Νοιώθω ντροπή!

Ο ρατσισμός είναι το δόγμα που αναπτύσσεται με σύνδεσμο συγκεκριμένα γνωρίσματα (εθνικά, θρησκευτικά, πολιτιστικά κ.λπ.) προκειμένου ν΄ αναγάγει μια ομάδα (κοινονικκή, φυλετική, θρησκευτική, ως υπέρτερη άλλων.

Σήμερα για μια ακόμα φορά αισθάνομαι απίστευτη ντροπή σαν άνθρωπος, σαν πολίτης, σαν σκεπτόμενος άνθρωπος. Τα σημερινά γεγονότα εναντίον της ομάδας των μουσουλμάνων που έσπευσαν να προσευχηθούν την ιερή τους μέρα τα βλέπω και κατεβάζω το κεφάλι. Ακούω διάφορα γύρω μου κάθε μέρα. Στο τρένο, στα λεωφορεία, στους δρόμους στις τηλεοράσεις παντού. Παντού λόγια ρατσιστικά, σκέψεις επικίνδυνες για μένα. Νοιώθω ότι ένα κύμα έχει σηκωθεί και απειλεί να καταπνίξει τους μετανάστες που ζουν στη χώρα μας. Και εγώ αυτό δεν μπορώ να το αντέξω, δεν μπορώ να το καταλάβω.
Από πότε οι Έλληνες γίναμε ρατσιστές? Μια ζωή μετανάστες, μια ζωή κατατρεγμένοι, μια ζωή πολεμιστές. Και τώρα? τι άλλαξε στα αλήθεια?
Η ζυγαριά δεν ξέρω προς τα που πρέπει να κλείνει. Για όλα οι ξένοι? για την εγκληματικότητα, για τον φόβο, για την ανασφάλεια? όλα αυτά? Για την ανεργία? πολύ γελάω. Μπορεί να έχουν βάσεις όλα αυτά δεν λέω, και οι δρόμοι να έχουν γίνει ζούγκλα στο κέντρο αλλά δεν έχουμε το δικαίωμα να στιγματίζουμε τους πάντες και τα πάντα. Αντί να κράξουμε την κυβέρνηση που δεν κάνει τίποτα για να καλυτερέψει τη ζωή αυτών που είναι στη χώρα μας, και να κλείσει τα σύνορα για να μην μπουν και άλλοι ταλαίπωροι μετανάστες καθόμαστε και ψηφίζουμε αυτούς που δεν κάνουν τπτ και από την άλλη κάνουμε επιθέσεις σε κόσμο ανυπεράστιστο που απλά θέλει να ασκήσει το αναφαίρετο δικαίωμα του στην προσευχή!!!
Υποτίθεται ότι έχουμε και πολιτισμό την τρέλλα μου μέσα. Σκατά πολιτισμό έχουμε μη χέσω. Ωραίο επίπεδο, αλλά τι λέω? σε μια χώρα με τη μεγαλύτερη διαφθορά τι περιμένεις? όταν ο ένας πάει να βγάλει το μάτι του άλλου έτσι απροκάλυπτα? Αίσχος. Εγώ αισθάνομαι άσχημα γιατί έχω φίλους από ξένες χώρες, από Αλβανία, από Βουλγαρία από Τουρκία, από πολλά μέρη. Και φίλους που ζούσαμε σε διπλανά σπίτια που μεγαλώσαμε μαζί, ή που τους γνώρισα στην πορεία της ζωής μου και μόνο καλά έχω να πω. Δεν είναι όλοι κακοί. Δεν είναι όλοι επικίνδυνοι. Είναι μεγάλη αδικία τα παιδιά τους να αντιμετωπίζουν την κακία και τον κομπλεξισμό των παιδιών που προέρχεται από τους γονείς τους. Και από εκεί προέρχονται τα κακά. Από τους γονείς που δίνουν λάθος πρότυπα στα παιδιά τους. Και δεν μιλάω μόνο για τον φυλετικό ρατσισμό, αλλά και για τον κοινωνικό, που αυτόν και αν δεν ανέχομαι. Ισότητα γαμώ την τρέλλα μου. Δεν κοιτάμε τα μούτρα μας και κράζουμε? Τους ομοφυλλόφυλους, τα κορίτσια και αγόρια που κάνουν το αρχαιότερο επάγγελμα, τις τραβεστί, και ακόμα χειρότερα τους ανθρώπους με ειδικές ανάγκες. Η μητέρα μου η ίδια ήταν θύμα ρατσισμού λόγω της μερικής αναπηρίας της στο χέρι. Από παιδί μέχρι και τώρα. ΗΜΑΡΤΟΝ.
Γονείς ξεκολλήστε. Σταματήστε να περνάτε τα ηλίθια πρότυπα στα παιδιά σας. Ο κόσμος πρέπει να εξελιχθεί, πρέπει να πάμε μπροστά, η κοινωνία χρειάζεται μια αλλαγή. Και η αλλαγή θα έρθει μόνο μέσα από την αναναίωση. Τη χρειαζόμαστε.
Και ένα μήνυμα σε όλους εκείνους που από τις τηλεοράσεις φωνάζουν υπέρ του ρατσισμού. Ο καιρός γαρ εγγύς, και όλοι σας θα πάρετε αυτό που σας αξίζει. ΑΡΚΕΤΑ!!!!

Σαββατόβραδο και ταινιούλα?????

Μια από τις αγαπημένες μου ασχολίες το τελευταίο διάστημα είναι φυσικά να βλέπω ταινίες. Και όχι μόνο για λόγους μελέτης, αλλά και για λόγους διασκέδασης. Και πραγματικά ανακάλυψα διάφορες αξιόλογες και μη ταινίες τις οποίες πεισματικά αρνιώμουν να δω. Οι ταινίες έχουν γίνει η καθημερινότητα μου. Εξάλλου χουχουλιάζω στο κρεββάτι, χαλαρώνω, ξοδεύω ελάχιστα, παίρνω ότι σκατοφάι υπάρχει (πατατάκια, ποπ κορν και φυσικά ΣΟΚΟΛΑΤΑ) και κάθομαι ώρες, χαζεύω ζαβλακώνω βρε αδερφέ.
Οι ταινίες λοιπόν έχουν γίνει η αγαπημένη μας συνήθεια τα βράδια, και ειδικά τα Σαββατόβραδα. Το Σάββατο, είναι η μέρα για ταινία ότι να ναι!!! χαχαχαχα. Αρκετό προβληματισμό έχουμε όλη την εβδομάδα, αρκετή ένταση, νομίζω ότι μπορούμε να δούμε κάτι διαφορετικό, κάτι ανάλφρο, κάτι αστείο κλπ. Εγώ για σήμερα επέλεξα να δω θριλεράκι. Μεταφυσική δραστηριότητα. Και ναι φίλοι και φίλες μου. Μάπα το καρπούζι, όχι ότι δεν το ήξερα, αλλά περίμενα περισσότερα. Μιας και βγήκε και δεύτερο τρομάρα τους λέω μπας και είναι και της προκοπής. Χάλια λέμε χάλια. Για αυτό και εγώ θα πάω κόντρα στο κατεστημένο και θα προτείνω ταινία. Θα πάω κόντρα στους νόμους του Σαββατόβραδου και θα φωνάξω, όχι ελαφρυά ταινία. Και ιδού η πρόταση μου!
Το μαύρο λιβάδι..... Του Βαρδή Μαρινάκη. Ένας γενίτσαρος ερωτεύται μια μοναχή που έχει δώσει τον όρκο της σιωπής. Η ιστορία μπορεί να σας ακούγεται κοινή, αλλά όχι δεν είναι έτσι, το μυστικό της Ανθής είναι βαθύ και καλά κρυμένο, ανατρεπτικό θα έλεγα. Οι δυο τους ζουν έναν έρωτα πέρα από τη λογική μας. Πέρα από το συντηριτισμό και από τα ταμπού που ακόμα έχουμε στην κοινωνία μας. Ταινία για πραγματικά ανοιχτόμυαλους ανθρώπους που θα την δούν σαν μια καλλιτεχνική πρωτοπορία. Σαν τον ελληνικό κινηματογράφο που προσπαθεί να πάει μπροστά με ποιότητα και δημιουργικότητα. Δείτε την αξίζει τον κόπο.....
ΥΓ: η ψυχή της δουλειάς που θα με κράξει δεν με έκραξε.... χαχαχαχα το ότι με θεωρεί καμένη και δεν πολυεμπιστεύται τη γνώμη μου γιατί μου αρέσει η καταστροφή και τα περίεργα κακό του κεφαλιού του.... Αλλά με τόσο μαλλί που να βρει μυαλό? το πνίξανε οι τρίχες.... χαχαχαχαχα

Η έννοια του ποιοτικού!!!

