλήθεια είναι αλλά τι να πω????? ΒΛΑΚΕΙΕΣ ΛΕΩ...... ΟΤΙ ΝΑ ΝΑΙ!!!!!!
Θα ξεκινήσω την ανάρτηση μου με μια φράση.... Εμένα το καλοκαίρι τα μαλλιά μου ξανθίζουν, τα μάτια μου γίνοντα πιο γαλανά και γίνομαι αράπης.....χαχαχαχα! Και ερωτώ αγαπητοί αναγνώστες..... Ξανθός γαλανομάτης αράπης γίνεται (δεν μου αρέσει η λέξη αράπης, εκτός του ότι είναι λίγο ρατσιστική είναι και λίγο πρόστυχη χαχαχχαχα). Και με το που ακούω τη φράση αράπης γίνομαι με πιάνουν κάτι γέλια.... Ε μα εγώ φταίω??? Εγώ είμαι το προστυχόμυαλο της υπόθεσης???? χαχαχαχα Anyway...... Αν και θα περιμένατε να αναλύσουμε την έννοια της ηλιοθεραπείας και του αντηλιακού και της ενυδατικής (γιατί είναι και σοβαρά θέματα όπως πάντα δεν πιστεύω να ξεχάσατε τις φοβερές αναλύσεις για την έννοια της καβάτζας και της φράσης και κουλούρι και τυρί χαχαχα) λέω να μην το κάνω....
Αλήθεια δεν ξέρω τι να πω..... Δεν ξέρω τι να σκεφτώ.... Δεν ξέρω γενικά..... Δεν θέλω να ξέρω γενικά.... Δεν θέλω να σκέφτομαι γενικά!!!! Γιατί αυτά που σκέφτομαι δεν πρέπει να τα σκέφτομαι!!!! Δεν χρειάζεται να κάνω τη ζωή μου πιο πολύπλοκη από ότι ήδη είναι.... χαχαχα γελάσαμε πάλι.....
Θα μπορούσα βέβαια..... αλλά δεν μπορώ κιόλας..... Αυτή η ανάρτηση είναι όντως ότι να ναι ή μου φαίνεται???? Έχω μπερδευτεί λίγο ή μου φαίνεται? Είναι στραβός ο γυαλός ή στραβά αρμενίζω????? Anyway......
Λοιπόν, σήμερα έτσι για αλλαγή δεν θα κάνω επίθεση σε κανέναν. Δεν θα πω κακό για κανέναν. Δεν θα αναλύσω τα ψυχολογικά μου και τα θέματα μου!!!!! Γιατί δεν μου φτάνανε όσα είχα στο κεφάλι μου έβαλα και άλλα.... Γαμημένο μυαλό!!!! σκατούλες......
Σήμερα λοιπόν δεν θα πω τπτ..... Αυτή θα είναι η ανάρτηση μου, ριχή, πεζή, γκρινιάρα, με επίπεδο πάντα (χαχαχαχα) και με πολλές σκέψεις...... Θέλω λοιπόν να μιλήσουμε για την έννοια της ελευθερίας..... Κάπου άκουσα (μα να μην θυμάμαι ποιος φιλόσοφος μου το είπε????) ότι η ελευθερία έχει δύο έννοιες.... Η μια είναι να ταξιδεύεις (με μηχανή κατά προτίμηση χαγιαμπούσα χαχαχαχα) και η άλλη της οικογένειας? Καλά κατάλαβα?
Η οικογένεια ρε συνάνρωποι είναι ελευθερία? Η οικογένεια που δημιουργείς εννοώ. Το παιδάκι που φέρνεις στον κόσμο είναι ελευθερία? Ναι δεν μπορώ να πω. Φαντάζομαι ότι είναι Θείο δώρο η γέννηση ενός παιδιού που είναι ο καρπός δυο ανθρώπων που αγαπιούνται, και βλέπουν την αγάπη τους να μεγαλώνει στα μάτια ενός μικρού πλάσματος.
Και έρχομαι λοιπόν εγώ η πεζή ριχή συγγραφέας (τρομάρα μου) και ερωτώ...... Άγχος? Πίεση? Υποχρεώσεις? Επιλογές? Άρα η ελευθερία που είναι? Κάπου κρυμένη και δεν τη βλέπω? Μήπως θέλει ο ποιητής να μου το κάνει πενηνταράκια? Να καταλάβω τι εννοεί βρε αδερφέ γιατί πραγματικά με προβλημάτισε..... Όχι ότι δεν με προβλημάτιζε πάντα με τα όσα έλεγε αλλά τέλος πάντων..... χαχαχαχα
Διαφωτίστε με καλέ.... Πείτε μου τι είναι αυτό που δεν βλέπω??? Τι είναι αυτό που δεν καταλαβαίνω ή που δεν θέλω ίσως να καταλάβω????
