Η τρέλλα δεν πάει μόνο στα βουνά......

Νοιώθω ντροπή!

2010-11-16T17:18:00.003+02:00

Ο ρατσισμός είναι το δόγμα που αναπτύσσεται με σύνδεσμο συγκεκριμένα γνωρίσματα (εθνικά, θρησκευτικά, πολιτιστικά κ.λπ.) προκειμένου ν΄ αναγάγει μια ομάδα (κοινονικκή, φυλετική, θρησκευτική, ως υπέρτερη άλλων.

Σήμερα για μια ακόμα φορά αισθάνομαι απίστευτη ντροπή σαν άνθρωπος, σαν πολίτης, σαν σκεπτόμενος άνθρωπος. Τα σημερινά γεγονότα εναντίον της ομάδας των μουσουλμάνων που έσπευσαν να προσευχηθούν την ιερή τους μέρα τα βλέπω και κατεβάζω το κεφάλι. Ακούω διάφορα γύρω μου κάθε μέρα. Στο τρένο, στα λεωφορεία, στους δρόμους στις τηλεοράσεις παντού. Παντού λόγια ρατσιστικά, σκέψεις επικίνδυνες για μένα. Νοιώθω ότι ένα κύμα έχει σηκωθεί και απειλεί να καταπνίξει τους μετανάστες που ζουν στη χώρα μας. Και εγώ αυτό δεν μπορώ να το αντέξω, δεν μπορώ να το καταλάβω.
Από πότε οι Έλληνες γίναμε ρατσιστές? Μια ζωή μετανάστες, μια ζωή κατατρεγμένοι, μια ζωή πολεμιστές. Και τώρα? τι άλλαξε στα αλήθεια?
Η ζυγαριά δεν ξέρω προς τα που πρέπει να κλείνει. Για όλα οι ξένοι? για την εγκληματικότητα, για τον φόβο, για την ανασφάλεια? όλα αυτά? Για την ανεργία? πολύ γελάω. Μπορεί να έχουν βάσεις όλα αυτά δεν λέω, και οι δρόμοι να έχουν γίνει ζούγκλα στο κέντρο αλλά δεν έχουμε το δικαίωμα να στιγματίζουμε τους πάντες και τα πάντα. Αντί να κράξουμε την κυβέρνηση που δεν κάνει τίποτα για να καλυτερέψει τη ζωή αυτών που είναι στη χώρα μας, και να κλείσει τα σύνορα για να μην μπουν και άλλοι ταλαίπωροι μετανάστες καθόμαστε και ψηφίζουμε αυτούς που δεν κάνουν τπτ και από την άλλη κάνουμε επιθέσεις σε κόσμο ανυπεράστιστο που απλά θέλει να ασκήσει το αναφαίρετο δικαίωμα του στην προσευχή!!!
Υποτίθεται ότι έχουμε και πολιτισμό την τρέλλα μου μέσα. Σκατά πολιτισμό έχουμε μη χέσω. Ωραίο επίπεδο, αλλά τι λέω? σε μια χώρα με τη μεγαλύτερη διαφθορά τι περιμένεις? όταν ο ένας πάει να βγάλει το μάτι του άλλου έτσι απροκάλυπτα? Αίσχος. Εγώ αισθάνομαι άσχημα γιατί έχω φίλους από ξένες χώρες, από Αλβανία, από Βουλγαρία από Τουρκία, από πολλά μέρη. Και φίλους που ζούσαμε σε διπλανά σπίτια που μεγαλώσαμε μαζί, ή που τους γνώρισα στην πορεία της ζωής μου και μόνο καλά έχω να πω. Δεν είναι όλοι κακοί. Δεν είναι όλοι επικίνδυνοι. Είναι μεγάλη αδικία τα παιδιά τους να αντιμετωπίζουν την κακία και τον κομπλεξισμό των παιδιών που προέρχεται από τους γονείς τους. Και από εκεί προέρχονται τα κακά. Από τους γονείς που δίνουν λάθος πρότυπα στα παιδιά τους. Και δεν μιλάω μόνο για τον φυλετικό ρατσισμό, αλλά και για τον κοινωνικό, που αυτόν και αν δεν ανέχομαι. Ισότητα γαμώ την τρέλλα μου. Δεν κοιτάμε τα μούτρα μας και κράζουμε? Τους ομοφυλλόφυλους, τα κορίτσια και αγόρια που κάνουν το αρχαιότερο επάγγελμα, τις τραβεστί, και ακόμα χειρότερα τους ανθρώπους με ειδικές ανάγκες. Η μητέρα μου η ίδια ήταν θύμα ρατσισμού λόγω της μερικής αναπηρίας της στο χέρι. Από παιδί μέχρι και τώρα. ΗΜΑΡΤΟΝ.
Γονείς ξεκολλήστε. Σταματήστε να περνάτε τα ηλίθια πρότυπα στα παιδιά σας. Ο κόσμος πρέπει να εξελιχθεί, πρέπει να πάμε μπροστά, η κοινωνία χρειάζεται μια αλλαγή. Και η αλλαγή θα έρθει μόνο μέσα από την αναναίωση. Τη χρειαζόμαστε.
Και ένα μήνυμα σε όλους εκείνους που από τις τηλεοράσεις φωνάζουν υπέρ του ρατσισμού. Ο καιρός γαρ εγγύς, και όλοι σας θα πάρετε αυτό που σας αξίζει. ΑΡΚΕΤΑ!!!!

Σαββατόβραδο και ταινιούλα?????

2010-11-13T19:44:00.003+02:00

Μια από τις αγαπημένες μου ασχολίες το τελευταίο διάστημα είναι φυσικά να βλέπω ταινίες. Και όχι μόνο για λόγους μελέτης, αλλά και για λόγους διασκέδασης. Και πραγματικά ανακάλυψα διάφορες αξιόλογες και μη ταινίες τις οποίες πεισματικά αρνιώμουν να δω. Οι ταινίες έχουν γίνει η καθημερινότητα μου. Εξάλλου χουχουλιάζω στο κρεββάτι, χαλαρώνω, ξοδεύω ελάχιστα, παίρνω ότι σκατοφάι υπάρχει (πατατάκια, ποπ κορν και φυσικά ΣΟΚΟΛΑΤΑ) και κάθομαι ώρες, χαζεύω ζαβλακώνω βρε αδερφέ.
Οι ταινίες λοιπόν έχουν γίνει η αγαπημένη μας συνήθεια τα βράδια, και ειδικά τα Σαββατόβραδα. Το Σάββατο, είναι η μέρα για ταινία ότι να ναι!!! χαχαχαχα. Αρκετό προβληματισμό έχουμε όλη την εβδομάδα, αρκετή ένταση, νομίζω ότι μπορούμε να δούμε κάτι διαφορετικό, κάτι ανάλφρο, κάτι αστείο κλπ. Εγώ για σήμερα επέλεξα να δω θριλεράκι. Μεταφυσική δραστηριότητα. Και ναι φίλοι και φίλες μου. Μάπα το καρπούζι, όχι ότι δεν το ήξερα, αλλά περίμενα περισσότερα. Μιας και βγήκε και δεύτερο τρομάρα τους λέω μπας και είναι και της προκοπής. Χάλια λέμε χάλια. Για αυτό και εγώ θα πάω κόντρα στο κατεστημένο και θα προτείνω ταινία. Θα πάω κόντρα στους νόμους του Σαββατόβραδου και θα φωνάξω, όχι ελαφρυά ταινία. Και ιδού η πρόταση μου!
Το μαύρο λιβάδι..... Του Βαρδή Μαρινάκη. Ένας γενίτσαρος ερωτεύται μια μοναχή που έχει δώσει τον όρκο της σιωπής. Η ιστορία μπορεί να σας ακούγεται κοινή, αλλά όχι δεν είναι έτσι, το μυστικό της Ανθής είναι βαθύ και καλά κρυμένο, ανατρεπτικό θα έλεγα. Οι δυο τους ζουν έναν έρωτα πέρα από τη λογική μας. Πέρα από το συντηριτισμό και από τα ταμπού που ακόμα έχουμε στην κοινωνία μας. Ταινία για πραγματικά ανοιχτόμυαλους ανθρώπους που θα την δούν σαν μια καλλιτεχνική πρωτοπορία. Σαν τον ελληνικό κινηματογράφο που προσπαθεί να πάει μπροστά με ποιότητα και δημιουργικότητα. Δείτε την αξίζει τον κόπο.....
ΥΓ: η ψυχή της δουλειάς που θα με κράξει δεν με έκραξε.... χαχαχαχα το ότι με θεωρεί καμένη και δεν πολυεμπιστεύται τη γνώμη μου γιατί μου αρέσει η καταστροφή και τα περίεργα κακό του κεφαλιού του.... Αλλά με τόσο μαλλί που να βρει μυαλό? το πνίξανε οι τρίχες.... χαχαχαχαχα

Η έννοια του ποιοτικού!!!

2010-11-08T12:47:00.002+02:00

Έλειψα για λίγο αλλά επέστρεψα.... Και επέστρεψα για να γράψω για ένα θέμα που πολύ με έχει απασχολήσει.... Η έννοια της ποιότητας.
Τι εστί ποιότητα? Πόσο αντικειμενικοί μπορούμε να είμαστε με την έννοια της ποιότητας? Μιλάμε για την ποιότητα στην τέχνη. Μουσική, τραγούδι, σινεμά, θέατρο, ζωγραφική κλπ...
Καθημερινά, έρχομαι σε επαφή με ανθρώπους με ποικίλλα γούστα. Όπως όλοι ξέρετε πλέον εργάζομαι σε ένα Video Club. Και μέσω της δουλειάς μου έχω τη δυνατότητα να βλέπω διάφορες ταινίες από διάφορες κατηγορίες. Πάντα οι φίλοι και οι γνωστοί μου έλεγαν ότι βλέπω κατεστραμένες ταινίες. Και ερωτώ, ποιες είναι οι κατεστραμμένες ταινίες? Ποια είναι η βαθυστόχαστη μουσική, ποια τα πολύπλοκα νοήματα? Γιατί πρέπει να βάζουμε ταμπέλες σε όλα, ακόμα και στην τέχνη? Εγώ μουσικός είμαι, και την έννοια της τέχνης την αντιλαμβάνομαι με το δικό μου τρόπο. Τέχνη είναι κάτι γενικό για μένα. Από την απλή ζωγραφιά που θα φτιάξει ένα παιδάκι και θα απεικονίσει την σκέψη και τις δυνατότητες του μέχρι το ποιο δύσκολο μουσικό έργο, μέχρι την πιο δυνατή ταινία, μέχρι το τασάκι που θα δημιουργήσω στο σπίτι.
Και θα ξεκινήσω με τη μουσική. Πολύ γελάω. Εδώ και αν γίνεται ο πανικός. Ρε παιδιά γιατί ο αλληλοσπαραγμός? Όλοι μουσική γράφουν, βαριά ελαφριά, χαρούμενη, κλαψιάρικη, καψούρικη κλπ. Ανάλογα με τη διάθεση έρχεται και η μουσική. Όλα καλοδεχούμενα αν ανοίξουμε το μυαλό και τα αφτιά μας. Παράδειγμα, εμένα προσωπικά ο Θάνος Μικρούτσικος δεν μου αρέσει αδερφέ, κακό είναι? δεν τον αντέχω λέμε, και ειδικά όταν μελοποίησε Καββαδία και κοιτάω κάτι άτομα που τραβάνε τα μαλλιά τους από έκσταση κλπ δεν μπορώ τρελλαίνομαι. Αλλά δεν θα τους κρίνω, εγώ ακούω και Μάκη λέμε.... Και ναι το λέω, και σκυλάδικα ακούω. Και από όλα ακούω, δεν θεωρώ τον εαυτό μου ποιοτικό.
Και περνάω στις ταινίες. Ναι μου αρέσουν οι πολύπλοκες ταινίες, με νοήματα και προβληματισμό. Τις βλέπω για μένα και όχι για να το παίξω έξυπνη. Ναι θα δω και τις λεγόμενες Αμερικανιές για να χαλαρώσω γιατί και ο πολύς προβληματισμός βλάπτει. Ναι στις ανάλαφρες ταινίες, μας κάνουν να ξεχνιώμαστε από τα προβλήματα της καθημερινότητας. Αλλά ας δούμε και κάτι άλλο ρε αδερφέ. Τόσες αξιόλογες ταινίες υπάρχουν, δώστε μια ευκαιρία. Και λέω από δω και πέρα να προτείνω μια ταινία.... χαχαχα να κάνω και δουλίτσα! Η πρόταση της ημέρας : Λευκή κορδέλα του Χάνεκε. Χρυσός φοίνικας το 2009 ασπρόμαυρη, γερμανικός σκληρός κινηματογράφος. Ο αυστριακός σκηνοθέτης για μένα δίνει μια πολύ καλή διάσταση στην κοινωνική βία, στο ναζισμό. Δείτε την έχει μεγάλο ενδιαφέρον.
Είμαι και κρυφοκουλτουριάρα η ρουφιάνα, και ας ακούσω κράξιμο το απόγευμα στη δουλειά από μια ψυχή αν διαβάσει.
Σας αφήνω να προβληματιστείτε, να ακούσετε και να δείτε ότι γουστάρετε.... Και επιστρέφω αύριο με νέα πρόταση και νέο θέμα..... μια έννοια λίγο ηλίθεια, όπως σας έχω συνηθίσει...
Γλυκό φιλί σε όλους!!!!

Καφές και τσιγάρο!