Έλειψα για λίγο αλλά επέστρεψα.... Και επέστρεψα για να γράψω για ένα θέμα που πολύ με έχει απασχολήσει.... Η έννοια της ποιότητας.
Τι εστί ποιότητα? Πόσο αντικειμενικοί μπορούμε να είμαστε με την έννοια της ποιότητας? Μιλάμε για την ποιότητα στην τέχνη. Μουσική, τραγούδι, σινεμά, θέατρο, ζωγραφική κλπ...
Καθημερινά, έρχομαι σε επαφή με ανθρώπους με ποικίλλα γούστα. Όπως όλοι ξέρετε πλέον εργάζομαι σε ένα Video Club. Και μέσω της δουλειάς μου έχω τη δυνατότητα να βλέπω διάφορες ταινίες από διάφορες κατηγορίες. Πάντα οι φίλοι και οι γνωστοί μου έλεγαν ότι βλέπω κατεστραμένες ταινίες. Και ερωτώ, ποιες είναι οι κατεστραμμένες ταινίες? Ποια είναι η βαθυστόχαστη μουσική, ποια τα πολύπλοκα νοήματα? Γιατί πρέπει να βάζουμε ταμπέλες σε όλα, ακόμα και στην τέχνη? Εγώ μουσικός είμαι, και την έννοια της τέχνης την αντιλαμβάνομαι με το δικό μου τρόπο. Τέχνη είναι κάτι γενικό για μένα. Από την απλή ζωγραφιά που θα φτιάξει ένα παιδάκι και θα απεικονίσει την σκέψη και τις δυνατότητες του μέχρι το ποιο δύσκολο μουσικό έργο, μέχρι την πιο δυνατή ταινία, μέχρι το τασάκι που θα δημιουργήσω στο σπίτι.
Και θα ξεκινήσω με τη μουσική. Πολύ γελάω. Εδώ και αν γίνεται ο πανικός. Ρε παιδιά γιατί ο αλληλοσπαραγμός? Όλοι μουσική γράφουν, βαριά ελαφριά, χαρούμενη, κλαψιάρικη, καψούρικη κλπ. Ανάλογα με τη διάθεση έρχεται και η μουσική. Όλα καλοδεχούμενα αν ανοίξουμε το μυαλό και τα αφτιά μας. Παράδειγμα, εμένα προσωπικά ο Θάνος Μικρούτσικος δεν μου αρέσει αδερφέ, κακό είναι? δεν τον αντέχω λέμε, και ειδικά όταν μελοποίησε Καββαδία και κοιτάω κάτι άτομα που τραβάνε τα μαλλιά τους από έκσταση κλπ δεν μπορώ τρελλαίνομαι. Αλλά δεν θα τους κρίνω, εγώ ακούω και Μάκη λέμε.... Και ναι το λέω, και σκυλάδικα ακούω. Και από όλα ακούω, δεν θεωρώ τον εαυτό μου ποιοτικό.
Και περνάω στις ταινίες. Ναι μου αρέσουν οι πολύπλοκες ταινίες, με νοήματα και προβληματισμό. Τις βλέπω για μένα και όχι για να το παίξω έξυπνη. Ναι θα δω και τις λεγόμενες Αμερικανιές για να χαλαρώσω γιατί και ο πολύς προβληματισμός βλάπτει. Ναι στις ανάλαφρες ταινίες, μας κάνουν να ξεχνιώμαστε από τα προβλήματα της καθημερινότητας. Αλλά ας δούμε και κάτι άλλο ρε αδερφέ. Τόσες αξιόλογες ταινίες υπάρχουν, δώστε μια ευκαιρία. Και λέω από δω και πέρα να προτείνω μια ταινία.... χαχαχα να κάνω και δουλίτσα! Η πρόταση της ημέρας : Λευκή κορδέλα του Χάνεκε. Χρυσός φοίνικας το 2009 ασπρόμαυρη, γερμανικός σκληρός κινηματογράφος. Ο αυστριακός σκηνοθέτης για μένα δίνει μια πολύ καλή διάσταση στην κοινωνική βία, στο ναζισμό. Δείτε την έχει μεγάλο ενδιαφέρον.
Είμαι και κρυφοκουλτουριάρα η ρουφιάνα, και ας ακούσω κράξιμο το απόγευμα στη δουλειά από μια ψυχή αν διαβάσει.
Σας αφήνω να προβληματιστείτε, να ακούσετε και να δείτε ότι γουστάρετε.... Και επιστρέφω αύριο με νέα πρόταση και νέο θέμα..... μια έννοια λίγο ηλίθεια, όπως σας έχω συνηθίσει...
Γλυκό φιλί σε όλους!!!!

Καφές και τσιγάρο!

Καφές και τσιγάρο! Αγαπημένη συνήθεια όλων μας. Ειδικά το πρωί μόλις ξυπνήσει το μάτι. Ένα καφεδάκι και ένα τσιγαράκι. Άντε και κανένα κουλουράκι για την πρωινή λυγουρίτσα.... Και μετά ξέρετε που πάμε (άλλη κλασική συνήθεια χαχαχα)....
Αυτός ο πρωινός καφές είναι τόσο πολύτιμος, χρειάζεται ηρεμία, τάξη και ασφάλεια. Πράγματα τόσο σπάνια στις μέρες μας αφού σηκωνόμαστε με την τσίμπλα στο μάτι, να τρέξουμε να πιούμε μια γουλιά στο πόδι, στο δρόμο, στο αμάξι για να πάμε στη δουλειά να πιούμε έναν δεύτερο και αυτόν με άγχος. Στην παλιά μου δουλειά, όποτε μπορούσαμε με τους φίλους μου στο γραφείο (Α ρε παιδάκια μου λείψατεεεεεεεεεεεεεεεεεεεεε) το είχαμε καθιερώσει. Όποιος ερχότανε πρώτος στο γραφείο (εγώ συνήθως) έφτιαχνε καφέ και για τους άλλους δύο. Ανάβαμε τσιγάρο και για ένα μισάωρο καθόμασταν στα γραφεία μας, κάναμε πως δουλεύαμε και τον απολαμβάναμε με κουτσομπολιό.
Τον απολαμβάνω τον καφέ. Μου αρέσει, είναι μια συνήθεια που την έχω από πολύ μικρή. Όλα μπορώ να τα στερηθώ, τον καφέ μου όχι όμως. Και το τσιγαράκι μου, αυτό που μας επιβάλλουν να κόψουμε. Δεν θα μπω στη διαδικασία τελικά να σχολιάσω το αν είναι καλό ή κακό το μέτρο. Ότι να ναι!!! Όλοι δίκιο έχουμε από τη μεριά μας. Το χειμώνα να μας δω τι θα κάνουμε. Ίσως αυτό το μέτρο τελικά να είναι καλό για να ξαναγυρίσουμε στις εποχές που μαζευόμασταν σε σπίτια παρέα και πίναμε καφέ, τρώγαμε, βλέπαμε ταινίες κλπ, κάτι που στις μέρες μας έχει χαθεί. Να ένα καλό. Να ξαναθυμηθούμε τους φίλους μας, τους γονείς μας τους συγγενείς μας. Καιρός δεν είναι να έρθουμε πάλι λίγο πιο κοντά? Αφού θα καπνίσουμε που θα καπνίσουμε σπίτια μας ας το κάνουμε παρέα. Παλιά λέγαμε: θα έρθετε για φαγητό? Τώρα θα λέμε: θα έρθετε για ένα τσιγαράκι??? χαχα. Μου άρεσε αυτό.
Παρ'όλα αυτά (επειδή είμαι και αναρχικό στοιχείο τρομάρα μου) θέλω να δώσω τους αγωνιστικούς χαιρετισμούς μου σε όλους όσους έχουνε ένα καφενεδάκι, ταβερνάκι κουτουκάκι οτιδήποτε που χάνουν τους πελάτες τους καθημερινά και αναγκαστικά θα κλείσουν από αυτό το μέτρο.
Λοιπόν, απολαύστε τον πρωινό σας καφέ. Σηκωθείτε λίγο νωρίτερα, δώστε χρόνο στον εαυτό σας να τον απολαύσει. Αρχίστε τη μέρα σας λίγο πιο ήρεμα (όσο γίνεται) και θα πάει καλύτερα....

Φυσάει πολύ.....

Φυσάει πολύ από το σπασμένο μου το τζάμι, φυσάει πολύ και μπαίνει κρύος ο βοριάς..... Που λέει και ο αγαπημένος Γιάννης Πλούταρχος..... Καλέ έπιασε κρύο λέμε... Εγώ κρυώνω και ας με κοροϊδεύει μια ψυχή. Κρυώνω λέμε δεν κάνω πλάκα.
Ζω στο σπίτι των ανέμων. Δεν σας είπα, ξαναμετακόμισα, όχι που θα έβαζα κώλο κάτω. Έφυγα από το παλιό σπίτι για δύο και μόνο λόγους....
Λόγος 1ος: Κατσαρίδες. Μιλάμε από παντού, αφού κάθε φορά που μπαίναμε στο σπίτι κάναμε ΚατσαριδοChecking..... σε τέτοια σημεία φτάσαμε. Ε και δεν την πάλεψα και είπα να φύγω!
Λόγος 2ος: Δεν είχε μπαλκόνι..... Όλα μπορώ να τα αντέξω, αλλά την κλεισούρα ποτέ....
Και έφυγα που λέτε. Και ψάχνω ψάχνω ψάχνω και σπίτι με μπαλκόνι δεν βρίσκω. Μα καλά τόσο σπάνια είναι τα μπαλκόνια πλέον? Ήμαρτον... Να πω ότι ζητούσα και πολλά? Τέλος πάντων. Μπαλκόνι ακούω και μπαλκόνι δεν βλέπω. Και τσούπ. Το βρήκα. Δώμαααααααααα... Και έχω όχι ένα αλλά δύο μπαλκόνια και μεγάλα λέμε. Και πήρα μια χαράααααααααα δεν περιγράφεται. Μεγάλη υπόθεση το μπαλκόνι! Κάθεσαι και ανοίγει το μάτι σου, έχω θέα Υμηττό.... Η καλύτερη μου.
Αυτές τις μέρες όμως μας έχει πάρει ο αέρας, πολύ πράγμα λέμε. Ένα τζάμι ανοικτό και πετάμε.... Το χειμώνα θα γυρίσουμε θρίλερ εδώ πάνω λέμε. Καλά είναι δεν γκρινιάζω πολύ (ξέρετε τώρα αν δεν γκρινιάξω λίγο θα σκάσω).
Σας αφήνω, πάω να πετάξω με αερόστατο...... Θα τραβήξω φωτογραφίες της ποντικούπολης και θα σας πω τι είδα.
Καλή συνέχεια στη μέρα σας και να προσέχετε τις λακούβες.... Έχει πολλές εκεί έξω.
Σας φιλώ σμούτς.....