Αυτά....... Ότι να ναι????? Οτι να ναι!!!!!!!! Ότι να ναι.......
Θα ξεκινήσω την ανάρτηση μου με μια φράση.... Εμένα το καλοκαίρι τα μαλλιά μου ξανθίζουν, τα μάτια μου γίνοντα πιο γαλανά και γίνομαι αράπης.....χαχαχαχα! Και ερωτώ αγαπητοί αναγνώστες..... Ξανθός γαλανομάτης αράπης γίνεται (δεν μου αρέσει η λέξη αράπης, εκτός του ότι είναι λίγο ρατσιστική είναι και λίγο πρόστυχη χαχαχχαχα). Και με το που ακούω τη φράση αράπης γίνομαι με πιάνουν κάτι γέλια.... Ε μα εγώ φταίω??? Εγώ είμαι το προστυχόμυαλο της υπόθεσης???? χαχαχαχα Anyway...... Αν και θα περιμένατε να αναλύσουμε την έννοια της ηλιοθεραπείας και του αντηλιακού και της ενυδατικής (γιατί είναι και σοβαρά θέματα όπως πάντα δεν πιστεύω να ξεχάσατε τις φοβερές αναλύσεις για την έννοια της καβάτζας και της φράσης και κουλούρι και τυρί χαχαχα) λέω να μην το κάνω....
Αλήθεια δεν ξέρω τι να πω..... Δεν ξέρω τι να σκεφτώ.... Δεν ξέρω γενικά..... Δεν θέλω να ξέρω γενικά.... Δεν θέλω να σκέφτομαι γενικά!!!! Γιατί αυτά που σκέφτομαι δεν πρέπει να τα σκέφτομαι!!!! Δεν χρειάζεται να κάνω τη ζωή μου πιο πολύπλοκη από ότι ήδη είναι.... χαχαχα γελάσαμε πάλι.....
Θα μπορούσα βέβαια..... αλλά δεν μπορώ κιόλας..... Αυτή η ανάρτηση είναι όντως ότι να ναι ή μου φαίνεται???? Έχω μπερδευτεί λίγο ή μου φαίνεται? Είναι στραβός ο γυαλός ή στραβά αρμενίζω????? Anyway......
Λοιπόν, σήμερα έτσι για αλλαγή δεν θα κάνω επίθεση σε κανέναν. Δεν θα πω κακό για κανέναν. Δεν θα αναλύσω τα ψυχολογικά μου και τα θέματα μου!!!!! Γιατί δεν μου φτάνανε όσα είχα στο κεφάλι μου έβαλα και άλλα.... Γαμημένο μυαλό!!!! σκατούλες......
Σήμερα λοιπόν δεν θα πω τπτ..... Αυτή θα είναι η ανάρτηση μου, ριχή, πεζή, γκρινιάρα, με επίπεδο πάντα (χαχαχαχα) και με πολλές σκέψεις...... Θέλω λοιπόν να μιλήσουμε για την έννοια της ελευθερίας..... Κάπου άκουσα (μα να μην θυμάμαι ποιος φιλόσοφος μου το είπε????) ότι η ελευθερία έχει δύο έννοιες.... Η μια είναι να ταξιδεύεις (με μηχανή κατά προτίμηση χαγιαμπούσα χαχαχαχα) και η άλλη της οικογένειας? Καλά κατάλαβα?
Η οικογένεια ρε συνάνρωποι είναι ελευθερία? Η οικογένεια που δημιουργείς εννοώ. Το παιδάκι που φέρνεις στον κόσμο είναι ελευθερία? Ναι δεν μπορώ να πω. Φαντάζομαι ότι είναι Θείο δώρο η γέννηση ενός παιδιού που είναι ο καρπός δυο ανθρώπων που αγαπιούνται, και βλέπουν την αγάπη τους να μεγαλώνει στα μάτια ενός μικρού πλάσματος.
Και έρχομαι λοιπόν εγώ η πεζή ριχή συγγραφέας (τρομάρα μου) και ερωτώ...... Άγχος? Πίεση? Υποχρεώσεις? Επιλογές? Άρα η ελευθερία που είναι? Κάπου κρυμένη και δεν τη βλέπω? Μήπως θέλει ο ποιητής να μου το κάνει πενηνταράκια? Να καταλάβω τι εννοεί βρε αδερφέ γιατί πραγματικά με προβλημάτισε..... Όχι ότι δεν με προβλημάτιζε πάντα με τα όσα έλεγε αλλά τέλος πάντων..... χαχαχαχα
Διαφωτίστε με καλέ.... Πείτε μου τι είναι αυτό που δεν βλέπω??? Τι είναι αυτό που δεν καταλαβαίνω ή που δεν θέλω ίσως να καταλάβω????
Αυτά....... Ότι να ναι????? Οτι να ναι!!!!!!!! Ότι να ναι.......
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)