2010-09-23T09:48:00.003+03:00

Καφές και τσιγάρο! Αγαπημένη συνήθεια όλων μας. Ειδικά το πρωί μόλις ξυπνήσει το μάτι. Ένα καφεδάκι και ένα τσιγαράκι. Άντε και κανένα κουλουράκι για την πρωινή λυγουρίτσα.... Και μετά ξέρετε που πάμε (άλλη κλασική συνήθεια χαχαχα)....
Αυτός ο πρωινός καφές είναι τόσο πολύτιμος, χρειάζεται ηρεμία, τάξη και ασφάλεια. Πράγματα τόσο σπάνια στις μέρες μας αφού σηκωνόμαστε με την τσίμπλα στο μάτι, να τρέξουμε να πιούμε μια γουλιά στο πόδι, στο δρόμο, στο αμάξι για να πάμε στη δουλειά να πιούμε έναν δεύτερο και αυτόν με άγχος. Στην παλιά μου δουλειά, όποτε μπορούσαμε με τους φίλους μου στο γραφείο (Α ρε παιδάκια μου λείψατεεεεεεεεεεεεεεεεεεεεε) το είχαμε καθιερώσει. Όποιος ερχότανε πρώτος στο γραφείο (εγώ συνήθως) έφτιαχνε καφέ και για τους άλλους δύο. Ανάβαμε τσιγάρο και για ένα μισάωρο καθόμασταν στα γραφεία μας, κάναμε πως δουλεύαμε και τον απολαμβάναμε με κουτσομπολιό.
Τον απολαμβάνω τον καφέ. Μου αρέσει, είναι μια συνήθεια που την έχω από πολύ μικρή. Όλα μπορώ να τα στερηθώ, τον καφέ μου όχι όμως. Και το τσιγαράκι μου, αυτό που μας επιβάλλουν να κόψουμε. Δεν θα μπω στη διαδικασία τελικά να σχολιάσω το αν είναι καλό ή κακό το μέτρο. Ότι να ναι!!! Όλοι δίκιο έχουμε από τη μεριά μας. Το χειμώνα να μας δω τι θα κάνουμε. Ίσως αυτό το μέτρο τελικά να είναι καλό για να ξαναγυρίσουμε στις εποχές που μαζευόμασταν σε σπίτια παρέα και πίναμε καφέ, τρώγαμε, βλέπαμε ταινίες κλπ, κάτι που στις μέρες μας έχει χαθεί. Να ένα καλό. Να ξαναθυμηθούμε τους φίλους μας, τους γονείς μας τους συγγενείς μας. Καιρός δεν είναι να έρθουμε πάλι λίγο πιο κοντά? Αφού θα καπνίσουμε που θα καπνίσουμε σπίτια μας ας το κάνουμε παρέα. Παλιά λέγαμε: θα έρθετε για φαγητό? Τώρα θα λέμε: θα έρθετε για ένα τσιγαράκι??? χαχα. Μου άρεσε αυτό.
Παρ'όλα αυτά (επειδή είμαι και αναρχικό στοιχείο τρομάρα μου) θέλω να δώσω τους αγωνιστικούς χαιρετισμούς μου σε όλους όσους έχουνε ένα καφενεδάκι, ταβερνάκι κουτουκάκι οτιδήποτε που χάνουν τους πελάτες τους καθημερινά και αναγκαστικά θα κλείσουν από αυτό το μέτρο.
Λοιπόν, απολαύστε τον πρωινό σας καφέ. Σηκωθείτε λίγο νωρίτερα, δώστε χρόνο στον εαυτό σας να τον απολαύσει. Αρχίστε τη μέρα σας λίγο πιο ήρεμα (όσο γίνεται) και θα πάει καλύτερα....

Φυσάει πολύ.....

2010-09-22T10:25:00.002+03:00

Φυσάει πολύ από το σπασμένο μου το τζάμι, φυσάει πολύ και μπαίνει κρύος ο βοριάς..... Που λέει και ο αγαπημένος Γιάννης Πλούταρχος..... Καλέ έπιασε κρύο λέμε... Εγώ κρυώνω και ας με κοροϊδεύει μια ψυχή. Κρυώνω λέμε δεν κάνω πλάκα.
Ζω στο σπίτι των ανέμων. Δεν σας είπα, ξαναμετακόμισα, όχι που θα έβαζα κώλο κάτω. Έφυγα από το παλιό σπίτι για δύο και μόνο λόγους....
Λόγος 1ος: Κατσαρίδες. Μιλάμε από παντού, αφού κάθε φορά που μπαίναμε στο σπίτι κάναμε ΚατσαριδοChecking..... σε τέτοια σημεία φτάσαμε. Ε και δεν την πάλεψα και είπα να φύγω!
Λόγος 2ος: Δεν είχε μπαλκόνι..... Όλα μπορώ να τα αντέξω, αλλά την κλεισούρα ποτέ....
Και έφυγα που λέτε. Και ψάχνω ψάχνω ψάχνω και σπίτι με μπαλκόνι δεν βρίσκω. Μα καλά τόσο σπάνια είναι τα μπαλκόνια πλέον? Ήμαρτον... Να πω ότι ζητούσα και πολλά? Τέλος πάντων. Μπαλκόνι ακούω και μπαλκόνι δεν βλέπω. Και τσούπ. Το βρήκα. Δώμαααααααααα... Και έχω όχι ένα αλλά δύο μπαλκόνια και μεγάλα λέμε. Και πήρα μια χαράααααααααα δεν περιγράφεται. Μεγάλη υπόθεση το μπαλκόνι! Κάθεσαι και ανοίγει το μάτι σου, έχω θέα Υμηττό.... Η καλύτερη μου.
Αυτές τις μέρες όμως μας έχει πάρει ο αέρας, πολύ πράγμα λέμε. Ένα τζάμι ανοικτό και πετάμε.... Το χειμώνα θα γυρίσουμε θρίλερ εδώ πάνω λέμε. Καλά είναι δεν γκρινιάζω πολύ (ξέρετε τώρα αν δεν γκρινιάξω λίγο θα σκάσω).
Σας αφήνω, πάω να πετάξω με αερόστατο...... Θα τραβήξω φωτογραφίες της ποντικούπολης και θα σας πω τι είδα.
Καλή συνέχεια στη μέρα σας και να προσέχετε τις λακούβες.... Έχει πολλές εκεί έξω.
Σας φιλώ σμούτς.....

2010-09-21T11:39:00.003+03:00

Πρέπει να σταματήσω να ξυπνάω τόσο αργά.... Αποδιοργανώνονμαι εντελώς! Τόσα χρόνια από τη ζωή μου σηκωνόμουνα στις 7 πήγαινα δούλευα σαν το σκυλί και γύριζα το απόγευμα. Έκανα την χαρωπή νοικοκυρά και μετά ύπνος....
Τώρα.... Οι ρυθμοί μου άλλαξαν. Δουλεύω μέχρι τις 11 από τις 4 και το πρωί δεν μπορώ να σηκωθώ. Και να κάνω τις δουλειές στο σπίτι και μετά δουλειά...... ΟΥΦ!!!!!! Καλά είναι δεν λέω, στις μέρες μας η δουλειά ότι και να είναι δουλειά είναι. Απλά πρέπει να βρω τους ρυθμούς μου.
Δεν ξέρω αν σας είπα (πότε να σας το πω να μου πείτε τώρα) αλλά έφυγα από την παλιά μου δουλειά. Έκανα ένα βήμα που έπρεπε να το είχα κάνει από καιρό!!!!
Ναι θα μου πείτε ότι οι καιροί είναι δύσκολοι κλπ κλπ.... Αυτά όλα τα ξέρω καλά και τα καταλαβαίνω. Αλλά κάποια στιγμή ο κόμπος φτάνει στο χτένι. Όταν αρρωσταίνεις από τη δουλειά σου κάτι πάει στραβά. Και εγώ αρρώστησα. Δεν πήγαινε άλλο. Έφτασα σε σημείο να πέφτω κάτω το πρωί, να με μαζεύουνε. Είχα βγάλει και κάτι καντήλες γέμιζα σαν λεπρή. Και όλα αυτά ψυχολογικά.... Υπομονή υπομονή αλλά όχι και να πεθάνουμε. Οπότε και εγώ κάνω μια δουλειά χωρίς άγχος, χωρίς πολλά λεφτά βέβαια (τα οποία καλά είναι αλλά δεν είναι το παν) αλλά τουλάχιστον πηγαίνω με χαρά. Μέχρι να βρω κάτι άλλο το οποίο στην τελική θα μου αρέσει. Θα είναι αυτό που θέλω να κάνω.
Η δουλίτσα μου λοιπόν είναι σε Video Club. Ο χώρος μου. Μουσικούλα, ταινίες, χαρούμενος και χαλαρός κόσμος, καλό περιβάλλον. Δουλειά χωρίς πολλές απαιτήσεις για ανθρώπους που έχουν μάθει να γίνονται λάστιχο και να κάνουν τη δουλειά για 5. Μια χαράααααααααααα. Αυτό που χρειαζόμουνα για να χαλαρώσω λίγο, να πάρω δυνάμεις για να ξαναβγώ δυναμικά (αν ποτέ δωθεί η ευκαιρία). Δεν αγχώνομαι θέλω να τα βλέπω θετικά τα πράγματα.
Και θέλω να πω το εξής.... Ακούμε κάθε μέρα για την ανεργία, για τους νέους που δεν βρίσκουνε δουλειά, ότι είναι άσχημα τα πράγματα.... Ναι ΟΚ.... Σωστά όλα αυτά, αλλά αυτό που είδα και κατάλαβα είναι ότι αν κάποιος θέλει να δουλέψει βρίσκει. Ένα μεροκάματο θα το βγάλει για να ζήσει.
Συμβουλή για τα νέα παιδιά που ξεκινούν και ψάχνουν. Ρίξτε τις απαιτήσεις σας και τα στάνταρ σας λίγο!!!! Ναι όλοι πτυχία έχουμε, όλοι προϋπηρεσία έχουμε. Χαλαρώστε λίγο. Ξεκινήστε από κάπου και αν δουλέψετε θα πετύχετε. Καμιά δουλειά δεν είναι ντροπή, να αισθάνεστε περήφανοι όταν δουλεύετε κάπου, όταν δημιουργείτε, όταν είστε χρήσιμοι. Και να σέβεστε το χέρι που σας πληρώνει. Να δουλεύετε γιατί τα λεφτά δεν σας χαρίζονται. Να σέβεστε τη δουλειά και τον εργοδότη σας. Ναι δεν λέω να σας πατάει, την αναρχική μου γνώμη σε άλλη ανάρτηση. Αυτή είναι αισιόδοξη και συμβουλευτική. Αλλά και ο εργοδότης σας κάπου τα βρίσκει τα λεφτά, πρέπει να τα σέβεστε. Και θα πάτε μπροστά (αν ανακάμψουμε ποτέ). Πραγματικά, έψαχνα για δουλειά λιγότερο από μήνα. Πήγα σε τουλάχιστον 10 συνεντεύξεις και απέρριψα άλλες τόσες.
Έβαλα προτεραιότητες. Θέλω να δουλεύω ΝΑΙ. Αλλά όχι σε βάρος της προσωπικής μου ζωής. Τον άνθρωπο μου τον βάζω πάνω από όλους. Και δεν αφήνω τίποτα και κανέναν να επιρρεάσει την προσωπική μας ευτυχία. Άντε γιατί πολλές υποχωρήσεις έκανα. Σε αυτό το κομμάτι τίποτα. Αλλά και αυτά με τη σειρά τους. Ένα ένα.....
Οπότε για να κλείσω αισιόδοξα και πάλι ένα θα πω.... Δώστε μια ευκαιρία σε δουλειές που υπό φυσιολογικές συνθήκες δεν θα κάνατε ποτέ. Κάτι θα βγάλετε, κάτι θα μάθετε και στην τελική, λεφτά είναι. Από το 0 όλα ευπρόσδεκτα!!!! Καλή τύχη.... Σκεφτείτε το.....

Καλη εβδομάδα!!!!

2010-09-20T11:56:00.002+03:00

Καλημέρα σε όλους σας!!! Καλή εβδομάδα να έχουμε. Ηλιόλουστη τη βλέπω καλή μου φαίνεται.
Εμένα μόλις άνοιξε το μάτι μου, με το ζόρι μην φανταστείτε.... Να πιω μια γουλιά καφέ να κάνω ένα τσιγαράκι σπίτι μου (γιατί όξω μας το κόβουνεεεεεεεεεεεεε ρεεεεεεεεεεεεεεεε) μπας και ανοίξει το μάτι μου.... Γιατί ήθελα να ξενυχτήσω χθες τρομάρα μου..... Αλλά πέρασα όμορφα!!
Χθες λοιπόν που λέτε ήρθα σε επαφή με ένα παιχνιδάκι που λέγεται Guitar Hero..... Μεγάαααααλη επιτυχία!!!! Είμαι τρελλός Rock Star γενικότερα!!!! χαχαχα
Αλλά το μάτι κλειστό λέμε δεν είμαι εγώ για τέτοια. Να με δω να πάω για δουλειά με το μάτι ημίκλειστο, πολύ γέλιο θα πέσει....
Τα νέα μου πολλά!!! Θα σας τα πω σιγά σιγά γιατί σήμερα δεν επικοινωνώ....
Άντε ας πάρουμε ενέργεια από τον ήλιο που αρχίζει σιγά σιγά να καίει πάλι (η ζέστη μας έλειπε πάλι) φούρνος θα γίνει πάλι το σπιτάκι μου..... Σας προσκαλώ όλους για σάουνα και ηλιοθεραπεία στο μπαλκόνι μου. Και θα σας δροσίζω με το λάστιχο....
Φιλιάαααααα πολλά και να έχετε μια καλή μέρα.......