Πρέπει να σταματήσω να ξυπνάω τόσο αργά.... Αποδιοργανώνονμαι εντελώς! Τόσα χρόνια από τη ζωή μου σηκωνόμουνα στις 7 πήγαινα δούλευα σαν το σκυλί και γύριζα το απόγευμα. Έκανα την χαρωπή νοικοκυρά και μετά ύπνος....
Τώρα.... Οι ρυθμοί μου άλλαξαν. Δουλεύω μέχρι τις 11 από τις 4 και το πρωί δεν μπορώ να σηκωθώ. Και να κάνω τις δουλειές στο σπίτι και μετά δουλειά...... ΟΥΦ!!!!!! Καλά είναι δεν λέω, στις μέρες μας η δουλειά ότι και να είναι δουλειά είναι. Απλά πρέπει να βρω τους ρυθμούς μου.
Δεν ξέρω αν σας είπα (πότε να σας το πω να μου πείτε τώρα) αλλά έφυγα από την παλιά μου δουλειά. Έκανα ένα βήμα που έπρεπε να το είχα κάνει από καιρό!!!!
Ναι θα μου πείτε ότι οι καιροί είναι δύσκολοι κλπ κλπ.... Αυτά όλα τα ξέρω καλά και τα καταλαβαίνω. Αλλά κάποια στιγμή ο κόμπος φτάνει στο χτένι. Όταν αρρωσταίνεις από τη δουλειά σου κάτι πάει στραβά. Και εγώ αρρώστησα. Δεν πήγαινε άλλο. Έφτασα σε σημείο να πέφτω κάτω το πρωί, να με μαζεύουνε. Είχα βγάλει και κάτι καντήλες γέμιζα σαν λεπρή. Και όλα αυτά ψυχολογικά.... Υπομονή υπομονή αλλά όχι και να πεθάνουμε. Οπότε και εγώ κάνω μια δουλειά χωρίς άγχος, χωρίς πολλά λεφτά βέβαια (τα οποία καλά είναι αλλά δεν είναι το παν) αλλά τουλάχιστον πηγαίνω με χαρά. Μέχρι να βρω κάτι άλλο το οποίο στην τελική θα μου αρέσει. Θα είναι αυτό που θέλω να κάνω.
Η δουλίτσα μου λοιπόν είναι σε Video Club. Ο χώρος μου. Μουσικούλα, ταινίες, χαρούμενος και χαλαρός κόσμος, καλό περιβάλλον. Δουλειά χωρίς πολλές απαιτήσεις για ανθρώπους που έχουν μάθει να γίνονται λάστιχο και να κάνουν τη δουλειά για 5. Μια χαράααααααααααα. Αυτό που χρειαζόμουνα για να χαλαρώσω λίγο, να πάρω δυνάμεις για να ξαναβγώ δυναμικά (αν ποτέ δωθεί η ευκαιρία). Δεν αγχώνομαι θέλω να τα βλέπω θετικά τα πράγματα.
Και θέλω να πω το εξής.... Ακούμε κάθε μέρα για την ανεργία, για τους νέους που δεν βρίσκουνε δουλειά, ότι είναι άσχημα τα πράγματα.... Ναι ΟΚ.... Σωστά όλα αυτά, αλλά αυτό που είδα και κατάλαβα είναι ότι αν κάποιος θέλει να δουλέψει βρίσκει. Ένα μεροκάματο θα το βγάλει για να ζήσει.
Συμβουλή για τα νέα παιδιά που ξεκινούν και ψάχνουν. Ρίξτε τις απαιτήσεις σας και τα στάνταρ σας λίγο!!!! Ναι όλοι πτυχία έχουμε, όλοι προϋπηρεσία έχουμε. Χαλαρώστε λίγο. Ξεκινήστε από κάπου και αν δουλέψετε θα πετύχετε. Καμιά δουλειά δεν είναι ντροπή, να αισθάνεστε περήφανοι όταν δουλεύετε κάπου, όταν δημιουργείτε, όταν είστε χρήσιμοι. Και να σέβεστε το χέρι που σας πληρώνει. Να δουλεύετε γιατί τα λεφτά δεν σας χαρίζονται. Να σέβεστε τη δουλειά και τον εργοδότη σας. Ναι δεν λέω να σας πατάει, την αναρχική μου γνώμη σε άλλη ανάρτηση. Αυτή είναι αισιόδοξη και συμβουλευτική. Αλλά και ο εργοδότης σας κάπου τα βρίσκει τα λεφτά, πρέπει να τα σέβεστε. Και θα πάτε μπροστά (αν ανακάμψουμε ποτέ). Πραγματικά, έψαχνα για δουλειά λιγότερο από μήνα. Πήγα σε τουλάχιστον 10 συνεντεύξεις και απέρριψα άλλες τόσες.
Έβαλα προτεραιότητες. Θέλω να δουλεύω ΝΑΙ. Αλλά όχι σε βάρος της προσωπικής μου ζωής. Τον άνθρωπο μου τον βάζω πάνω από όλους. Και δεν αφήνω τίποτα και κανέναν να επιρρεάσει την προσωπική μας ευτυχία. Άντε γιατί πολλές υποχωρήσεις έκανα. Σε αυτό το κομμάτι τίποτα. Αλλά και αυτά με τη σειρά τους. Ένα ένα.....
Οπότε για να κλείσω αισιόδοξα και πάλι ένα θα πω.... Δώστε μια ευκαιρία σε δουλειές που υπό φυσιολογικές συνθήκες δεν θα κάνατε ποτέ. Κάτι θα βγάλετε, κάτι θα μάθετε και στην τελική, λεφτά είναι. Από το 0 όλα ευπρόσδεκτα!!!! Καλή τύχη.... Σκεφτείτε το.....

Καλη εβδομάδα!!!!

Καλημέρα σε όλους σας!!! Καλή εβδομάδα να έχουμε. Ηλιόλουστη τη βλέπω καλή μου φαίνεται.
Εμένα μόλις άνοιξε το μάτι μου, με το ζόρι μην φανταστείτε.... Να πιω μια γουλιά καφέ να κάνω ένα τσιγαράκι σπίτι μου (γιατί όξω μας το κόβουνεεεεεεεεεεεεε ρεεεεεεεεεεεεεεεε) μπας και ανοίξει το μάτι μου.... Γιατί ήθελα να ξενυχτήσω χθες τρομάρα μου..... Αλλά πέρασα όμορφα!!
Χθες λοιπόν που λέτε ήρθα σε επαφή με ένα παιχνιδάκι που λέγεται Guitar Hero..... Μεγάαααααλη επιτυχία!!!! Είμαι τρελλός Rock Star γενικότερα!!!! χαχαχα
Αλλά το μάτι κλειστό λέμε δεν είμαι εγώ για τέτοια. Να με δω να πάω για δουλειά με το μάτι ημίκλειστο, πολύ γέλιο θα πέσει....
Τα νέα μου πολλά!!! Θα σας τα πω σιγά σιγά γιατί σήμερα δεν επικοινωνώ....
Άντε ας πάρουμε ενέργεια από τον ήλιο που αρχίζει σιγά σιγά να καίει πάλι (η ζέστη μας έλειπε πάλι) φούρνος θα γίνει πάλι το σπιτάκι μου..... Σας προσκαλώ όλους για σάουνα και ηλιοθεραπεία στο μπαλκόνι μου. Και θα σας δροσίζω με το λάστιχο....
Φιλιάαααααα πολλά και να έχετε μια καλή μέρα.......

Επιστροφή.... (όχι στη φύση!!!)

Μετά από απαίτηση πολλών τηλεθεατών (άσχετο αλλά έχω λιώσει στην τηλεόραση) είπα να αρχίσω σιγά σιγά να επιστρέφω στα τεκτενόμενα. Να κάνω μια ανακαίνηση του σπιτιού εδώ, να δω τι παίζει και επιστρέφω πάραυτα.....