Επιστροφή.... (όχι στη φύση!!!)

2010-09-17T13:06:00.003+03:00

Μετά από απαίτηση πολλών τηλεθεατών (άσχετο αλλά έχω λιώσει στην τηλεόραση) είπα να αρχίσω σιγά σιγά να επιστρέφω στα τεκτενόμενα. Να κάνω μια ανακαίνηση του σπιτιού εδώ, να δω τι παίζει και επιστρέφω πάραυτα.....

Σας φιλώ προς το παρόν....
Ξεκινάω ανακαίνιση

Η έννοια της πινέζας

2010-03-11T22:38:00.003+02:00

Θυμάστε τον παλιό καλό καιρό που αναλύαμε βλακείες? Σήμερα, και μετά από την άπειρη μαλακία που με δέρνει, και την έμπνευση που μου ήρθε από μακρυά....... αποφάσισα να αναλύσω την έννοια της πινέζας....... Πινέζα, χαχαχα είναι ηλίθια λέξη καταρχάς, μου προκαλλεί το γέλιο χωρίς να ξέρω το γιατί.... Και το τονίζω, δεν έχω πιει τίποτα......
Η πινέζα λοιπόν, είναι αυτό το πραγματάκι που στερώνουμε το σύμπαν, κάδρα, χαρτιά, σκοινιά ότι να ναι τέλος πάντων. Τώρα θα μου πείτε γιατί με έπιασε με την πινέζα..... Τρελλή είμαι ότι θέλω λέω.... Ο γιατρός είπε, ναι σε όλα!!!!!!!!
Η πινέζα λοιπόν κοινωνιολογικά μπορεί να θεωρηθεί ο συνδετικός κρίκος ανάμεσα στον τοίχο, τον φελό, οποιαδήποτε επιπλέον επιφάνεια και αυτό που θέλουμε να κρεμάσουμε. Κατ'επέκτασιν (επίπεδο λέμε έτσι.....) ενώνουμε δύο τρία τέσσερα παιδιάαααααααα ωχ άσχετο το κομματάκι, δύο τρία και παραπάνω αντικείμενα μεταξύ τους. Δημιουργούμε δηλαδή μια ένωση, μια ταύτιση. Ο τοίχος φεύγει από την απομόνωση και την αποξένωση και γνωρίζει νέα αντικείμενα, του ανοίγονται νέοι ορίζοντες και του ανεβαίνει η ψυχολογία.
Ανθρωπιστικά, μπορώ να πω ότι η ένωση του τοίχου πχ με το αντικείμενο, προκαλλεί τη γέννηση μιας ωραίας ατμόσφαιρας. Μιας αναγέννησης, που συμβάλει στην μείωση γεννήσεων στην χώρα μας, αφού κάθε νέα έμπνευση μπορεί να θεωρηθεί τέκνο του καθενός μας. (καλά από λογική σκίζω πάλι )
Τραγουδιστικά, η έννοια της πινέζας μπορεί να κολλήσει σε διάφορα άσματα του τύπου, κάτω από την πινέζα έφαγα την μαγιονέζα, βρε πινέζα βρε πινέζα θα σου δώσω μια και τέζα, με μια πινέζα δεν γεμίζει η φριτέζα, άσε την πινέζα και γύρνα στην παρκετέζα κλπ κλπ. Όλα αυτά τα άσματα, μπορούν να τραγουδηθούν από αντίστοιχους ποιοτικούς τραγουδοποιούς με μεγάλη επιτυχία. Πάμε για πλατίνα λέμε.....
Εικαστικά, η πινέζα μπορεί να θεωρηθεί σαν τον κοζάκο που αχνοφαίνεται πίσω από τα δέντρα στην χιονισμένη τούνδρα, σαν την αρκούδα που περιμένει το θήραμα της κρυμένη πίσω από το βράχο, σαν τον ύφαλο που βρίσκεται καλά θαμένος μέσα στη θάλασσα ( και αναφέρομαι στην μοντέρνα τέχνη, που μια κουκίδα είναι πολυδιάστατη έννοια, γιατί λοιπόν να μην βάλουμε μια πινέζα? τι έχει δηλαδή η πινέζα, στο πηγάδι κατούρησε???????)
Γλωσσολογικά - υβριστικά, μπορεί η πινέζα να χρησιμοποιηθεί σε διάφορες προτάσεις του τύπου: δεν μας χέζεις και εσύ και η πινέζα σου, άντε γ....... και εσύ και η πινέζα σου, μια πινέζα δεν φέρνει την άνοιξη, την κάναμε πινέζα κλπ κλπ
Ουφ, νομίζω ότι η πινέζα (μα είναι όντως ηλίθια λέξη γαμώτο χαχαχα) είχε την τιμητική της. Και νομίζω ότι κανείς μας δεν είχε στο μυαλό του την έννοια της πινέζας..... Για σκεφτείτε το.....Θα επιστρέψω με άλλες έννοιες..... Πρέπει να αναλύσουμε πολλά νομίζω, να σας δώσω την πινέζα μου επιτέλους, μπας και συνέλθετε......

Παραμύθια.....

2010-03-08T22:01:00.003+02:00

Εδώ και κάποια χρόνια της ζωής μου λέω φωναχτά ότι έχω πάψει να κάνω όνειρα.... Γιατί τα όνειρα είναι για τους τυχερούς. Είναι γι αυτούς που έχουν ένα αστεράκι πάνω από το κεφάλι τους τη μέρα που γεννιούνται... Τα όνειρα είναι για όσους έχουν το δικαίωμα να ονειρεύονται. Για μας τους υπόλοιπους η πραγματικότητα έρχεται καθημερινά και μας προσγειώνει απότομα. Είναι σαν ένα δάχτυλο να κουνιέται επιδεικτικά μπροστά μας και να μας λέει.... Όχι... δεν έχεις καμιά ελπίδα εσύ.... Σα να γελάει κάποιος πάνω από το κεφάλι σου μόλις αρχίζεις δειλά δειλά να κάνεις ένα μικρό όνειρο....
Παραμύθια.... Όλοι μας θα θέλαμε να ζήσουμε ένα παραμύθι, μια ιστορία όπως θα την θέλαμε, μια ιστορία με ιδανικές συνθήκες, όπου το σύμπαν θα σταματήσει να γαμιέται δεξιά και αριστερά.... Που θα μας χαμογελάσει και θα μας δώσει τη δυνατότητα να ζήσουμε ένα μέρος του παραμυθιού μας. Όλοι μας έχουμε ανάγκες, όλοι μας θέλουμε πράγματα, όλοι μας τα κυνηγάμε..... Εγώ αλήθεια κουράστηκα. Θα ήθελα να ονειρευτώ κάτι μια φορά και να μου βγει.... Κάτι μικρό δεν ζητάω πολλά. Να ακούσω μια κουβέντα και να την εννοεί ο άλλος όπως θα ήθελα να την εννοεί.... Και όχι να τρώω τα μούτρα μου..... Να πιστέψω ότι κάποια στιγμή θα συμβεί κάτι όπως το έχω φανταστεί. Να νοιώσω λίγο τυχερή, να μην ταλαιπωρηθώ πολύ για ένα τόσο δα βηματάκι, για ένα συναίσθημα, για μια επιβεβαίωση, για κάτι τέλος πάντων.
Γιατί μια ζωή χωρίς όνειρα, είναι μια ζωή νεκρή, μια ζωή που δεν αξίζει τον κόπο.... Μια ζωή που δεν έχει κανένα νόημα. Αλλά..... εγώ φοβάμαι να ονειρευτώ. Δεν θέλω να ονειρευτώ, αρνούμαι.... Δεν μπορώ να ελπίζω σε κάτι. Αν θέλει να έρθει ας έρθει, δεν θα το περιμένω. Δεν θέλω να το περιμένω. Δεν μπορώ να το περιμένω. Δεν θέλω να απογοητευτώ ξανά..... Εγώ εδώ είμαι!! Πάντα εδώ ήμουν, δεν έφυγα, δεν φεύγω και δεν θα φύγω ακόμα.... Βαρέθηκα να φοβάμαι. Ο φόβος μου για τα πάντα, ο πανικός που με πιάνει είναι τεράστιος. Θέλω να σταματήσω να φοβάμαι.... Θέλω να σταματήσω να σκέφτομαι. Θέλω απλά να δω κάποιους ανθρώπους στα μάτια και να τους πω τι αισθάνομαι.... Αλλά δεν θα το κάνω ποτέ.... Γιατί η ρουφιάνα έχω και διαίσθηση. Ξέρω τις απαντήσεις που θα λάβω..... Και η αλήθεια είναι ότι δεν θέλω να τις ακούσω.... Καλύτερα να μην ξέρω απόλυτα τι συμβαίνει. Και μια ιδέα που έχω αρκετή είναι.....
Θέλω να ζήσω ένα μικρό παραμύθι μια φορά.... Χωρίς υπερβολές, απλό, καθημερινό. Αλλά τα παραμύθια είναι για τα παιδιά, για να κοιμούνται και να τρώνε το φαγητό τους. Εμείς μεγαλώσαμε. Δεν μας ταιριάζουν τα παραμύθια! Είναι λίγο αστεία νομίζω. Αν και το γέλιο είναι η άμυνα μου (γιατί μέσα μου κλαίω συνήθως, και έξω μου μη σου πω χαχαχα). Και η αλήθεια είναι ότι τον τελευταίο καιρό πολύ γελάω. Τόσο που ανησυχώ.....
Αλλά δεν βαριέσαι..... Αν φτιάξω ένα παραμύθι δεν θα είναι με πριγκήπισσες και βασιλόπουλα, και άσπρα άλογα. Θα είναι πιο κοντά στα στάνταρ μου...... Η μοίρα θα φέρει τα υπόλοιπα.... Ας έρθουν... Γιατί όπως είπα και πριν...... ΕΔΩ ΕΙΜΑΙ!!!!!! Κοπιάστε......

2010-02-12T23:42:00.002+02:00

Ποιος καταλαβαίνει..... Τι καταλαβαίνει...... Αν καταλαβαίνει...... Πόσο καταλαβαίνει και αν θέλει να καταλάβει..... Γιατί αν θέλει να καταλάβει να μηνκαταλάβουμε και οι υπόλοιποι? Εμείς τπτ? Στο πηγάδι? Είπαμε..... μικρή χαζή ανόητη..... Δεν καταλαβαίνω..... Αλλά και μπας και δεν θέλω να καταλάβω????
Δεν ξέρω αν γίνομαι κατανοητή, αλλά δεν πειράζει κιόλας.... Δεν έχω την απαίτηση.... Λογικό είναι να μην γίνομαι κατανοητή... Πάντα αυτό ήταν το πρόβλημα μου. Ή τουλάχιστον νόμιζα ότι δεν γίνομαι κατανοητή.
Ποιος κατάλαβε και τι κατάλαβε ο Θεός και η ψυχή του!!!!! Το ότι να ναι συνεχίζεται..... Κακώς ξεκίνησε βέβαια.... Αλλά μιας και ξεκίνησε ένα έχω να πω....
Εγώ καταλαβαίνω, αλλά κάνω ότι δεν καταλαβαίνω.... Δεν ξέρω αν το κάνω γιατί δεν με παίρνει, γιατί θα πληγώσω και θα πληγωθώ, γιατί αν πρέπει να δείξω ότι κατάλαβα. Και να το δείξω τότε τι? Τι νόημα έχει? Αν πρέπει να καταλάβω κάτι το θέλω σε πενηνταράκια παρακαλώ..... Αν πρέπει κάτι να καταλάβω το θέλω ξεκάθαρα και κατάμουτρα. Άσχετα με το αν εγώ λέω ή όχι.... αυτό είναι αλλουνού παπά ευαγγέλιο......
Ουφ........ Αυτό που ξέρω είναι ένα..... και δύο και τρία..... Το κατάλαβα από την αρχή.... Το ήξερα από πάντα. Το περίμενα να το δω μπροστά στα μάτια μου για να επιβεβαιώσω το πόσο σωστά είχα καταλάβει τόσο καιρό τώρα...... Και το επιβεβαίωσα. Και κατάλαβα..... Και κατάλαβα και καλά μάλιστα. Και αυτό που κατάλαβα με προβλημάτισε. Δεν το περίμενα πραγματικά..... Ήθελα να το περιμένω μάλλον αλλά τελικά όταν το κατάλαβα με πήρε η μπάλα.....
Πολύ κατανόηση αυτή η ανάρτηση..... Δεν περιμένω να βγάλετε νόημα.... Ο στόχος είναι να καταλάβουμε ότι πρέπει να καταλάβουμε μπας και αλλάξει η ζωή μας.... Αν θέλουμε πάντα....
Έσκασα.... Φτάνει....
Και για να τελειώσω αυτή τη μαλακία που με δέρνει ένα έχω να πω και μόνο....... (όχι δεν θα πω αν κατάλαβα και τι κατάλαβα......) θα πω μόνο......
When I looked back upon my life It's always with a sense of shame, I've always been the one to blame, for enerything I long to do, no matter where or when or who, h's one thing in common too...... It's a sin......

2010-02-12T22:10:00.003+02:00

Συνεχίζοντας τη χθεσινοβραδινή μου μαλακία...... Θέλω να πω πως όντως δεν θέλω να πω κάτι..... χαχαχαχα σταμάτησααααααααααααα!!!!!!!
Αισθάνομαι μια κόπωση σήμερα. Μου βγαίνει η κούραση? Μεγαλώνω και οι αντοχές μου δεν είναι οι ίδιες? Ότι και αν είναι είμαι πτώμα. Αισθάνομαι την ανάγκη να πέσω να κοιμηθώ και να ξυπνήσω μετά από καμιά βδομαδούλα..... Να μην ακούω τπτ. Να ξυπνήσω κάποια στιγμή και να βιώσω το απόλυτο τπτ...... Silence..... Πόσο πολύτιμη είναι η ησυχία τελικά..... Ξέρετε πόσες φορές θέλω απλά να σταθώ σε μια γωνιά και να φωνάξω: ΣΚΑΜΟΟΟΟΟΟΟΟΟΣ!!!!!!!!! Και να σταματήσουν όλα.... Οι φωνές, οι βλακείες, αυτό το ότι να ναι που βιώνω.....
Silence Please!!!! Ησυχία τώρα!!!!! τώρα όλοι σωπαίνουν για μια φορά. Έτσι για να ακούγεται το θρόισμα των φύλλων, ο ήχος της βροχής, ο παφλασμός των κυμάτων..... Η τρικυμία στα χείλη (άσχετο)...... Θέλω να δω την αντάρα της θάλασσας, να ακούσω τον ήχο του βουνού, τον αέρα που περνάει μέσα από τα δέντρα......
Θέλω να ακούω συγκεκριμένες φωνές γύρω μου. Φωνές που μου λένε κάτι, που μου μαθαίνουν κάτι..... Ποιητές και μη, φιλοσόφους και μη, ανθρώπους ΕΛΕΥΘΕΡΟΥΣ!!!!!!
Εσένα, εμένα, εμάς..... όσους είναι σαν και μας....
Ζητάω πολλά?????

Ότι να ναι......

2010-02-11T22:50:00.004+02:00

Η αλήθεια είναι ότι σήμερα κάτι ήθελα να γράψω..... Πολλά ήθελα να γράψω αλλά τι να γράψω??? Τι να πω? Τι να μην πω? Να πω? Να μην πω? Διχασμένη προσωπικότητα είμαι? Τριχασμένη? Χιλιοχασμένη? Πολυδιάστατη σαν κάτι σκέψεις που πάντα με προβλημάτιζαν?????? Πρέπει να ξεκινήσω από κάπου, και να καταλήξω κάπου!!!! Και κατέληξα η αλήθεια είναι αλλά τι να πω????? ΒΛΑΚΕΙΕΣ ΛΕΩ...... ΟΤΙ ΝΑ ΝΑΙ!!!!!!
Θα ξεκινήσω την ανάρτηση μου με μια φράση.... Εμένα το καλοκαίρι τα μαλλιά μου ξανθίζουν, τα μάτια μου γίνοντα πιο γαλανά και γίνομαι αράπης.....χαχαχαχα! Και ερωτώ αγαπητοί αναγνώστες..... Ξανθός γαλανομάτης αράπης γίνεται (δεν μου αρέσει η λέξη αράπης, εκτός του ότι είναι λίγο ρατσιστική είναι και λίγο πρόστυχη χαχαχχαχα). Και με το που ακούω τη φράση αράπης γίνομαι με πιάνουν κάτι γέλια.... Ε μα εγώ φταίω??? Εγώ είμαι το προστυχόμυαλο της υπόθεσης???? χαχαχαχα Anyway...... Αν και θα περιμένατε να αναλύσουμε την έννοια της ηλιοθεραπείας και του αντηλιακού και της ενυδατικής (γιατί είναι και σοβαρά θέματα όπως πάντα δεν πιστεύω να ξεχάσατε τις φοβερές αναλύσεις για την έννοια της καβάτζας και της φράσης και κουλούρι και τυρί χαχαχα) λέω να μην το κάνω....
Αλήθεια δεν ξέρω τι να πω..... Δεν ξέρω τι να σκεφτώ.... Δεν ξέρω γενικά..... Δεν θέλω να ξέρω γενικά.... Δεν θέλω να σκέφτομαι γενικά!!!! Γιατί αυτά που σκέφτομαι δεν πρέπει να τα σκέφτομαι!!!! Δεν χρειάζεται να κάνω τη ζωή μου πιο πολύπλοκη από ότι ήδη είναι.... χαχαχα γελάσαμε πάλι.....
Θα μπορούσα βέβαια..... αλλά δεν μπορώ κιόλας..... Αυτή η ανάρτηση είναι όντως ότι να ναι ή μου φαίνεται???? Έχω μπερδευτεί λίγο ή μου φαίνεται? Είναι στραβός ο γυαλός ή στραβά αρμενίζω????? Anyway......
Λοιπόν, σήμερα έτσι για αλλαγή δεν θα κάνω επίθεση σε κανέναν. Δεν θα πω κακό για κανέναν. Δεν θα αναλύσω τα ψυχολογικά μου και τα θέματα μου!!!!! Γιατί δεν μου φτάνανε όσα είχα στο κεφάλι μου έβαλα και άλλα.... Γαμημένο μυαλό!!!! σκατούλες......
Σήμερα λοιπόν δεν θα πω τπτ..... Αυτή θα είναι η ανάρτηση μου, ριχή, πεζή, γκρινιάρα, με επίπεδο πάντα (χαχαχαχα) και με πολλές σκέψεις...... Θέλω λοιπόν να μιλήσουμε για την έννοια της ελευθερίας..... Κάπου άκουσα (μα να μην θυμάμαι ποιος φιλόσοφος μου το είπε????) ότι η ελευθερία έχει δύο έννοιες.... Η μια είναι να ταξιδεύεις (με μηχανή κατά προτίμηση χαγιαμπούσα χαχαχαχα) και η άλλη της οικογένειας? Καλά κατάλαβα?
Η οικογένεια ρε συνάνρωποι είναι ελευθερία? Η οικογένεια που δημιουργείς εννοώ. Το παιδάκι που φέρνεις στον κόσμο είναι ελευθερία? Ναι δεν μπορώ να πω. Φαντάζομαι ότι είναι Θείο δώρο η γέννηση ενός παιδιού που είναι ο καρπός δυο ανθρώπων που αγαπιούνται, και βλέπουν την αγάπη τους να μεγαλώνει στα μάτια ενός μικρού πλάσματος.
Και έρχομαι λοιπόν εγώ η πεζή ριχή συγγραφέας (τρομάρα μου) και ερωτώ...... Άγχος? Πίεση? Υποχρεώσεις? Επιλογές? Άρα η ελευθερία που είναι? Κάπου κρυμένη και δεν τη βλέπω? Μήπως θέλει ο ποιητής να μου το κάνει πενηνταράκια? Να καταλάβω τι εννοεί βρε αδερφέ γιατί πραγματικά με προβλημάτισε..... Όχι ότι δεν με προβλημάτιζε πάντα με τα όσα έλεγε αλλά τέλος πάντων..... χαχαχαχα
Διαφωτίστε με καλέ.... Πείτε μου τι είναι αυτό που δεν βλέπω??? Τι είναι αυτό που δεν καταλαβαίνω ή που δεν θέλω ίσως να καταλάβω????
Αυτά....... Ότι να ναι????? Οτι να ναι!!!!!!!! Ότι να ναι.......

Άννα.....

2010-01-21T16:46:00.002+02:00

Επέστρεψα με ένα τραγουδάκι που μου αρέσει πάρα πολύ.....
Μιλάει εξάλλου για το όνομα μου.....

Καλό απόγευμα σε όλους.....

Τα σημαντικά πράγματα στη ζωή μας!!!