Σας φιλώ προς το παρόν....
Ξεκινάω ανακαίνιση

Η έννοια της πινέζας

Θυμάστε τον παλιό καλό καιρό που αναλύαμε βλακείες? Σήμερα, και μετά από την άπειρη μαλακία που με δέρνει, και την έμπνευση που μου ήρθε από μακρυά....... αποφάσισα να αναλύσω την έννοια της πινέζας....... Πινέζα, χαχαχα είναι ηλίθια λέξη καταρχάς, μου προκαλλεί το γέλιο χωρίς να ξέρω το γιατί.... Και το τονίζω, δεν έχω πιει τίποτα......
Η πινέζα λοιπόν, είναι αυτό το πραγματάκι που στερώνουμε το σύμπαν, κάδρα, χαρτιά, σκοινιά ότι να ναι τέλος πάντων. Τώρα θα μου πείτε γιατί με έπιασε με την πινέζα..... Τρελλή είμαι ότι θέλω λέω.... Ο γιατρός είπε, ναι σε όλα!!!!!!!!
Η πινέζα λοιπόν κοινωνιολογικά μπορεί να θεωρηθεί ο συνδετικός κρίκος ανάμεσα στον τοίχο, τον φελό, οποιαδήποτε επιπλέον επιφάνεια και αυτό που θέλουμε να κρεμάσουμε. Κατ'επέκτασιν (επίπεδο λέμε έτσι.....) ενώνουμε δύο τρία τέσσερα παιδιάαααααααα ωχ άσχετο το κομματάκι, δύο τρία και παραπάνω αντικείμενα μεταξύ τους. Δημιουργούμε δηλαδή μια ένωση, μια ταύτιση. Ο τοίχος φεύγει από την απομόνωση και την αποξένωση και γνωρίζει νέα αντικείμενα, του ανοίγονται νέοι ορίζοντες και του ανεβαίνει η ψυχολογία.
Ανθρωπιστικά, μπορώ να πω ότι η ένωση του τοίχου πχ με το αντικείμενο, προκαλλεί τη γέννηση μιας ωραίας ατμόσφαιρας. Μιας αναγέννησης, που συμβάλει στην μείωση γεννήσεων στην χώρα μας, αφού κάθε νέα έμπνευση μπορεί να θεωρηθεί τέκνο του καθενός μας. (καλά από λογική σκίζω πάλι )
Τραγουδιστικά, η έννοια της πινέζας μπορεί να κολλήσει σε διάφορα άσματα του τύπου, κάτω από την πινέζα έφαγα την μαγιονέζα, βρε πινέζα βρε πινέζα θα σου δώσω μια και τέζα, με μια πινέζα δεν γεμίζει η φριτέζα, άσε την πινέζα και γύρνα στην παρκετέζα κλπ κλπ. Όλα αυτά τα άσματα, μπορούν να τραγουδηθούν από αντίστοιχους ποιοτικούς τραγουδοποιούς με μεγάλη επιτυχία. Πάμε για πλατίνα λέμε.....
Εικαστικά, η πινέζα μπορεί να θεωρηθεί σαν τον κοζάκο που αχνοφαίνεται πίσω από τα δέντρα στην χιονισμένη τούνδρα, σαν την αρκούδα που περιμένει το θήραμα της κρυμένη πίσω από το βράχο, σαν τον ύφαλο που βρίσκεται καλά θαμένος μέσα στη θάλασσα ( και αναφέρομαι στην μοντέρνα τέχνη, που μια κουκίδα είναι πολυδιάστατη έννοια, γιατί λοιπόν να μην βάλουμε μια πινέζα? τι έχει δηλαδή η πινέζα, στο πηγάδι κατούρησε???????)
Γλωσσολογικά - υβριστικά, μπορεί η πινέζα να χρησιμοποιηθεί σε διάφορες προτάσεις του τύπου: δεν μας χέζεις και εσύ και η πινέζα σου, άντε γ....... και εσύ και η πινέζα σου, μια πινέζα δεν φέρνει την άνοιξη, την κάναμε πινέζα κλπ κλπ
Ουφ, νομίζω ότι η πινέζα (μα είναι όντως ηλίθια λέξη γαμώτο χαχαχα) είχε την τιμητική της. Και νομίζω ότι κανείς μας δεν είχε στο μυαλό του την έννοια της πινέζας..... Για σκεφτείτε το.....Θα επιστρέψω με άλλες έννοιες..... Πρέπει να αναλύσουμε πολλά νομίζω, να σας δώσω την πινέζα μου επιτέλους, μπας και συνέλθετε......

Παραμύθια.....

Εδώ και κάποια χρόνια της ζωής μου λέω φωναχτά ότι έχω πάψει να κάνω όνειρα.... Γιατί τα όνειρα είναι για τους τυχερούς. Είναι γι αυτούς που έχουν ένα αστεράκι πάνω από το κεφάλι τους τη μέρα που γεννιούνται... Τα όνειρα είναι για όσους έχουν το δικαίωμα να ονειρεύονται. Για μας τους υπόλοιπους η πραγματικότητα έρχεται καθημερινά και μας προσγειώνει απότομα. Είναι σαν ένα δάχτυλο να κουνιέται επιδεικτικά μπροστά μας και να μας λέει.... Όχι... δεν έχεις καμιά ελπίδα εσύ.... Σα να γελάει κάποιος πάνω από το κεφάλι σου μόλις αρχίζεις δειλά δειλά να κάνεις ένα μικρό όνειρο....
Παραμύθια.... Όλοι μας θα θέλαμε να ζήσουμε ένα παραμύθι, μια ιστορία όπως θα την θέλαμε, μια ιστορία με ιδανικές συνθήκες, όπου το σύμπαν θα σταματήσει να γαμιέται δεξιά και αριστερά.... Που θα μας χαμογελάσει και θα μας δώσει τη δυνατότητα να ζήσουμε ένα μέρος του παραμυθιού μας. Όλοι μας έχουμε ανάγκες, όλοι μας θέλουμε πράγματα, όλοι μας τα κυνηγάμε..... Εγώ αλήθεια κουράστηκα. Θα ήθελα να ονειρευτώ κάτι μια φορά και να μου βγει.... Κάτι μικρό δεν ζητάω πολλά. Να ακούσω μια κουβέντα και να την εννοεί ο άλλος όπως θα ήθελα να την εννοεί.... Και όχι να τρώω τα μούτρα μου..... Να πιστέψω ότι κάποια στιγμή θα συμβεί κάτι όπως το έχω φανταστεί. Να νοιώσω λίγο τυχερή, να μην ταλαιπωρηθώ πολύ για ένα τόσο δα βηματάκι, για ένα συναίσθημα, για μια επιβεβαίωση, για κάτι τέλος πάντων.
Γιατί μια ζωή χωρίς όνειρα, είναι μια ζωή νεκρή, μια ζωή που δεν αξίζει τον κόπο.... Μια ζωή που δεν έχει κανένα νόημα. Αλλά..... εγώ φοβάμαι να ονειρευτώ. Δεν θέλω να ονειρευτώ, αρνούμαι.... Δεν μπορώ να ελπίζω σε κάτι. Αν θέλει να έρθει ας έρθει, δεν θα το περιμένω. Δεν θέλω να το περιμένω. Δεν μπορώ να το περιμένω. Δεν θέλω να απογοητευτώ ξανά..... Εγώ εδώ είμαι!! Πάντα εδώ ήμουν, δεν έφυγα, δεν φεύγω και δεν θα φύγω ακόμα.... Βαρέθηκα να φοβάμαι. Ο φόβος μου για τα πάντα, ο πανικός που με πιάνει είναι τεράστιος. Θέλω να σταματήσω να φοβάμαι.... Θέλω να σταματήσω να σκέφτομαι. Θέλω απλά να δω κάποιους ανθρώπους στα μάτια και να τους πω τι αισθάνομαι.... Αλλά δεν θα το κάνω ποτέ.... Γιατί η ρουφιάνα έχω και διαίσθηση. Ξέρω τις απαντήσεις που θα λάβω..... Και η αλήθεια είναι ότι δεν θέλω να τις ακούσω.... Καλύτερα να μην ξέρω απόλυτα τι συμβαίνει. Και μια ιδέα που έχω αρκετή είναι.....
Θέλω να ζήσω ένα μικρό παραμύθι μια φορά.... Χωρίς υπερβολές, απλό, καθημερινό. Αλλά τα παραμύθια είναι για τα παιδιά, για να κοιμούνται και να τρώνε το φαγητό τους. Εμείς μεγαλώσαμε. Δεν μας ταιριάζουν τα παραμύθια! Είναι λίγο αστεία νομίζω. Αν και το γέλιο είναι η άμυνα μου (γιατί μέσα μου κλαίω συνήθως, και έξω μου μη σου πω χαχαχα). Και η αλήθεια είναι ότι τον τελευταίο καιρό πολύ γελάω. Τόσο που ανησυχώ.....
Αλλά δεν βαριέσαι..... Αν φτιάξω ένα παραμύθι δεν θα είναι με πριγκήπισσες και βασιλόπουλα, και άσπρα άλογα. Θα είναι πιο κοντά στα στάνταρ μου...... Η μοίρα θα φέρει τα υπόλοιπα.... Ας έρθουν... Γιατί όπως είπα και πριν...... ΕΔΩ ΕΙΜΑΙ!!!!!! Κοπιάστε......