2010-01-03T14:21:00.004+02:00

Τη σημερινή μου ανάρτηση, την κάνω γιατί τον τελευταίο καιρό σκέφτομαι πολλά πράγματα γύρω από το θέμα ¨Τα σημαντικά πράγματα στη ζωή μας". Με την ευκαιρία λοιπόν και με τη συζήτηση που είχα χθες με την μαμά μου πάνω στο θέμα, και ορμώμενη από ένα περιστατικό που συνέβη στην καλύτερη μου φίλη θέλω να πω τα εξής. Καταρχάς η ανάρτηση απευθύνεται στην κολλητή μου που πολλά σκέφτεται!!! Η ανάρτηση απευθύνεται στο χέλι μου που ξέρω ότι θα την διαβάσει και θα του λυθούν οι όποιες απορίες μπορεί να έχει.....
Τελευταία λοιπόν έκατσα και έκανα έναν πρόχειρο απλογισμό της μέχρι τώρα ζωής μου έτσι για να δω τελικά αν ήμουν ευτυχισμένη. Και είδα ότι ναι.... υπήρξαν στιγμές που ήμουν ευτυχισμένη. Στην πορεία ήρθαν άνθρωποι που με απέρριψαν, που με καταπίεσαν, που με εξαπάτησαν, που με έβγαλαν από τη ζωή τους χωρίς λόγο και αιτία. Άνθρωποι σε όλους τους χώρους και σε όλες τις φάσεις της ζωής μας. Άνθρωποι που τελικά δεν έχω καταλάβει γιατί αποφασίζουν να μας πληγώσουν..... Και γιατί τους άφησα εγώ να με πληγώσουν.... Ποιο ήταν το νόημα τελικά???? Το νόημα ήταν ότι προφανώς έγινα δυνατότερη. Γιατί ό,τι δεν σε σκοτώνει σε κάνει πιο δυνατό.
Φέτος λοιπόν συνειδητοποίησα για μια ακόμα φορά και είδα κατάματα ένα θέμα που πάντα φώναζα ότι δεν με πληγώνει, αλλά τελικά μου έκανε κακό. Τη χρονιά που πέρασα για μια ακόμα φορά ένιωσα την απόρριψη από κάποιον που πραγματικά με απορρίπτει τα τελευταία 28 χρόνια της ζωής μου. Γιατί πάντα με απέρριπτε, πάντα έλπιζα ότι με αγαπούσε, αλλά μάταια φαντάζομαι. Το γιατί δεν το ξέρω. Και δεν πρόκειται ποτέ να τον ρωτήσω.... Όπως δεν ρωτάω πολλά πράγματα που μπορεί να ακούσω κάτι άλλο από αυτό που έχω ανάγκη να ακούσω. Φυσικά και δεν μπορούμε να αγαπάμε κάποιον από υποχρέωση, και ίσως ο καθένας να έχει έναν δικό του τρόπο να αγαπάει, αλλά μάλλον δεν είναι ο τρόπος που θέλω να με αγαπάνε.... Εγωιστικό??? Ας είναι δεν με νοιάζει. Αρκετά πληγώθηκα, και αρκετά μαύρισα την καρδιά και τα σωθικά μου. Ξέρω πως δεν ήταν επιλογή συνειδητή δική του να με έχει στη ζωή του, αλλά δεν τον υποχρέωσα να έχει ενεργό ρόλο στη ζωή μου. Εγώ απλά ήθελα μια καλή κουβέντα που ποτέ δεν άκουσα. Ένα μπράβο, ή να δείξει ότι είναι περήφανος για μένα έστω και λίγο.... Αλλά τίποτα. Πάντα τίποτα. Λες και δεν μπορούσε να βρει μια γωνιά στην καρδιά του (αν έχει) για μένα. Λες και δεν ήμουνα ο άνθρωπος που μπορούσε να τον κάνει περήφανο. Γιατί δεν ήμουν συμβατικός άνθρωπος. Δεν έσκιβα το κεφάλι. Ήμουν αναρχοαυτόνομη..... Δεν θα το συνεχίσω. Γιατί με έπιασε φαγούρα. Γιατί δεν μου φτάνουν όλα όσα απέκτησα το 2009, απέκτησα και καντήλες. Ναι ναι κυρίες και κύριοι. Απέκτησα και καντήλες. Μόλις λίγο στενοχωρηθώ τσουπ..... Τούμπανο η Αννούλα. Αυτά τα ζερτέκ έχουν γίνει η προέκταση του χεριού μου. Οπότε ευχαριστώ αλλά δεν θα πάρω άλλο για σήμερα.
Αφού λοιπόν είδα και συνειδητοποίησα πόσο κακό μου κάνεις.... αποφάσισα να μην σε υπολογίζω στη ζωή μου όπως παλιά. Δεν θα κάνω προσπάθειες, δεν αντέχω άλλο. ΤΕΛΟΣ ΕΔΩ...... Αν αποφασίσεις ότι θέλεις να με ακούσεις κάποια στιγμή και τύχει και συναντηθούμε καλώς.... Αλλιώς καλή αντάμωση....Θα σε δω στο πλοίο της ζωής...... Θα σε δω λίγο πριν σαλπάρω......
Ήρθε λοιπόν η μοίρα (για να αλλάξω θέμα) και έδωσε στην καλύτερη μου φίλη την επιλογή να ακολουθήσει τον άνθρωπο που αγαπάει εκτός Αθήνας. Να τα παρατήσει και να φύγει. Και τι της είπα???? Σήκω φύγε τρέχοντας. Ναι εγώ, το παιδί της πόλης, που δεν τόλμαγα να σκεφτώ ότι θα φύγω από την Αθήνα πιο παλιά. Και να που τα γεγονότα της ζωής μου με έφεραν εδώ, στο σημείο να θέλω και η ίδια να φύγω. Μετά από μια έντονη συζήτηση που είχα με την μαμά μου στο θέμα της ευτυχίας και της έννοιας της, κατέληξα σε αυτά που τελικά με κάνουν εμένα ευτυχισμένη. Και αυτά δεν είναι τα υλικά αγαθά. Από αυτά μπούχτησα αλήθεια σας λέω.... Είναι τα συναισθηματικά που πολλά από αυτά τα είχα στερηθεί.
Και ήρθες στη ζωή μου εσύ, από το πουθενά, τη στιγμή που έλεγα στον εαυτό μου ότι δεν θέλω κανέναν, και μου έδωσες απλόχερα τόσο πολλή αγάπη που παραξενεύτηκα. Δεν το είχα συνηθίσει, δεν το ήξερα αυτό το συναίσθημα. Το ζητούσα βέβαια με τον τρόπο μου αλλά ποτέ δεν το έπαιρνα. Και άρχισα σιγά σιγά και καταλάβαινα ότι δεν είμαι τόσο χάλια τελικά για να με απορρίψεις.... Όπως είχα συνηθίσει να μου κάνουν. Και άρχισα να βλέπω ότι το πιο σημαντικό πράγμα στη ζωή μου είναι η ηρεμία, η ευτυχία και η αγάπη. Η αγάπη που επιτέλους πήρα από κάποιον, η αγάπη που έδωσα και δεν πήγε χαμένη. Οπότε έκατσα και είπα...... Δεν θέλω τίποτα παραπάνω τελικά, γιατί θα είμαι αχάριστη. Θέλω να μπορώ να είμαι ευτυχισμένη. Δεν θέλω την καριέρα, τα λεφτά ,τα υλικά αγαθά που έχει κάποιος πολύ κοντινός μου. Θέλω να βγάζω αυτά που αρκούν για να μην κρυώνω, να μην πεινάω και να περνάω καλά στα πλαίσια που μπορώ. Να έχω ένα σπιτάκι, και όταν κλείνω την πόρτα μου να είμαι ευτυχισμένη. Ευτυχισμένη με τον άνθρωπο που θα είναι το σπιτάκι μας, η πόρτα μας, η ζωή μας. Αν το δει έτσι, και αν θέλει βέβαια. Αν το νοιώσει.... Πάντα είχα και έχω τη φοβία μην γίνω φορτική, πάντα ήθελα να μην λέω αυτό που αισθάνομαι γιατί μπορεί να ήταν καταπιεστικό. Και εξακολουθώ να το κάνω κάποιες φορές (έχω κάνει προόδους). Αλλά τις περισσότερες φορές με προδίδουν τα μάτια μου που γαμώ το κέρατό μου άνοιξε η κάνουλα και τρέχουν.... ήξερε τι έλεγε ο φίλος μου ο ΦΟΥ.....
Θέλω να ζήσω τη ζωή μου όπως τη θέλω εγώ, όχι όπως οι άλλοι. Θέλω να κάνω τις επιλογές μου με τον άνθρωπο που αγαπάω και όχι με όλους τους άλλους. Θέλω να κάνω τα λάθη μου να φάω τα μούτρα μου αλλά να ξέρω ότι έχω δίπλα μου εσένα που σε αγαπάω και με αγαπάς. ΤΕΛΕΙΑ.... και παύλα. Μπορώ να μην έχω κανέναν άλλο??? Μακάρι.... Θέλω όποιος είναι δίπλα μου να αποδέχεται εμένα, εσένα, εμάς, και τις επιλογές μου, σου, μας...... Τότε και μόνο θα έχει θέση στη ζωή μου.....
Γι αυτό κοριτσάκι μου σου λέω το εξής. Οι γονείς μας έκαναν τη ζωή τους. Κόπιασαν για να μας προεφέρουν ότι μας προσέφεραν, να μας μεγαλώσουν με αξιοπρέπεια και αγάπη (σε όσους από εμάς μας έδωσαν......). Έκαναν τις επιλογές και ακολούθησαν το δρόμο τους. Δεν μπορούμε μια ζωή να ζούμε με γνώμονα το τι θέλουν οι γονείς, τα αδέλφια οι φίλοι κλπ κλπ. Είναι καιρός να δεις τι θέλεις εσύ. Και αν δεν σου βγεί στην πορεία, και όλοι να σου κλείσουν την πόρτα, πάντα θα υπάρχει κάποιος να σου την ανοίξει και να σε αγκαλιάσει. Εγώ..... Και ένας είναι καλύτερος από κανέναν..... Νοιώσε πόσο τυχερή είσαι που έχεις δίπλα σου έναν άνθρωπο που μπορεί να σε ταλαιπώρησε, αλλά πάντα σου έδειχνε ότι ήθελα να είστε μαζί. Με τον τρόπο του. Φαντάσου να μην είχες κανέναν???? Φαντάσου να μην σου έλεγε ποτέ τίποτα, να απορούσες πάντα τι θέλει, τι σου λέει, τι δεν σου λέει..... Μπορεί να άργησε λίγο αλλά στο είπε. Και μπορείς να το ζήσεις.
Όσο για μένα... Εγώ λέω να πηγαίνω..... Εγώ λέω να φύγω..... Εγώ λέω να κόψω τις κακιές συνήθειες του παρελθόντος, να σβήσω κινητά, να μην απαντάω σε τηλέφωνα, να μην ασχολούμαι με μαλακίες, να μην πετάω καντήλες δύο φορές τη μέρα. Να κοιτάξω τη ζωή μου (μας αν θέλεις και εσύ....) και να προσπαθώ να την κάνω καλύτερη. Να είμαι καλά για να μπορώ να κάνω πράγματα. Να αισθάνομαι καλά για να μπορώ να ζω όπως θέλω.....
Αν τα κατάφέρω θα δείξει. Θέλω να με αφήσετε όλοι ήσυχη. Γιατί αυτή τη φορά, δεν θα δώσω ευκαιρία σε κανέναν σας. Θα πάρει η μπάλα ακόμα και ανθρώπους που ελπίζουν ότι θα γλυτώσουν. Αρκετά ζορίστικα τόσα χρόνια. Αφήστε με ήσυχη.... Το κεφάλαιο αυτό έκλεισε. Οι τίτλοι έπεσαν και το δεύτερο μέρος αρχίζει από αυτή τη χρονιά....
Καλή μας τύχη, καλή σας τύχη, καλή τύχη γενικότερα!!!!!!!

Καλώς το.......

2010-01-01T16:10:00.003+02:00

Πως λέμε Που είσαι εσύ βρε????? Καλώς σε βρήκαμε.....
Μπήκε παιδιά, για όσους δεν το κατάλαβαν.... Εύχομαι να ήσασταν όλοι σε κατάσταση να το καταλάβετε... χαχαχαχα!!!!!! Εγώ το κατάλαβα, και θα σας πω πως....
Χθες το βράδυ λοιπόν, έπαιξα την μπιρίμπα μου, έκοψα τη βασιλόπιτα, κοιμήθηκα ξεράθηκα νωρίς, και ξυπνάω το πρωί με κάτι πόνους στο σώμα λές και έφαγα ξύλο. Που δεν έφαγα αλήθεια λέω... ούτε περίεργα πράγματα έκανα (όλοι αυτό να σκεφτείτε τι κακό πια....) που τέτοια τύχη χαχαχαα!!!!!
Και πόναγα και πόναγα και πόναγα και πονάω ακόμα δηλαδή κουρέλι αισθάνομαι.... Και να τονίσω το μόνο που ήπια είναι λίγη Coca Cola σκέτη κατάσκετη. Αλκοόλ ούτε που να μυρίσω....
Άρα δεν δικαιολογείτε.... Και μετά το φιλοσόφησα. Και θέλω να ευχαριστήσω δημόσια τη φίλη μου την Αθηνά που μου έφερε έμπνευση...
Ναι Ναι, πονάω για έναν και μόνο προφανή λόγο...... Γιατί ήρθε το 2010 και με το που ήρθε αποφάσισε να με εξοντώσει... Τώρα με έδειρε, με μαστίγωσε με γ.......ε ( πιπέρι καλέ.....) δεν ξέρω θα δείξει.... Η νεκροψία.... Αλλά αυτό είναι.... και θέλω να το ρωτήσω... γιατί καλό μου τι σου έκανα ακόμα δεν γνωριστήκαμε καλέ???? Πότε πρόλαβες να εντοπίσεις τα πιθανά θύματα σου?????
Whatever..!!!!!!!!! Και να δείτε που αυτό θα είναι και θα γελάμε....
Άντε και του χρόνου σπίτια μας.... Και ότι είναι να φέρει θα το φέρει... Τώρα που είναι και ο Δίας στα ψάρια που είπε και η Λίτσα (και ό,τι πει η Λίτσα είναι νόμος και δεν θέλω ουουουουου) κάτι θα γίνει...

Φιλιάαααααααααααααααααααααα

Με το καλό να μας μπει!!!!!!!!

2009-12-31T09:19:00.003+02:00

Αν και παραπλανητικός ο τίτλος (βρώμικα μυαλά όλοι σας, φτού σας) η ανάρτηση είναι ευχητήρια.... Πως λέμε ευχητήρια κάρτα.... Καμία σχέση.
Σήμερα φεύγει το 2009, επιτέλους!! Ήταν λίγο δύσκολη και περίεργη χρονιά, αλλά ήταν και η χρονιά των αλλαγών και ευτυχώς τελειώνει με όσο το δυνατό λιγότερες απώλειες.

Εύχομαι λοιπόν σε όλους σας να αποχαιρετήσετε τον χρόνο που φεύγει, κάνοντας τον απολογισμό σας. Γιατί σίγουρα όλοι κάτι μάθαμε από τη χρονιά που φεύγει. Σίγουρα αποκτήσαμε εμπειρίες ενός χρόνου ακόμα, και γίναμε λίγο σοφότεροι. Ότι και αν συνέβει σε όλους σίγουρα συνέβη για καλό. Έτσι θέλω να το βλέπω. Όσα άσχημα, όσα στραβά, όσα δυσάρεστα συνέβησαν για να γίνουμε πιο δυνατοί, να καταλάβουμε ότι η ζωή περνά τόσο γρήγορα που πρέπει να σταματήσουμε να αναλωνόμαστε σε μαλακίες.

Εύχομαι η νέα χρονιά που σιγά σιγά εισβάλει στη ζωή μας, να φέρει στον καθένα κάτι που επιθυμεί. Μικρό ή μεγάλο!! Εύχομαι να βρείτε μικρές χαρές της καθημερινότητας για να γεμίσουν ευχάριστα τη ζωή σας. Να γεμίσετε θετική ενέργεια από τους γύρω σας και να τη μεταδόσετε σε όσους την έχουν ανάγκη. Να προσπαθήσουμε να κάνουμε τη ζωή μας καλύτερη, την ποιότητα της ζωής μας καλύτερη. Να κάνουμε τον κόσμο μας καλύτερο. Να δώσουμε και να πάρουμε αγάπη, που είναι το πιο σημαντικό αγαθό στον κόσμο. Είναι η κινητήρια δύναμη σε όλα.
Εύχομαι να αφήσουμε πίσω τους εγωισμούς, τις κακίες, τις μικρότητες που αφήνουμε να μας επιρρεάζουν και να επιβαρίνουν το κάρμα μας και την ψυχή μας. Που δηλητηριάζουν τη ζωή μας και δεν μας αφήνουν να χαρούμε τις μικρές ευτυχισμένες στιγμές μας.
Εύχομαι πάνω από όλα υγεία σε όλους σας, στις οικογένειες σας. Να είστε ευτυχισμένοι και χαρούμενοι. Να αγαπάτε όσους σας αγαπάνε και αυτούς που δεν σας αγαπάνε ακόμα περισσότερο. Να χαμογελάτε γιατί πάντα ένα χαμόγελο κάνει τους άλλους να απορρούν. Να έχετε καλή διάθεση, και να τη μεταδόσετε σε όλους.

Σας φιλώ όλους γλυκά και τα λέμε του χρόνου...... Καλή Πρωτοχρονιάαααααααααααααα
Α!!!! και μήνυμα προς το κομάντο (χαχαχαχα)! Η μπουμπού εδώ είναι, απλά ωρίμασε απότομα μάλλον.... Ο ίδιος άνθρωπος είναι.... Και σας χαιρετά....
Μήνυμα προς τον άγγελο μου!!!! σ'αγαπάω πολύ πολύ, και η φετινή χρονιά αν και θα είναι λίγο δύσκολη, θα είναι και αυτή υπέροχη!!! Όσο υπέροχη έκανες και τη χρονιά που πέρασε!!! καλή ΧελοΠρωτοχρονιά!!!

Ρε τι περνάμε όλοι πρωινιάτικα!!!!

2009-12-29T09:12:00.003+02:00

Καλημέρα σας!!!! Αν και δεν το βλέπω αλλά τέλος πάντων!!
Καλέ δεν έχω πιει μια τζούρα καφέ, δεν έχω κάνει ένα τσιγάρο κουρέλια τα νεύρα μου πρωί πρωί.... Καλά που σκατά την βρίσκουνε όλοι την όρεξη πρωινιάτικα μου λέτε????? Πότε ξυπνήσανε, πότε συνήλθανε και πότε άρχισε να λειτουργεί ο εγκέφαλος τους.... Ή μήπως τελικά έχουν πάααααρα πολύ ελεύθερο χρόνο???? Παίζει και αυτό το σεναριάκι.....
Εγώ θέλω τον χρόνο μου, να πιω μια τζούρα καφέ, να φάω το μελομακαρονάκι μου (τα οποία παρεπιπτόντως έχω ταράξει αυτές τις μέρες), να κάνω ένα δύο δέκα τσιγάρα. Πάγωσε η τζιμινιέρα.... άσχετο.......
Και χτυπάει το τηλέφωνο στο γραφείο και να ο κλασικός ο μαλάκας ο άσχετος με την τεχνολογία.... Ναι συγνώμη, το μηχάνημα μου δεν συνδέεται με τον υπολογιστή.... Καλωδιάκι πήρατε??? Χρειάζονταν??? ερώτηση.... Και καλά ρε άνθρωπε, πως σκατά θα συνδεθεί??? Με τη σκέψη έλεος.... ΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑ μου λέει, πρέπει να πάω να αγοράσω καλώδιο.... και που να το βρω???? Στο μανάβη θα το βρεις..... Κάτι ερωτήσεις πρωινές που με σκοτώνουν....
Εμ το άλλο.....Με βλέπεις άνθρωπε μου που είμαι μη του μιλάτε του παιδιού, τι θέλεις και μου λες ότι σου κατέβει????? την όρεξη σου έχω πρωινιάτικα???? τι να πω ρε συνάνθρωποι δεν την παλεύει ο κόσμος.....
Τι ζητάω η γυναίκα????? Να πιω μια τζούρα με την ησυχία μου, να ξυπνήσει ο εγκέφαλος μου (εδώ γελάμε χαχαχαχαα) και να ξεκινήσω τη μέρα μου με ηρεμία.... Γιατί αν ξεκινήσει στραβά μετά γαμιέται ο Δίας, ο Ποσειδώνας, ο Πλούτωνας, και εγώ τι φταίω αν αυτοί έχουν ορεξούλες????? Εμένα ποιος με ρωτάει την τύχη μου τη ρουφιάνα μέσα????
Λοιπόν λοιπόν..... Σας εύχομαι ένα υπέροχο πρωινό (αν και δεν το βλέπω) μια καλή μέρα στη δουλειά σας (αν και δεν το βλέπω) και καλή μας τύχη σήμερα.....
Σας φιλώωωωωωωωωωωωωωω

Η δουλειά και η σκλαβιά μας!!!!

2009-12-28T15:45:00.004+02:00

Τον καιρό αυτό που έλειψα, είδα καθαρά αρκετά πράγματα. Πράγματα που μέχρι και τώρα δεν τα είχα συνειδητοποιήσει. Είδα τι είναι αυτό που με ευχαριστεί να κάνω, κατάλαβα πόσο μαλάκας είμαι σε ορισμένα θέματα, έκανα την αυτοκριτική μου και γύρισα!! Το χρειαζόμουν το διάλλειμα. Καλύτερα να γράψω κάτι που έχει αξία και νόημα παρά κουλά και βλακείες!!!!!

Το πρώτο θέμα που είδα κατάματα είναι η δουλειά.... Το είχα ρίξει και το ρίχνω ακόμα δηλαδή στην εργασιοθεραπεία. Όχι, γυναίκα καρίερας δεν ήμουν και ούτε θέλω να γίνω! Δεν είναι αυτή η φιλοδοξία μου. Απλά με πιάνει ο επαγγελματισμός και η ευσυνειδησία μου και κάνω πράγματα παραπάνω από τις δυνατότητες και το κουράγιο μου.
Τελικά όταν καταλαβαίνουν οι γύρω μας ότι τραβάμε, μας φορτώνουν και άλλο! Μέχρι να σκάσουμε, μέχρι να πήξουμε και να τα ρημάξουμε όλα. Και εγώ δυστυχώς είμαι κομμάντο. Δεν καταλαβαίνω Χριστό. Δώστε παιδιά, δώστε ευθύνες, μεταφέρετε μου δουλειές, προλαβαίνω εγώ, είμαι καλά.....
Έλα όμως που δεν είμαι. Δεν μπορώ άλλο, κουράστηκα. Να κάνω τη δουλειά για 6 και να πληρώνομαι για μισό. Να μην μου πει κανείς ποτέ, θέλεις μήπως λίγη βοήθεια? Είσαι οκ????
Χέστηκαν όλοι. Να βγάλουν την ευθύνη από πάνω τους και χέστηκαν αν την παλεύει ο άλλος. Πρόσφατα έγινα ΚΑΙ λογίστρια. Γαμάτο???? Τι σκατά ξέρω εγώ από λογιστικά θα μου πείτε. Έλα μου ντε. Αλλά γιατί όχι, να μην μάθω και κάτι ακόμα? Σκατά στα μούτρα μου. Αλλά καλά να πάθω, τα ήθελε ο οργανισμός μου μην πω κάτι άλλο. Και πήρα βάρη, και έκανα παραπάνω, και έβαλα τα δυνατά μου και τι κατάλαβα? Δεν κοιμάμαι τώρα πια τα βράδια.... Σβήνω στους καφέδες τα λογιστικά σημάδιααααααααα, γέμισε η ζωή μου με τιμολόγια δελτία, και σωρούς από αποδείξεις και κούτες..... χαχαχαχα έγραψα πάλι.
Και έρχομαι σήμερα και λέω..... ΔΕΝ ΘΕΛΩ ΑΛΛΟ. Απλά δεν θα την παλεύω. Να δούνε και οι άλλοι πως είναι όταν δεν την παλεύω. Όταν θα αρχίσω να λέω ΟΧΙ, όταν δεν θα κάνω τα πάντα και σε τιμή ευκαιρίας. Όταν θα δουν του κώλου τους την τρύπα (πολύ μου αρέσει αυτή η έκφραση). Θέλω την ησυχία μου πίσω, θέλω να κοιμάμαι σαν άνθρωπος. Θέλω να δουλεύω με το ρυθμό μου και όχι όπως θέλουν οι άλλοι. Θέλω να ξαναγίνω άνθρωπος!!! Όχι άλλα ρομπότ.
Γιατί μόνο όταν αντιδράσουμε θα γίνει κάτι. Γιατί πρέπει πλέον να σταματήσουν όσοι έχουν ματώσει από το ξύσιμο να ματώνουν. Να κάνουν κάτι και αυτοί, να δικαιολογήσουν το μισθό τους. Γιατί αν δεν τον θέλουν, ας τον δώσουν σε μένα..... Δεν θα πω όχι....΄
Είναι το ένα σκέλος από όσα είδα. Θα ακολουθήσει η συνέχεια.... Μην σας τα πω μαζεμένα και φρίξετε.....

Πέρασα για λίγο

2009-12-24T15:00:00.001+02:00

Γειά σας......

Ελπίζω να είστε όλοι καλά... Η αλήθεια είναι ότι μου λείψατε αν και με κάποιους μιλάω συχνά!!!

Και επειδή το υποσχέθηκα στον αγαπημένο μου Σκρουτζάκο να περάσω για λίγο πέρασα να σας ευχηθώ!!!!

Καλά Χριστούγεννα σε όλους σας. Να είστε καλά, γεροί και ευτυχισμένοι.
Να περάσετε όμορφες στιγμές και γαλήνιες με όσους αγαπάτε και σας αγαπούν...

Επιστρέφω σύντομα.... Και αυτό είναι απειλή!!!!!!!!!

Η ώρα του αποχαιρετισμού....

2009-08-27T15:41:00.002+03:00

Μπορεί να γύρισα, αλλά λέω να πηγαίνω και πάλι. Αυτή τη φορά για πολύ περισσότερο.

Το Blog αυτό το δημιούργησα για λέω ότι κατέβει στο ξερό μου το κεφάλι....
Αλλά κάποια στιγμή το κεφάλι αυτό άδειασε, γέμισε με σκόρπιες σκέψεις, γέμισε με ερωτήματα και πράγματα που πρέπει να διαχειριστεί.
Γι αυτό το λόγο αποφάσισα να μην γράψω ξανά, τουλάχιστον μέχρι να συνέλθει το κεφάλι μου. Ίσως και ποτέ.
Σας ευχαριστώ όλους που μοιραστήκατε μαζί μου όλα όσα είχα να πω. Πραγματικά μου έκανε πολύ καλό η επικοινωνία μας.
Όσοι από εσάς θέλετε να τα λέμε, έχω και Facebook, έχω και mail. anna_bethani@hotmail.com....
Εδώ θα είμαι να σας διαβάζω και καμιά φορά να σας γράφω και μια λέξη. όταν μου βγαίνει, όταν έχω κάτι να πω.....

Σας φιλώ όλους και ελπίζω να τα ξαναπούμε.... Θα χαρώ πολύ ειδικά με εσάς που κάποια παραπάνω πράγματα είπαμε και μοιραστήκαμε.....
Να προσέχετε τον εαυτό σας και αυτούς που σας αγαπάνε.....

Τα ξαναλέμε (αν.....)

Εδώ είμαι.....

2009-08-17T17:49:00.001+03:00

Εδώ είμαι και εγώ..... Το ξέρω, έλειψα πολύ, αλλά κάτι οι δουλειές, κάτι το Internet στο σπίτι που δεν πιάνει, κάτι που δεν είχα έμπνευση..... Κρύφτηκα! Αλλά ξαναβγήκα στο φως....

Καταρχάς χρόνια πολλά σε όλους μας για την μέρα της Παναγίας. Να είμαστε όλοι καλά.....

Δεύτερον.... τι κάνετε? Πως είστε?
Πήγατε πουθενά διακοπές ή μείνατε και εσείς στις τροπικές παραλίες της πόλης σας????

Εγώ στην Αθήνα, ωραία η Αθήνα τον Αύγουστο. Ηρεμία, τάξις και ασφάλεια..... Και συνέβησαν τόσα τις μέρες που είχα άδεια..... Θα σας τα πω ένα ένα και σιγά σιγά.... Μην στερέψω πάλι και με χάσετε και κλαίτε νυχθημερών.... χχαχαχαχαχα

Σας φιλώ γλυκά, και θα επιστρέψω με τα κουλά που μου συνέβησαν το διάστημα που έλειπα. Γιατί το ξέρετε.... Όλα σε μας συμβαίνουνε.... μην ηρεμίσουμε λιγάκι.....

Να είστε όλοι καλά...

Μόνο για σένα....

2009-07-12T22:22:00.006+03:00

Επειδή δεν υπάρχει στιγμή σε αυτό το κομμάτι που να μην σε σκέφτηκα, θέλω να σου το αφιερώσω....
Έτσι για να έχεις ένα κομμάτι δικό σου... και μόνο.... Γιατί είναι ότι πιο όμορφο έχω ακούσει ποτέ.... γιατί σου μοιάζει....

This love
This love is a strange love
In that it can lift a love
This love

This love
I think I'm gonna fall again
And ever when you held the hand
And turn 'em in your fingers, love

This love
Now rehearsed we stay, love
Doesn't know it is love
This love

This love
Doesn't have to feel love
Doesn't care to be love
It doesn't mean a thing
This love

This love loves love
It's a strange love, strange love

This love
This love
This love is a strange love, strange love
I'm gonna fall again love
Doesn't mean a thing
Think I'm gonna fall again
This Love