Ποιος καταλαβαίνει..... Τι καταλαβαίνει...... Αν καταλαβαίνει...... Πόσο καταλαβαίνει και αν θέλει να καταλάβει..... Γιατί αν θέλει να καταλάβει να μηνκαταλάβουμε και οι υπόλοιποι? Εμείς τπτ? Στο πηγάδι? Είπαμε..... μικρή χαζή ανόητη..... Δεν καταλαβαίνω..... Αλλά και μπας και δεν θέλω να καταλάβω????
Δεν ξέρω αν γίνομαι κατανοητή, αλλά δεν πειράζει κιόλας.... Δεν έχω την απαίτηση.... Λογικό είναι να μην γίνομαι κατανοητή... Πάντα αυτό ήταν το πρόβλημα μου. Ή τουλάχιστον νόμιζα ότι δεν γίνομαι κατανοητή.
Ποιος κατάλαβε και τι κατάλαβε ο Θεός και η ψυχή του!!!!! Το ότι να ναι συνεχίζεται..... Κακώς ξεκίνησε βέβαια.... Αλλά μιας και ξεκίνησε ένα έχω να πω....
Εγώ καταλαβαίνω, αλλά κάνω ότι δεν καταλαβαίνω.... Δεν ξέρω αν το κάνω γιατί δεν με παίρνει, γιατί θα πληγώσω και θα πληγωθώ, γιατί αν πρέπει να δείξω ότι κατάλαβα. Και να το δείξω τότε τι? Τι νόημα έχει? Αν πρέπει να καταλάβω κάτι το θέλω σε πενηνταράκια παρακαλώ..... Αν πρέπει κάτι να καταλάβω το θέλω ξεκάθαρα και κατάμουτρα. Άσχετα με το αν εγώ λέω ή όχι.... αυτό είναι αλλουνού παπά ευαγγέλιο......
Ουφ........ Αυτό που ξέρω είναι ένα..... και δύο και τρία..... Το κατάλαβα από την αρχή.... Το ήξερα από πάντα. Το περίμενα να το δω μπροστά στα μάτια μου για να επιβεβαιώσω το πόσο σωστά είχα καταλάβει τόσο καιρό τώρα...... Και το επιβεβαίωσα. Και κατάλαβα..... Και κατάλαβα και καλά μάλιστα. Και αυτό που κατάλαβα με προβλημάτισε. Δεν το περίμενα πραγματικά..... Ήθελα να το περιμένω μάλλον αλλά τελικά όταν το κατάλαβα με πήρε η μπάλα.....
Πολύ κατανόηση αυτή η ανάρτηση..... Δεν περιμένω να βγάλετε νόημα.... Ο στόχος είναι να καταλάβουμε ότι πρέπει να καταλάβουμε μπας και αλλάξει η ζωή μας.... Αν θέλουμε πάντα....
Έσκασα.... Φτάνει....
Και για να τελειώσω αυτή τη μαλακία που με δέρνει ένα έχω να πω και μόνο....... (όχι δεν θα πω αν κατάλαβα και τι κατάλαβα......) θα πω μόνο......
When I looked back upon my life It's always with a sense of shame, I've always been the one to blame, for enerything I long to do, no matter where or when or who, h's one thing in common too...... It's a sin......

Συνεχίζοντας τη χθεσινοβραδινή μου μαλακία...... Θέλω να πω πως όντως δεν θέλω να πω κάτι..... χαχαχαχα σταμάτησααααααααααααα!!!!!!!
Αισθάνομαι μια κόπωση σήμερα. Μου βγαίνει η κούραση? Μεγαλώνω και οι αντοχές μου δεν είναι οι ίδιες? Ότι και αν είναι είμαι πτώμα. Αισθάνομαι την ανάγκη να πέσω να κοιμηθώ και να ξυπνήσω μετά από καμιά βδομαδούλα..... Να μην ακούω τπτ. Να ξυπνήσω κάποια στιγμή και να βιώσω το απόλυτο τπτ...... Silence..... Πόσο πολύτιμη είναι η ησυχία τελικά..... Ξέρετε πόσες φορές θέλω απλά να σταθώ σε μια γωνιά και να φωνάξω: ΣΚΑΜΟΟΟΟΟΟΟΟΟΣ!!!!!!!!! Και να σταματήσουν όλα.... Οι φωνές, οι βλακείες, αυτό το ότι να ναι που βιώνω.....
Silence Please!!!! Ησυχία τώρα!!!!! τώρα όλοι σωπαίνουν για μια φορά. Έτσι για να ακούγεται το θρόισμα των φύλλων, ο ήχος της βροχής, ο παφλασμός των κυμάτων..... Η τρικυμία στα χείλη (άσχετο)...... Θέλω να δω την αντάρα της θάλασσας, να ακούσω τον ήχο του βουνού, τον αέρα που περνάει μέσα από τα δέντρα......
Θέλω να ακούω συγκεκριμένες φωνές γύρω μου. Φωνές που μου λένε κάτι, που μου μαθαίνουν κάτι..... Ποιητές και μη, φιλοσόφους και μη, ανθρώπους ΕΛΕΥΘΕΡΟΥΣ!!!!!!
Εσένα, εμένα, εμάς..... όσους είναι σαν και μας....
Ζητάω πολλά?????

Ότι να ναι......

Η αλήθεια είναι ότι σήμερα κάτι ήθελα να γράψω..... Πολλά ήθελα να γράψω αλλά τι να γράψω??? Τι να πω? Τι να μην πω? Να πω? Να μην πω? Διχασμένη προσωπικότητα είμαι? Τριχασμένη? Χιλιοχασμένη? Πολυδιάστατη σαν κάτι σκέψεις που πάντα με προβλημάτιζαν?????? Πρέπει να ξεκινήσω από κάπου, και να καταλήξω κάπου!!!! Και κατέληξα η αλήθεια είναι αλλά τι να πω????? ΒΛΑΚΕΙΕΣ ΛΕΩ...... ΟΤΙ ΝΑ ΝΑΙ!!!!!!
Θα ξεκινήσω την ανάρτηση μου με μια φράση.... Εμένα το καλοκαίρι τα μαλλιά μου ξανθίζουν, τα μάτια μου γίνοντα πιο γαλανά και γίνομαι αράπης.....χαχαχαχα! Και ερωτώ αγαπητοί αναγνώστες..... Ξανθός γαλανομάτης αράπης γίνεται (δεν μου αρέσει η λέξη αράπης, εκτός του ότι είναι λίγο ρατσιστική είναι και λίγο πρόστυχη χαχαχχαχα). Και με το που ακούω τη φράση αράπης γίνομαι με πιάνουν κάτι γέλια.... Ε μα εγώ φταίω??? Εγώ είμαι το προστυχόμυαλο της υπόθεσης???? χαχαχαχα Anyway...... Αν και θα περιμένατε να αναλύσουμε την έννοια της ηλιοθεραπείας και του αντηλιακού και της ενυδατικής (γιατί είναι και σοβαρά θέματα όπως πάντα δεν πιστεύω να ξεχάσατε τις φοβερές αναλύσεις για την έννοια της καβάτζας και της φράσης και κουλούρι και τυρί χαχαχα) λέω να μην το κάνω....
Αλήθεια δεν ξέρω τι να πω..... Δεν ξέρω τι να σκεφτώ.... Δεν ξέρω γενικά..... Δεν θέλω να ξέρω γενικά.... Δεν θέλω να σκέφτομαι γενικά!!!! Γιατί αυτά που σκέφτομαι δεν πρέπει να τα σκέφτομαι!!!! Δεν χρειάζεται να κάνω τη ζωή μου πιο πολύπλοκη από ότι ήδη είναι.... χαχαχα γελάσαμε πάλι.....
Θα μπορούσα βέβαια..... αλλά δεν μπορώ κιόλας..... Αυτή η ανάρτηση είναι όντως ότι να ναι ή μου φαίνεται???? Έχω μπερδευτεί λίγο ή μου φαίνεται? Είναι στραβός ο γυαλός ή στραβά αρμενίζω????? Anyway......
Λοιπόν, σήμερα έτσι για αλλαγή δεν θα κάνω επίθεση σε κανέναν. Δεν θα πω κακό για κανέναν. Δεν θα αναλύσω τα ψυχολογικά μου και τα θέματα μου!!!!! Γιατί δεν μου φτάνανε όσα είχα στο κεφάλι μου έβαλα και άλλα.... Γαμημένο μυαλό!!!! σκατούλες......
Σήμερα λοιπόν δεν θα πω τπτ..... Αυτή θα είναι η ανάρτηση μου, ριχή, πεζή, γκρινιάρα, με επίπεδο πάντα (χαχαχαχα) και με πολλές σκέψεις...... Θέλω λοιπόν να μιλήσουμε για την έννοια της ελευθερίας..... Κάπου άκουσα (μα να μην θυμάμαι ποιος φιλόσοφος μου το είπε????) ότι η ελευθερία έχει δύο έννοιες.... Η μια είναι να ταξιδεύεις (με μηχανή κατά προτίμηση χαγιαμπούσα χαχαχαχα) και η άλλη της οικογένειας? Καλά κατάλαβα?
Η οικογένεια ρε συνάνρωποι είναι ελευθερία? Η οικογένεια που δημιουργείς εννοώ. Το παιδάκι που φέρνεις στον κόσμο είναι ελευθερία? Ναι δεν μπορώ να πω. Φαντάζομαι ότι είναι Θείο δώρο η γέννηση ενός παιδιού που είναι ο καρπός δυο ανθρώπων που αγαπιούνται, και βλέπουν την αγάπη τους να μεγαλώνει στα μάτια ενός μικρού πλάσματος.
Και έρχομαι λοιπόν εγώ η πεζή ριχή συγγραφέας (τρομάρα μου) και ερωτώ...... Άγχος? Πίεση? Υποχρεώσεις? Επιλογές? Άρα η ελευθερία που είναι? Κάπου κρυμένη και δεν τη βλέπω? Μήπως θέλει ο ποιητής να μου το κάνει πενηνταράκια? Να καταλάβω τι εννοεί βρε αδερφέ γιατί πραγματικά με προβλημάτισε..... Όχι ότι δεν με προβλημάτιζε πάντα με τα όσα έλεγε αλλά τέλος πάντων..... χαχαχαχα
Διαφωτίστε με καλέ.... Πείτε μου τι είναι αυτό που δεν βλέπω??? Τι είναι αυτό που δεν καταλαβαίνω ή που δεν θέλω ίσως να καταλάβω????
Αυτά....... Ότι να ναι????? Οτι να ναι!!!!!!!! Ότι να ναι.......