Η ζήλεια των γύρω μας

2009-07-08T12:50:00.003+03:00

Έχω μια απορεία..... Και θα σας την εκφράσω......
Γιατί οι άνθρωποι μας ζηλεύουν????? Και δεν μιλάω για τη ζήλεια γιατί μπορεί να είμαστε πιο όμορφοι, πιο πλούσιοι κλπ κλπ.... Μιλάω για τη ζήλεια που αισθάνονται για τις σχέσεις μας....
Ειλικρινά δεν το καταλαβαίνω.... Γιατί όταν δύο άνθρωποι τα πάνε καλά, επικοινωνούνε, είναι ευτυχισμένοι πρέπει να δέχονται κακόβουλα σχόλια? να τους κοιτάνε περίεργα? να θέλουν να σχολιάζουν και να ανακατέβονται στα πόδια τους?????
Και αυτή η ατάκα..... Αχ καλέ.... ωραίο ζευγάρι είστε, ταιριαστοί μπράβο μπράβο.... δεν την μπορώ καθόλου. Σιφιλιάζω βρε αδερφέ, δεν την παλεύω......
Δεν έχω την απαίτηση να δέχονται όλοι αυτό που έχουμε. Σίγουρα κάτι θα σχολιαστεί. Είναι στη φύση μας εξάλλου να σχολιάζουμε και να κρίνουμε. Αλλά μέχρι ένα σημείο. Μην μπαίνεις στα χωράφια μου επειδή απλά είμαι ευγενικός και στο επιτρέπω. Γιατί ίσως να σέβομαι τον άνθρωπο που έχω δίπλα μου.
Το βίωσα έντονα πριν κάποιες μέρες. Αυτό το ύφος του γιατί εσείς είστε καλά και εμείς δεν είμαστε με τρελλαίνει. Στην τελική, να είσασταν έξυπνοι να μην είσασταν έτσι. Όλα είναι θέμα επιλογών. Δεν μπορείς στην ηλικία των 24 να αρχίσεις να συμβιβάζεσαι με καταστάσεις, να πνίγεις τις επιλογές σου και τις προτιμήσεις σου από ανασφάλεια. Δεν μπορείς να πληγώνεις τον κόσμο με τις επιλογές και τα σχόλια σου. Στην τελική ποιος σου δίνει το δικαίωμα να γίνεσαι τόσο πολύ μαλάκας???? Όχι ρωτάω. Ναι μπορεί να είμαστε τυχεροί και να βρούμε έναν άνθρωπο να είμαστε καλά, αλλά μέχρι να τον βρούμε φτύσαμε αίμα δάκρυα και ιδρώτα..... Και τώρα να μην το χαρώ? Είναι κακό? όχι πέστε μου????????
Ήρθα και εγώ λοιπόν στο σημείο να κάνω τον εξής διαχωρισμό. Να ξεκαθαριστώ και να δηλώσω ότι δεν την παλεύω. Δεν μπορώ να είμαι κουμπωμένη επειδή κάποιοι κομπλεξικοί σκέφτονται διάφορα. Όταν είμαι με τον άνθρωπο μου κάνω ότι γουστάρω. Δεν ενοχλώ κανέναν και απαιτώ να μην με ενοχλεί κανένας. Και αυτά τα δήθεν χαμόγελα, και η δήθεν συμπάθεια δεν μου ταιριάζουν. Δεν με συμπαθείς κοπέλα μου χέστηκα. Μη μου μιλάς, μην λες κουβέντα. Γιατί αν πεις θα πάρεις απάντηση και θα γίνουμε τριμπούρδελο. Και από την άλλη, δεν μπορώ να βγαίνω για έναν καφέ και να έχω αμυντική ή επιθετική στάση. ΘΕΛΩ ΝΑ ΠΙΩ ΤΟΝ ΚΑΦΕ ΜΟΥ ΜΕ ΗΡΕΜΙΑ...... Αν ήθελα να τσιτώσω καθόμουνα και στη δουλειά μου.....
ΕΛΕΟΣ..... Δεν μπορούμε να συμπαθούμε τους πάντες. Αλλά τουλάχιστον τη στιγμή που μας ενώνει κάποιος άλλος πρέπει τουλάχιστον να κάνουμε ειρήνη. Έτσι για τα τυπικά, έτσι από σεβασμό. Μέχρι ένα σημείο η μαλακία. Μέχρι ένα βαθμό.
Το ότι εισάβαλλα ξαφνικά σε μια παρέα που μέχρι πριν από εμένα ήταν όλα ήρεμα και συμβατικά, και όλοι είχαν συνηθίσει να είναι κάπως, δεν σημαίνει ότι θα πρέπει να μου φέρονται όπως γουστάρουν. Ναι είμαι το μαύρο πρόβατο αλλά κλωτσάω κιόλας. Είμαι και γαϊδούρα. Και μεγάλη κιόλας. Οπότε και εγώ αποφάσισα να απέχω. Ο καθένας με την παρέα του. Και όλα καλά. Για να μπορούμε να είμαστε και εμείς καλά. Για να μην έχουμε το άγχος του τι θα πει ο καθένας. Να μην πετάμε μαχαίρια και ατάκες γιατί έτσι πρέπει να γίνει.
Όποιος δεν με αποδέχεται καλά κάνει. Απαιτώ όμως όπως τον σέβομαι να με σέβεται. Να με αντιπαθεί, αλλά να το κρατάει μέσα του. Γιατί αν αποφασίσει να μου επιτεθεί, θα δεχτεί τις συνέπειες. Γιατί έτσι είμαι. Γιατί έχω μάθει να βάζω τον εαυτό μου μπροστά.....
Και μια τελευταία δήλωση και αυτή πάει ξέρει εκείνος που......
Για μένα, και το λέω αντικειμενικά, είσαι κάτι πολύ καλύτερο από αυτό που έχουν όλοι στο μυαλό τους. Γιατί στην τελική, τι να σου πουν τα παιδάκια από τη ζωή τους? Που ξέρουν τι έχεις περάσει, τι περνάς και αν σου αξίζει αυτό που έχεις. Και δεν θα το καταλάβουν ποτέ ποτέ ποτέ. Και δεν χρειάζεται κιόλας. Άσε τον κόσμο στη μιζέρια του. Στο συμβιβασμό του, στη μαλακία που τον δέρνει αλύπητα...... Γιατί δεν είσαι κομπλεξικός, γιατί δεν κρίνεις, γιατί ακούς και καταλαβαίνεις. Γιατί δέχεσαι τον άλλο όπως είναι και μίζερος και δυσαρεστημένος και από όλα τα καλα......
Αυτά....... τα ολίγα πάλι....

Τα γιατί της ζωής μας......

2009-07-07T16:53:00.004+03:00

Γιατί..... μια λέξη που χωράει μεγάλη ανάλυση. Μια λέξη που κολλάει παντού. Μια λέξη που ίσως να μας προκαλλεί άγχος, ανασφάλεια! Μια λέξη όμως που όταν αρχίσεις να την λες και να την αναλύεις καταλαβαίνεις πόσα πράγματα κρύβονται μέσα σου.
Το γιατί και το επειδή, είναι αναπόσπαστο κομμάτι της ζωής μας. Μια ζωή ρωτάμε και εξηγούμε..... Μια ζωή έχουμε απορίες και λύνουμε απορίες. Απορίες καλές, απορίες κουραστικές, απορίες που μας κυνηγάνε, απορίες που μας στοιχειώνουν, απορίες που μας απομακρύνουν, απορίες που μας φέρνουν κοντά.....
Επειδή λοιπόν σήμερα πολλά γιατί είπα.... και εννοούσα το καθένα από αυτά όσο έντονα τα έγραψα.... όσο έντονα τα αισθάνθηκα, είπα να βάλω ένα κομματάκι που να εξηγεί όλα αυτά τα γιατί που είπα.

Ανθρώπινες σχέσεις......

2009-06-30T10:25:00.003+03:00

Τις τελευταίες μέρες, και μιας και μπήκα στα 28..... ναι ναι μεγάλωσα ένα χρόνο ακόμα, ακούω πολύ συχνά για την κρίση των 30.... Την κρίση αυτή που πιάνει τις γυναίκες εκεί γύρω στα 30. Πολλές φίλες και γνωστές μου έχουν μπει στο τριπάκι της σοβαρής σχέσης η οποία θα πρέπει να καταλήξει σε γάμο και παιδιά. Και τα ακούω όλα αυτά και πανικοβάλλομαι.
Ο γάμος δεν είναι στα σχέδια μου. Δεν το έχω στο μυαλό μου. Δεν θέλω.... Εδώ δεν μπορώ να συντηρίσω τον εαυτό μου, θα κάνω και παιδί να το ταλαιπωρώ????? Όχι ρωτάω.... Δεν λέω, μου αρέσουν τα παιδιά (όταν δεν φωνάζουν....) τα αγαπάω τα παιδιά (των άλλων χαχαχα).....
Και θέλω να ρωτήσω το εξής..... Τι είναι ο γάμος? Τι αλλάζει σε μια σχέση τελικά? Αν αλλάζει κάτι. Εσείς οι παντρεμένοι σίγουρα μπορείτε να μου πείτε.....
Η άποψη μου είναι η εξής..... Όταν πρωτοξεκινάς με έναν άνθρωπο, δεν μπορείς να προκαταβάλεις τη σχέση σου και να προκαθορίσεις το μέλλον. Αν στην πορεία σου προκύψει..... σου προέκυψε.... Γιατί άγχος και πανικός?????? γιατί τέτοια υστερία?????
Για μένα η δέσμευση δεν έρχεται με το δαχτυλίδι, τα νυφικά και τις εκκλησίες. Για μένα δεν αλλάζει τίποτα. Αυτά τα θεωρώ στερεότυπα της κοινωνίας μας, που μας επιβάλλουν να κάνουμε τέτοιες κινήσεις..... Εγώ θα ήθελα ιδανικά, να είμαι με έναν άνθρωπο, να είμαστε καλά, να είμαστε ευτυχισμένοι, να θέλουμε ο ένας τον άλλο, να είμαστε μόνιμα ερωτευμένοι..... Η δέσμευση μας να είναι αυτό, και όχι ένας χαλκάς..... Γιατί δεν αλλάζει κάτι. Όταν ζεις με τον άλλο στο ίδιο σπίτι, μοιράζεσαι τη ζωή σου, μοιράζεσαι τα πάντα, γιατί πρέπει να τα βάλλεις σε ένα καλούπι? Άστα να κυλίσουν και βλέπεις.....
Και το παιδί αν έρθει και το θέλετε καλώς..... Θα έρθει να σας συμπληρώσει..... Να σας πάει ένα βήμα πιο πέρα. Αν το θέλετε. Που θα πρέπει να το θέλετε, γιατί ένα παιδί δεν είναι παιχνίδι. Και δεν μπορούμε όλοι να είμαστε γονείς..... Θεωρώ ότι γονείς πρέπει να γίνονται εκείνοι οι άνθρωποι που έχουν να δώσουν στο παιδί τους. Και δεν εννοώ υλικά αγαθά, εννοώ συναισθήματα, προστασία, βοήθεια, συμπαράσταση. Να μπορούν να το κάνουν ευτυχισμένο και ολοκληρωμένο άνθρωπο. Και όχι να το έχουν απλά για να το έχουν. Να το αφήνουν μόνο με ξένους, να μην του στέκονται, να μην το γνωρίζουν στην τελική.
Για αυτό τρελλαίνομαι. Τι θα πει ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΚΑΝΩ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑ???? αφού δεν είσαι έτοιμος τι το κυνηγάς? Τι φορτώνεις την καρδιά και την ψυχή σου με ένα άγχος που δεν θα έπρεπε να υπάρχει? Άστο να έρθει. Αν έρθει, όπως έρθει. Και αν το θέλεις μαζί σου. Να το θέλεις όμως, όχι να συμβιβαστείς. Να είσαι με τον άνθρωπο εκείνο που πραγματικά δεν μπορείς μακρυά του. Που σε συμπληρώνει, που σε ανεβάζει, που είσαι έτοιμος να τα παρατήσεις όλα και να πας μαζί του όπου σε πάει.
Αυτά. Εύχομαι απλά, κάποια στιγμή να μας προκύψει, να τρελλαθούμε από ευτυχία, να γίνει ότι ονειρεύται ο καθένας.....
Και ο μονόκερος μου να είναι πάντα κοντά μας.......

Μια καλή εβδομάδα....

2009-06-29T09:46:00.002+03:00

Ξημέρωσε Δευτέρα. Τέτοια ώρα οι περισσότεροι από εμάς είμαστε στη δουλειά, σηκωθήκαμε και διαβάζουμε, δίνουμε μαθήματα, γενικά ξεκινήσαμε με νεύρο άλλη μια εβδομάδα....
Αυτή η Δευτέρα με σκοτώνει πραγματικά. Δεν μπορώ να συνέλθω με τπτ από το Σαββατοκύριακο.....
Το μόνο που θέλω και χρειάζομαι είναι να περάσει όσο το δυνατό ανώδυνα γίνεται. Γιατί άλλο τσίτωμα δεν το παλεύω.....

Άντε καλή εβδομάδα να έχουμε, καλή δουλειά σε όλους σας. Ας τη δούμε την εβδομάδα μας λίγο πιο αισιόδοξα για αλλαγή, μπας και περάσει γρηγορότερα και καλύτερα.....

Φιλιά Δευτεριάτικα σε όλους σας.....

Δεν υπάρχει

2009-06-25T23:33:00.003+03:00

Έλειψα πολύ μου φαίνεται.... και έγινε πανικός..... και τον έχασα......

Λοιπόν, θα πω και εγώ την άποψη μου δυνατά και δημόσια.....
Διάβασα στο Φωτεινάκι ότι κάποιος ή κάποιοι έγραψαν και προσέβαλαν έναν φίλο μας τον Θανάση. Και από περιέργεια πήγα και εγώ να δω τι παίχτηκε.... Και είδα. Και είδα χαρούμενες φατσούλες, και είδα χαρούμενες στιγμές, και είδα ότι ο φίλος μας μας βάζει στο σπίτι και στην οικογένεια του. Και είναι λογικό να θέλεις να μοιραστείς και να παινευτείς για ότι υπέροχο έχεις στη ζωή σου. Μπράβο Παππού.... Και την εγγόνα σύντομα... άντε γιατί πολλοί μαντραχαλέοι μαζεύτηκαν.

Δεν μπορώ όμως να μην σταθώ και στα σχόλια που δέχτηκες.... Και να το θέμα για τη σημερινή μου ανάρτηση. Εδώ είναι το σπίτι μας. Έτσι το ονομάζουμε οι περισσότεροι. Είναι ο χώρος μας, είναι η ευατός μας, είναι οι σκέψεις μας, είναι αυτό που θέλουμε να είναι. Και το τι βάζουμε και τι όχι, είναι γούστο και καπέλο μας. Το τι αντίκτυπο έχει παραέξω, εμένα προσωπικά λίγο με απασχολεί. Εδώ κατέθεσα τον πόνο, τη μοναξιά μου, τον έρωτα μου, τους αγαπημένους μου πίνακες, τη μουσική μου, τη ζωή μου, όλα μου. Τη στιγμή όμως που έχουμε ελευθερία και εμείς οι ίδιοι αφήνουμε τους άλλους να μπούν στο σπίτι μας, πρέπει να ακούμε και τι μας λένε. Όχι απαραίτητα να το δεχόμαστε, αλλά ο καθένας σκέφτεται με τον δικό του τρόπο.
Η επίθεση προς τον συγγραφέα, η επίθεση προς τους αναγνώστες και σχολιαστές, είναι ιδιαίτερα προσβλητικό, και άνανδρο. Και ιδιαίτερα όταν βάζουμε μπροστά την ανωνυμία. Δεν λέω, καλά και τα ανώνυμα, αλλά, όταν πρόκειται για πικρόχολο σχόλιο και παπαριές, καλό θα ήταν μια υπογραφή. Να ξέρουμε βρε αδερφέ ποιον θα συχτηρίζουμε....... χαχαχαχα.
Το αποτέλεσμα είναι να χάνουμε το νόημα. Θανάση μου, το νόημα ήταν να μοιραστείς τη χαρά σου. Αυτό έπρεπε να είναι το νόημα, και όχι ο διάλογος με κάποιον ο οποίος σου κάνει κακό, σου χαλάει την χαρά σου. Εμείς εδώ είμαστε για να συζητάμε, για να μοιραζόμαστε, και όχι για να παίζουμε άμυνα-επίθεση.... Αλλιώς χάνει το νόημα....
Και όποιος δεν έχει ενεργοποιήσει τα σχόλια του κακό του κεφαλιού του. Γιατί χάνει αυτή τη γλυκιά επαφή που έχουμε, όσες παπαρίες και να λέμε, όσες μαλακίες και αν ξεστομίζουμε.
Και για να το πω χοντρά γιατί τα πήρα τώρα ΔΕΝ ΘΑ ΒΑΛΟΥΜΕ ΚΑΝΕΝΑΝ ΤΣΟΛΙΑ ΣΤΟΝ Π......Ο ΜΑΣ..... ότι θέλουμε κάνουμε. και σε όποιον δεν αρέσει.... κακό του κεφαλιού του....
Και για να κλείσω. Το θέμα της κλίκας, είναι μεγάλο. Σίγουρα όλοι μας έχουμε κάποιους εδώ με τους οποίους βρισκόμαστε, τα λέμε, συμφωνούμε, έχουμε κοινά. Και αυτό μας κάνει κλίκα???? Σαφώς και θα υπερασπιστούμε ο ένας τον άλλο όταν έχουμε δίκιο, και θα κράξουμε όταν πάει να καγκουριάσει η περίπτωση.....
Σας κούρασα νομίζω.... Και ανώνυμοι..... χτυπάτε..... δεν δίνουμε δεκάρα...... Τα καλά τα δεχόμαστε, τα μέτρια και χλιαρά τα ακούμε, τα κακά τα αποβάλλουμε......