Άννα.....

Επέστρεψα με ένα τραγουδάκι που μου αρέσει πάρα πολύ.....
Μιλάει εξάλλου για το όνομα μου.....

Καλό απόγευμα σε όλους.....

Τα σημαντικά πράγματα στη ζωή μας!!!

Τη σημερινή μου ανάρτηση, την κάνω γιατί τον τελευταίο καιρό σκέφτομαι πολλά πράγματα γύρω από το θέμα ¨Τα σημαντικά πράγματα στη ζωή μας". Με την ευκαιρία λοιπόν και με τη συζήτηση που είχα χθες με την μαμά μου πάνω στο θέμα, και ορμώμενη από ένα περιστατικό που συνέβη στην καλύτερη μου φίλη θέλω να πω τα εξής. Καταρχάς η ανάρτηση απευθύνεται στην κολλητή μου που πολλά σκέφτεται!!! Η ανάρτηση απευθύνεται στο χέλι μου που ξέρω ότι θα την διαβάσει και θα του λυθούν οι όποιες απορίες μπορεί να έχει.....
Τελευταία λοιπόν έκατσα και έκανα έναν πρόχειρο απλογισμό της μέχρι τώρα ζωής μου έτσι για να δω τελικά αν ήμουν ευτυχισμένη. Και είδα ότι ναι.... υπήρξαν στιγμές που ήμουν ευτυχισμένη. Στην πορεία ήρθαν άνθρωποι που με απέρριψαν, που με καταπίεσαν, που με εξαπάτησαν, που με έβγαλαν από τη ζωή τους χωρίς λόγο και αιτία. Άνθρωποι σε όλους τους χώρους και σε όλες τις φάσεις της ζωής μας. Άνθρωποι που τελικά δεν έχω καταλάβει γιατί αποφασίζουν να μας πληγώσουν..... Και γιατί τους άφησα εγώ να με πληγώσουν.... Ποιο ήταν το νόημα τελικά???? Το νόημα ήταν ότι προφανώς έγινα δυνατότερη. Γιατί ό,τι δεν σε σκοτώνει σε κάνει πιο δυνατό.
Φέτος λοιπόν συνειδητοποίησα για μια ακόμα φορά και είδα κατάματα ένα θέμα που πάντα φώναζα ότι δεν με πληγώνει, αλλά τελικά μου έκανε κακό. Τη χρονιά που πέρασα για μια ακόμα φορά ένιωσα την απόρριψη από κάποιον που πραγματικά με απορρίπτει τα τελευταία 28 χρόνια της ζωής μου. Γιατί πάντα με απέρριπτε, πάντα έλπιζα ότι με αγαπούσε, αλλά μάταια φαντάζομαι. Το γιατί δεν το ξέρω. Και δεν πρόκειται ποτέ να τον ρωτήσω.... Όπως δεν ρωτάω πολλά πράγματα που μπορεί να ακούσω κάτι άλλο από αυτό που έχω ανάγκη να ακούσω. Φυσικά και δεν μπορούμε να αγαπάμε κάποιον από υποχρέωση, και ίσως ο καθένας να έχει έναν δικό του τρόπο να αγαπάει, αλλά μάλλον δεν είναι ο τρόπος που θέλω να με αγαπάνε.... Εγωιστικό??? Ας είναι δεν με νοιάζει. Αρκετά πληγώθηκα, και αρκετά μαύρισα την καρδιά και τα σωθικά μου. Ξέρω πως δεν ήταν επιλογή συνειδητή δική του να με έχει στη ζωή του, αλλά δεν τον υποχρέωσα να έχει ενεργό ρόλο στη ζωή μου. Εγώ απλά ήθελα μια καλή κουβέντα που ποτέ δεν άκουσα. Ένα μπράβο, ή να δείξει ότι είναι περήφανος για μένα έστω και λίγο.... Αλλά τίποτα. Πάντα τίποτα. Λες και δεν μπορούσε να βρει μια γωνιά στην καρδιά του (αν έχει) για μένα. Λες και δεν ήμουνα ο άνθρωπος που μπορούσε να τον κάνει περήφανο. Γιατί δεν ήμουν συμβατικός άνθρωπος. Δεν έσκιβα το κεφάλι. Ήμουν αναρχοαυτόνομη..... Δεν θα το συνεχίσω. Γιατί με έπιασε φαγούρα. Γιατί δεν μου φτάνουν όλα όσα απέκτησα το 2009, απέκτησα και καντήλες. Ναι ναι κυρίες και κύριοι. Απέκτησα και καντήλες. Μόλις λίγο στενοχωρηθώ τσουπ..... Τούμπανο η Αννούλα. Αυτά τα ζερτέκ έχουν γίνει η προέκταση του χεριού μου. Οπότε ευχαριστώ αλλά δεν θα πάρω άλλο για σήμερα.
Αφού λοιπόν είδα και συνειδητοποίησα πόσο κακό μου κάνεις.... αποφάσισα να μην σε υπολογίζω στη ζωή μου όπως παλιά. Δεν θα κάνω προσπάθειες, δεν αντέχω άλλο. ΤΕΛΟΣ ΕΔΩ...... Αν αποφασίσεις ότι θέλεις να με ακούσεις κάποια στιγμή και τύχει και συναντηθούμε καλώς.... Αλλιώς καλή αντάμωση....Θα σε δω στο πλοίο της ζωής...... Θα σε δω λίγο πριν σαλπάρω......
Ήρθε λοιπόν η μοίρα (για να αλλάξω θέμα) και έδωσε στην καλύτερη μου φίλη την επιλογή να ακολουθήσει τον άνθρωπο που αγαπάει εκτός Αθήνας. Να τα παρατήσει και να φύγει. Και τι της είπα???? Σήκω φύγε τρέχοντας. Ναι εγώ, το παιδί της πόλης, που δεν τόλμαγα να σκεφτώ ότι θα φύγω από την Αθήνα πιο παλιά. Και να που τα γεγονότα της ζωής μου με έφεραν εδώ, στο σημείο να θέλω και η ίδια να φύγω. Μετά από μια έντονη συζήτηση που είχα με την μαμά μου στο θέμα της ευτυχίας και της έννοιας της, κατέληξα σε αυτά που τελικά με κάνουν εμένα ευτυχισμένη. Και αυτά δεν είναι τα υλικά αγαθά. Από αυτά μπούχτησα αλήθεια σας λέω.... Είναι τα συναισθηματικά που πολλά από αυτά τα είχα στερηθεί.
Και ήρθες στη ζωή μου εσύ, από το πουθενά, τη στιγμή που έλεγα στον εαυτό μου ότι δεν θέλω κανέναν, και μου έδωσες απλόχερα τόσο πολλή αγάπη που παραξενεύτηκα. Δεν το είχα συνηθίσει, δεν το ήξερα αυτό το συναίσθημα. Το ζητούσα βέβαια με τον τρόπο μου αλλά ποτέ δεν το έπαιρνα. Και άρχισα σιγά σιγά και καταλάβαινα ότι δεν είμαι τόσο χάλια τελικά για να με απορρίψεις.... Όπως είχα συνηθίσει να μου κάνουν. Και άρχισα να βλέπω ότι το πιο σημαντικό πράγμα στη ζωή μου είναι η ηρεμία, η ευτυχία και η αγάπη. Η αγάπη που επιτέλους πήρα από κάποιον, η αγάπη που έδωσα και δεν πήγε χαμένη. Οπότε έκατσα και είπα...... Δεν θέλω τίποτα παραπάνω τελικά, γιατί θα είμαι αχάριστη. Θέλω να μπορώ να είμαι ευτυχισμένη. Δεν θέλω την καριέρα, τα λεφτά ,τα υλικά αγαθά που έχει κάποιος πολύ κοντινός μου. Θέλω να βγάζω αυτά που αρκούν για να μην κρυώνω, να μην πεινάω και να περνάω καλά στα πλαίσια που μπορώ. Να έχω ένα σπιτάκι, και όταν κλείνω την πόρτα μου να είμαι ευτυχισμένη. Ευτυχισμένη με τον άνθρωπο που θα είναι το σπιτάκι μας, η πόρτα μας, η ζωή μας. Αν το δει έτσι, και αν θέλει βέβαια. Αν το νοιώσει.... Πάντα είχα και έχω τη φοβία μην γίνω φορτική, πάντα ήθελα να μην λέω αυτό που αισθάνομαι γιατί μπορεί να ήταν καταπιεστικό. Και εξακολουθώ να το κάνω κάποιες φορές (έχω κάνει προόδους). Αλλά τις περισσότερες φορές με προδίδουν τα μάτια μου που γαμώ το κέρατό μου άνοιξε η κάνουλα και τρέχουν.... ήξερε τι έλεγε ο φίλος μου ο ΦΟΥ.....
Θέλω να ζήσω τη ζωή μου όπως τη θέλω εγώ, όχι όπως οι άλλοι. Θέλω να κάνω τις επιλογές μου με τον άνθρωπο που αγαπάω και όχι με όλους τους άλλους. Θέλω να κάνω τα λάθη μου να φάω τα μούτρα μου αλλά να ξέρω ότι έχω δίπλα μου εσένα που σε αγαπάω και με αγαπάς. ΤΕΛΕΙΑ.... και παύλα. Μπορώ να μην έχω κανέναν άλλο??? Μακάρι.... Θέλω όποιος είναι δίπλα μου να αποδέχεται εμένα, εσένα, εμάς, και τις επιλογές μου, σου, μας...... Τότε και μόνο θα έχει θέση στη ζωή μου.....
Γι αυτό κοριτσάκι μου σου λέω το εξής. Οι γονείς μας έκαναν τη ζωή τους. Κόπιασαν για να μας προεφέρουν ότι μας προσέφεραν, να μας μεγαλώσουν με αξιοπρέπεια και αγάπη (σε όσους από εμάς μας έδωσαν......). Έκαναν τις επιλογές και ακολούθησαν το δρόμο τους. Δεν μπορούμε μια ζωή να ζούμε με γνώμονα το τι θέλουν οι γονείς, τα αδέλφια οι φίλοι κλπ κλπ. Είναι καιρός να δεις τι θέλεις εσύ. Και αν δεν σου βγεί στην πορεία, και όλοι να σου κλείσουν την πόρτα, πάντα θα υπάρχει κάποιος να σου την ανοίξει και να σε αγκαλιάσει. Εγώ..... Και ένας είναι καλύτερος από κανέναν..... Νοιώσε πόσο τυχερή είσαι που έχεις δίπλα σου έναν άνθρωπο που μπορεί να σε ταλαιπώρησε, αλλά πάντα σου έδειχνε ότι ήθελα να είστε μαζί. Με τον τρόπο του. Φαντάσου να μην είχες κανέναν???? Φαντάσου να μην σου έλεγε ποτέ τίποτα, να απορούσες πάντα τι θέλει, τι σου λέει, τι δεν σου λέει..... Μπορεί να άργησε λίγο αλλά στο είπε. Και μπορείς να το ζήσεις.
Όσο για μένα... Εγώ λέω να πηγαίνω..... Εγώ λέω να φύγω..... Εγώ λέω να κόψω τις κακιές συνήθειες του παρελθόντος, να σβήσω κινητά, να μην απαντάω σε τηλέφωνα, να μην ασχολούμαι με μαλακίες, να μην πετάω καντήλες δύο φορές τη μέρα. Να κοιτάξω τη ζωή μου (μας αν θέλεις και εσύ....) και να προσπαθώ να την κάνω καλύτερη. Να είμαι καλά για να μπορώ να κάνω πράγματα. Να αισθάνομαι καλά για να μπορώ να ζω όπως θέλω.....
Αν τα κατάφέρω θα δείξει. Θέλω να με αφήσετε όλοι ήσυχη. Γιατί αυτή τη φορά, δεν θα δώσω ευκαιρία σε κανέναν σας. Θα πάρει η μπάλα ακόμα και ανθρώπους που ελπίζουν ότι θα γλυτώσουν. Αρκετά ζορίστικα τόσα χρόνια. Αφήστε με ήσυχη.... Το κεφάλαιο αυτό έκλεισε. Οι τίτλοι έπεσαν και το δεύτερο μέρος αρχίζει από αυτή τη χρονιά....
Καλή μας τύχη, καλή σας τύχη, καλή τύχη γενικότερα!!!!!!!

Καλώς το.......

Πως λέμε Που είσαι εσύ βρε????? Καλώς σε βρήκαμε.....
Μπήκε παιδιά, για όσους δεν το κατάλαβαν.... Εύχομαι να ήσασταν όλοι σε κατάσταση να το καταλάβετε... χαχαχαχα!!!!!! Εγώ το κατάλαβα, και θα σας πω πως....
Χθες το βράδυ λοιπόν, έπαιξα την μπιρίμπα μου, έκοψα τη βασιλόπιτα, κοιμήθηκα ξεράθηκα νωρίς, και ξυπνάω το πρωί με κάτι πόνους στο σώμα λές και έφαγα ξύλο. Που δεν έφαγα αλήθεια λέω... ούτε περίεργα πράγματα έκανα (όλοι αυτό να σκεφτείτε τι κακό πια....) που τέτοια τύχη χαχαχαα!!!!!
Και πόναγα και πόναγα και πόναγα και πονάω ακόμα δηλαδή κουρέλι αισθάνομαι.... Και να τονίσω το μόνο που ήπια είναι λίγη Coca Cola σκέτη κατάσκετη. Αλκοόλ ούτε που να μυρίσω....
Άρα δεν δικαιολογείτε.... Και μετά το φιλοσόφησα. Και θέλω να ευχαριστήσω δημόσια τη φίλη μου την Αθηνά που μου έφερε έμπνευση...
Ναι Ναι, πονάω για έναν και μόνο προφανή λόγο...... Γιατί ήρθε το 2010 και με το που ήρθε αποφάσισε να με εξοντώσει... Τώρα με έδειρε, με μαστίγωσε με γ.......ε ( πιπέρι καλέ.....) δεν ξέρω θα δείξει.... Η νεκροψία.... Αλλά αυτό είναι.... και θέλω να το ρωτήσω... γιατί καλό μου τι σου έκανα ακόμα δεν γνωριστήκαμε καλέ???? Πότε πρόλαβες να εντοπίσεις τα πιθανά θύματα σου?????
Whatever..!!!!!!!!! Και να δείτε που αυτό θα είναι και θα γελάμε....
Άντε και του χρόνου σπίτια μας.... Και ότι είναι να φέρει θα το φέρει... Τώρα που είναι και ο Δίας στα ψάρια που είπε και η Λίτσα (και ό,τι πει η Λίτσα είναι νόμος και δεν θέλω ουουουουου) κάτι θα γίνει...

Φιλιάαααααααααααααααααααααα

Με το καλό να μας μπει!!!!!!!!

Αν και παραπλανητικός ο τίτλος (βρώμικα μυαλά όλοι σας, φτού σας) η ανάρτηση είναι ευχητήρια.... Πως λέμε ευχητήρια κάρτα.... Καμία σχέση.
Σήμερα φεύγει το 2009, επιτέλους!! Ήταν λίγο δύσκολη και περίεργη χρονιά, αλλά ήταν και η χρονιά των αλλαγών και ευτυχώς τελειώνει με όσο το δυνατό λιγότερες απώλειες.

Εύχομαι λοιπόν σε όλους σας να αποχαιρετήσετε τον χρόνο που φεύγει, κάνοντας τον απολογισμό σας. Γιατί σίγουρα όλοι κάτι μάθαμε από τη χρονιά που φεύγει. Σίγουρα αποκτήσαμε εμπειρίες ενός χρόνου ακόμα, και γίναμε λίγο σοφότεροι. Ότι και αν συνέβει σε όλους σίγουρα συνέβη για καλό. Έτσι θέλω να το βλέπω. Όσα άσχημα, όσα στραβά, όσα δυσάρεστα συνέβησαν για να γίνουμε πιο δυνατοί, να καταλάβουμε ότι η ζωή περνά τόσο γρήγορα που πρέπει να σταματήσουμε να αναλωνόμαστε σε μαλακίες.

Εύχομαι η νέα χρονιά που σιγά σιγά εισβάλει στη ζωή μας, να φέρει στον καθένα κάτι που επιθυμεί. Μικρό ή μεγάλο!! Εύχομαι να βρείτε μικρές χαρές της καθημερινότητας για να γεμίσουν ευχάριστα τη ζωή σας. Να γεμίσετε θετική ενέργεια από τους γύρω σας και να τη μεταδόσετε σε όσους την έχουν ανάγκη. Να προσπαθήσουμε να κάνουμε τη ζωή μας καλύτερη, την ποιότητα της ζωής μας καλύτερη. Να κάνουμε τον κόσμο μας καλύτερο. Να δώσουμε και να πάρουμε αγάπη, που είναι το πιο σημαντικό αγαθό στον κόσμο. Είναι η κινητήρια δύναμη σε όλα.
Εύχομαι να αφήσουμε πίσω τους εγωισμούς, τις κακίες, τις μικρότητες που αφήνουμε να μας επιρρεάζουν και να επιβαρίνουν το κάρμα μας και την ψυχή μας. Που δηλητηριάζουν τη ζωή μας και δεν μας αφήνουν να χαρούμε τις μικρές ευτυχισμένες στιγμές μας.
Εύχομαι πάνω από όλα υγεία σε όλους σας, στις οικογένειες σας. Να είστε ευτυχισμένοι και χαρούμενοι. Να αγαπάτε όσους σας αγαπάνε και αυτούς που δεν σας αγαπάνε ακόμα περισσότερο. Να χαμογελάτε γιατί πάντα ένα χαμόγελο κάνει τους άλλους να απορρούν. Να έχετε καλή διάθεση, και να τη μεταδόσετε σε όλους.

Σας φιλώ όλους γλυκά και τα λέμε του χρόνου...... Καλή Πρωτοχρονιάαααααααααααααα
Α!!!! και μήνυμα προς το κομάντο (χαχαχαχα)! Η μπουμπού εδώ είναι, απλά ωρίμασε απότομα μάλλον.... Ο ίδιος άνθρωπος είναι.... Και σας χαιρετά....
Μήνυμα προς τον άγγελο μου!!!! σ'αγαπάω πολύ πολύ, και η φετινή χρονιά αν και θα είναι λίγο δύσκολη, θα είναι και αυτή υπέροχη!!! Όσο υπέροχη έκανες και τη χρονιά που πέρασε!!! καλή ΧελοΠρωτοχρονιά!!!

Ρε τι περνάμε όλοι πρωινιάτικα!!!!

Καλημέρα σας!!!! Αν και δεν το βλέπω αλλά τέλος πάντων!!
Καλέ δεν έχω πιει μια τζούρα καφέ, δεν έχω κάνει ένα τσιγάρο κουρέλια τα νεύρα μου πρωί πρωί.... Καλά που σκατά την βρίσκουνε όλοι την όρεξη πρωινιάτικα μου λέτε????? Πότε ξυπνήσανε, πότε συνήλθανε και πότε άρχισε να λειτουργεί ο εγκέφαλος τους.... Ή μήπως τελικά έχουν πάααααρα πολύ ελεύθερο χρόνο???? Παίζει και αυτό το σεναριάκι.....
Εγώ θέλω τον χρόνο μου, να πιω μια τζούρα καφέ, να φάω το μελομακαρονάκι μου (τα οποία παρεπιπτόντως έχω ταράξει αυτές τις μέρες), να κάνω ένα δύο δέκα τσιγάρα. Πάγωσε η τζιμινιέρα.... άσχετο.......
Και χτυπάει το τηλέφωνο στο γραφείο και να ο κλασικός ο μαλάκας ο άσχετος με την τεχνολογία.... Ναι συγνώμη, το μηχάνημα μου δεν συνδέεται με τον υπολογιστή.... Καλωδιάκι πήρατε??? Χρειάζονταν??? ερώτηση.... Και καλά ρε άνθρωπε, πως σκατά θα συνδεθεί??? Με τη σκέψη έλεος.... ΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑ μου λέει, πρέπει να πάω να αγοράσω καλώδιο.... και που να το βρω???? Στο μανάβη θα το βρεις..... Κάτι ερωτήσεις πρωινές που με σκοτώνουν....
Εμ το άλλο.....Με βλέπεις άνθρωπε μου που είμαι μη του μιλάτε του παιδιού, τι θέλεις και μου λες ότι σου κατέβει????? την όρεξη σου έχω πρωινιάτικα???? τι να πω ρε συνάνθρωποι δεν την παλεύει ο κόσμος.....
Τι ζητάω η γυναίκα????? Να πιω μια τζούρα με την ησυχία μου, να ξυπνήσει ο εγκέφαλος μου (εδώ γελάμε χαχαχαχαα) και να ξεκινήσω τη μέρα μου με ηρεμία.... Γιατί αν ξεκινήσει στραβά μετά γαμιέται ο Δίας, ο Ποσειδώνας, ο Πλούτωνας, και εγώ τι φταίω αν αυτοί έχουν ορεξούλες????? Εμένα ποιος με ρωτάει την τύχη μου τη ρουφιάνα μέσα????
Λοιπόν λοιπόν..... Σας εύχομαι ένα υπέροχο πρωινό (αν και δεν το βλέπω) μια καλή μέρα στη δουλειά σας (αν και δεν το βλέπω) και καλή μας τύχη σήμερα.....
Σας φιλώωωωωωωωωωωωωωω

Η δουλειά και η σκλαβιά μας!!!!

Τον καιρό αυτό που έλειψα, είδα καθαρά αρκετά πράγματα. Πράγματα που μέχρι και τώρα δεν τα είχα συνειδητοποιήσει. Είδα τι είναι αυτό που με ευχαριστεί να κάνω, κατάλαβα πόσο μαλάκας είμαι σε ορισμένα θέματα, έκανα την αυτοκριτική μου και γύρισα!! Το χρειαζόμουν το διάλλειμα. Καλύτερα να γράψω κάτι που έχει αξία και νόημα παρά κουλά και βλακείες!!!!!

Το πρώτο θέμα που είδα κατάματα είναι η δουλειά.... Το είχα ρίξει και το ρίχνω ακόμα δηλαδή στην εργασιοθεραπεία. Όχι, γυναίκα καρίερας δεν ήμουν και ούτε θέλω να γίνω! Δεν είναι αυτή η φιλοδοξία μου. Απλά με πιάνει ο επαγγελματισμός και η ευσυνειδησία μου και κάνω πράγματα παραπάνω από τις δυνατότητες και το κουράγιο μου.
Τελικά όταν καταλαβαίνουν οι γύρω μας ότι τραβάμε, μας φορτώνουν και άλλο! Μέχρι να σκάσουμε, μέχρι να πήξουμε και να τα ρημάξουμε όλα. Και εγώ δυστυχώς είμαι κομμάντο. Δεν καταλαβαίνω Χριστό. Δώστε παιδιά, δώστε ευθύνες, μεταφέρετε μου δουλειές, προλαβαίνω εγώ, είμαι καλά.....
Έλα όμως που δεν είμαι. Δεν μπορώ άλλο, κουράστηκα. Να κάνω τη δουλειά για 6 και να πληρώνομαι για μισό. Να μην μου πει κανείς ποτέ, θέλεις μήπως λίγη βοήθεια? Είσαι οκ????
Χέστηκαν όλοι. Να βγάλουν την ευθύνη από πάνω τους και χέστηκαν αν την παλεύει ο άλλος. Πρόσφατα έγινα ΚΑΙ λογίστρια. Γαμάτο???? Τι σκατά ξέρω εγώ από λογιστικά θα μου πείτε. Έλα μου ντε. Αλλά γιατί όχι, να μην μάθω και κάτι ακόμα? Σκατά στα μούτρα μου. Αλλά καλά να πάθω, τα ήθελε ο οργανισμός μου μην πω κάτι άλλο. Και πήρα βάρη, και έκανα παραπάνω, και έβαλα τα δυνατά μου και τι κατάλαβα? Δεν κοιμάμαι τώρα πια τα βράδια.... Σβήνω στους καφέδες τα λογιστικά σημάδιααααααααα, γέμισε η ζωή μου με τιμολόγια δελτία, και σωρούς από αποδείξεις και κούτες..... χαχαχαχα έγραψα πάλι.
Και έρχομαι σήμερα και λέω..... ΔΕΝ ΘΕΛΩ ΑΛΛΟ. Απλά δεν θα την παλεύω. Να δούνε και οι άλλοι πως είναι όταν δεν την παλεύω. Όταν θα αρχίσω να λέω ΟΧΙ, όταν δεν θα κάνω τα πάντα και σε τιμή ευκαιρίας. Όταν θα δουν του κώλου τους την τρύπα (πολύ μου αρέσει αυτή η έκφραση). Θέλω την ησυχία μου πίσω, θέλω να κοιμάμαι σαν άνθρωπος. Θέλω να δουλεύω με το ρυθμό μου και όχι όπως θέλουν οι άλλοι. Θέλω να ξαναγίνω άνθρωπος!!! Όχι άλλα ρομπότ.
Γιατί μόνο όταν αντιδράσουμε θα γίνει κάτι. Γιατί πρέπει πλέον να σταματήσουν όσοι έχουν ματώσει από το ξύσιμο να ματώνουν. Να κάνουν κάτι και αυτοί, να δικαιολογήσουν το μισθό τους. Γιατί αν δεν τον θέλουν, ας τον δώσουν σε μένα..... Δεν θα πω όχι....΄
Είναι το ένα σκέλος από όσα είδα. Θα ακολουθήσει η συνέχεια.... Μην σας τα πω μαζεμένα και φρίξετε.....

Πέρασα για λίγο

Γειά σας......

Ελπίζω να είστε όλοι καλά... Η αλήθεια είναι ότι μου λείψατε αν και με κάποιους μιλάω συχνά!!!

Και επειδή το υποσχέθηκα στον αγαπημένο μου Σκρουτζάκο να περάσω για λίγο πέρασα να σας ευχηθώ!!!!

Καλά Χριστούγεννα σε όλους σας. Να είστε καλά, γεροί και ευτυχισμένοι.
Να περάσετε όμορφες στιγμές και γαλήνιες με όσους αγαπάτε και σας αγαπούν...

Επιστρέφω σύντομα.... Και αυτό είναι απειλή!!!!!!!!!