Σας φιλώ με τσαμπουκά....... χαχαχαχα

Να μαι και εγώωωωωωω

2009-06-23T21:04:00.002+03:00

Σας έλειψα???? Ελπίζω ότι σας έλειψα..... γιατί εμένα μου λείψατε να πω την αλήθεια....

Έτσι λοιπόν Θεού θέλοντος και αν μου το επιτρέψει το καταραμένο στικάκι που πήρα για το laptop (μηχανήματα του διαβόλου παιδί μου.....) είμαι και πάλι κοντά σας.
Από νέο σπίτι, από νέο ξεκίνημα, από κάτι τελείως διαφορετικό που το περίμενα πάρα πολύ καιρό...... Είναι πολύ δημιουργικό να ετοιμάζεις το σπιτάκι που θα στεγάσει εσένα, τα ονειρά σου και όποιον άλλο θέλει να τα μοιραστεί πραγματικά. Που θα αφήνεις έξω όλα όσα σε εγκλώβιζαν, όλα όσα σε κράταγαν πίσω. Και αυτό είναι το νόημα.... Και νομίζω ότι αρχίζω και το βρήσκω.....

Όλα καλά, αύριο γυρίζω δουλίτσα, αύριο τελειώνει η άδεια που έχω για τη ματακόμηση, και να είμαι ειλικρινής, πιο κουρασμένη γυρίζω. Αλλά δεν γκρινιάζω πολύ... χαχαχα μην ξενχιώμαστε.... όλα έγιναν όπως έπρεπε..... το πιάνο μου αποχωρήστηκα δυστυχώς γιατί δεν μπορούσε να ανέβει αλλά τι να κάνουμε.... κάθε μέρα κάτι υπέροχο τελειώνει, και ξεκινάει κάτι νέο.....
Ας πιούμε απόψε μια γουλιά από ότι έχει ο καθένας δίπλα του στα νέα ξεκινήματα. Στις νέες προκλήσεις, σε μια νέα περίοδο πιο αισιόδοξη, πιο καλή, πιο ευχάριστη και ευτυχισμένη.....
Περνάω να δω τι κάνατε όσο έλειπα και αν είσασταν καλά παιδάκια χαχαχαχα.....

Εδώ είμαστε και πάλι.... Σας φιλώ όλους πολύ γλυκά......

Γιατί δεν πρέπει να ξεχνάμε....

2009-06-14T22:28:00.003+03:00

Γιατί όπως είπε και ο φίλος μου ο Νίκος με αυτούς μεγαλώσαμε, αυτοί μας έμαθαν τη μουσική μας, αυτοί.... Και επειδή δεν ξέρω τι να διαλέξω.... ας βάλω αυτά που με αγγίζουν πάντα....

Είναι ασήκωτη αυτή η μουσική για κάποιους.... είναι βαρετή? μονότονη? κοινή και όμοια? Πόσα λίγα ξέρετε, πόσο λίγο ακούτε, πόσο λίγο καταλαβαίνετε????

Και για να τελειώνουμε..... Σε όποιον αρέσουν, σε όποιον άρεσαν, και όποιος έχει το κουράγιο ας τους μάθει.... Όχι γιατί καλά τα απλά, αλλά τα σύνθετα είναι ακόμα καλύτερα.....

I am saving all my love for you

2009-06-11T23:29:00.003+03:00

Γλυκό, απλό, και........χορευτικό χαχαχαχα!!!!!!! Γιατί καιρό έχουμε να ρίξουμε ένα χορό, τι λες και εσύ που ξέρεις????

Σκοτεινιά.......

2009-06-11T23:11:00.006+03:00

Σήμερα θα σας βάλω έναν πίνακα.... ναι έχω καιρό να σας βάλω. Για αυτό απόψε θα βάλω κάτι ξεχωριστό. Κάτι που μου αρέσει τόσο πολύ..... Κάτι που να ταιριάζει στην σκοτεινή μου διάθεση..... Κάτι που να κολλάει με το κομμάτι που θα βάλω μόνο του σε ανάρτηση καπάκι....

Όσο σκοτεινό και αν είναι, μου κάνει παρέα απόψε που η διάθεση μου δεν είναι στα καλύτερά της.....

2009-06-10T20:53:00.002+03:00

Να μαι και εγώ.... Ήρθα για λίγο πάλι στα κλεφτά. Να σας πω δυο λογάκια και να σας διαβάσω λιγάκι. Γιατί πραγματικά έχω φτάσει σε όρια. Αισθάνομαι τόσο κουρασμένη, έχω και αυτές τις ημικρανίες μου..... ξέρετε τώρα..... Και μπαίνοντας λοιπόν είδα τους δύο φίλους μου να με ενημερώνουν ότι έχω να παραλάβω βραβείο. Του Σκρουτζάκου δεν το πρόλαβα και τον ευχαριστώ παρ'ολα αυτά. Παρέλαβα όμως του Λυκάκου μου του κακού. Και ένα τεράστιο ευχαριστώ για το βραβείο αυτό. Αν και θα πρέπει με τη σειρά μου να το προσφέρω σε 5 φίλους που θέλω, η θέση μου είναι λίγο δύσκολη. Θέλω να το δώσω σε όλους σας γιατί είστε όλοι πολύ ξεχωριστοί. Αλλά αφού πρέπει να διαλέξω θα κάνω μια μικρή αλλαγή.... θα πω ζευγάρια χαχαχαχαα

1. Γατούλης και Λιονταράκι..... (ψευδώνυμα σας έχω βγάλει γιατί έτσι μου ήρθε και το ξέρετε....) Κάθε φορά που διαβάζω τα κείμενα σας, μου φτιάχνει το κέφι, προβληματίζομαι ή γενικά με κάνετε να σκέφτομαι....

2. Νίκος και Mistress, γιατί αν δεν δώσω σε εσάς σε ποιον θα δώσω??????? ε? Ε? Ε? Ε?χαχαχα

3. Chicagrieca και Καρινάκι, γιατί είστε τόσο πολύ κοντά σε μένα που δεν είναι δυνατό να μην σας το δώσω.... έχουμε την ίδια τρελλάρα....

4. Alma Libre και Μαργαριτάκι..... γιατί είστε οι ευαίσθητες ψυχές μου..... γιατί πάντα είστε μέσα στο κεφαλάκι μου....

5. Για το τέλος άφησα δύο από εσάς που είστε τόσο διαφορετικοί σε όλα σας.... Αριστόδημος και Ταξιδευτής. Γιατί αξίζει τον κόπο απλά να διαβάσετε ότι μας λένε.....

Ευχαριστώ και πάλι, θα επανέλθω σύντομα με πάρτυ για το νέο σπιτάκι.... και θα είστε όλοι καλεσμένοι.....

Πέρασα για λίγο

2009-06-09T00:04:00.003+03:00

Γεια σας και πάλι... χάθηκα λίγο αλλά το τρέξιμο πολύ, σιγά σιγά τελειώνει.... Πέρασα να σας βάλω ένα κομμάτι που λατρεύω και θυμήθηκα γιατί αποφάσισα να μην αποχωρηστώ ποτέ το πιάνο μου.... Η μουσική μου είναι κομμάτι του εαυτού μου....
Αφιερωμένο σε όλους σας λοιπόν το κονσέρτο της Βαρσοβίας του Ραχμάνινοφ....
Απίθανη εκτέλεση....

Θα στο παίξω κάποια στιγμή, αρκεί να βρω τις παρτιτούρες και να το μελετήσω και πάλι.... Και θα παίξω μόνο για σένα αποκλειστικά....

Έλα να πέρνουμε μπρος.....

2009-06-02T21:54:00.005+03:00

Για να προετοιμαζόμαστε σιγά σιγά για την συναυλία του καλοκαιριού.... Καιρό τον περίμενα να ξαναέρθει... Να χτυπηθούμε...

Ας παίξουμε λοιπόν

2009-06-02T00:56:00.004+03:00

Όταν σε καλεί ένα αγαπημένο πρόσωπο να παίξεις (Carinaki.....) δεν είναι δυνατό να αρνηθείς... Λοιπόν το mp3 ανοικτό και ξεκινάω με σειρά...

Αν κάποιος σε ρωτήσει "Είσαι καλά;", εσύ λες....:

Crazy Aerosmith... (και λίγα λέει ο ποιητής......)

Πώς θα περιέγραφες τον εαυτό σου;

Unforgiven Metallica..... (τι να πω εδώ......)

Τι σου αρέσει στο άλλο φύλο;

Jesus to a child (το ξεκούδουνο... χαχαχα, γενικά μου αρέσουν οι τύποι που μιλάνε στην καρδιά μου....)

Πώς αισθάνεσαι σήμερα;

Outside George Michael (γιατί I think I am done with the sofa, I think I done with the bed...)

Ποιος είναι ο σκοπός της ζωής σου;

Running Stero MCs (μάλλον θα τρέχω πολλές ώρες στο πάρκο και γενικότερα χαχαχα)

Ποιο είναι το μόττο σου;

Leila Eric Clapton (Μικρή γλυκιά μου Λεϊλά... Πάλι με γονάτισες χαχαα)

Τι πιστεύουν οι φίλοι σου για σένα;

The show must go on Queen (γιατί ότι και να συμβαίνει.... the show must go on....)

Τι πιστεύουν οι γονείς σου για σένα;

Smells like teen spirit (Γιατί όπως λέει και η μάνα μου: πάει παιδάκι μου το έχασες.... χαχαχα)

Τι είναι 2+2;

Wasting love Iron Maiden (τώρα wasting ξεwasting δεν ξέρω..... θεωρώ ότι 2+2 κάνουν μια π.....α χαχαχα)

Τι πιστεύεις για τους φίλους σου;

Living i a world without you The Rasmus (αν και πιστεύω ότι δεν υπάρχει κόσμος χωρίς τους φίλους μας.....)

Ποια είναι η ιστορία της ζωής σου;

Alone Heart (μπαααααααα όχι πλέον......)

Τι θέλεις να γίνεις όταν μεγαλώσεις;

Dancing Queen (γιατί είμαι και χορευταρού χαχαχα)

Τι σκέφτεσαι όταν βλέπεις αυτόν/αυτή που σου αρέσει;

Roads Portishead (έτσι με πάθος ..... έτσι όπως μόνο εμείς ξέρουμε....)

Τι θα χορέψεις στο γάμο σου;

Deep Down and Dirty Stereo Mcs (να το δω αυτό και ας πεθάνω χαχαχα)

Τι θα παίξουν στην κηδεία σου;

Enjoy the silence (αυτό κολλάει γάντι.....)

Ποιο είναι τι χόμπι σου;

I suppose Puressence (πιστεύω ότι.... δεν ξέρω τι χόμπυ έχω τελικά..... Μάλλον να τρέχωωωωωωωωω)

Ποιος είναι ο μεγαλύτερος φόβος σου;

In your eyes Kylie Minogue (βασικά τις κατσαρίδες φοβάμαι αλλά τέλος πάντων....)

Ποιο είναι το μεγαλύτερο μυστικό σου;

Represent Cuba (ναι ναι.... θα φύγω για Αβάνα....)

Τι θέλεις τώρα;

Connected Stereo Mcs (ναι με ακούτε???? Κάιρο εκεί??????)

Θέλω να δω τον Θανάση, τον alterogo, το Φωτεινάκι, την Μαργαρίτα, την Alma Libre γιατί πολύ μου έλειψε και το Ελενάκι.......

Καλό μήνα σε όλους σας....

2009-06-01T23:16:00.002+03:00

Για να ξεκινήσει καλά ο μήνας, ένα τραγουδάκι.....

γιατί ένα τσίρκο είμαστε όλοι.... χαχαχαχα

Καλό μήνα να έχουμε όλοι μας.....

Καλό καλοκαιράκι με κάτι χορευτικό....

Εδώ είμαι.....

2009-05-31T18:44:00.003+03:00

Καλησπέρα φίλοι μου.... Εδώ είμαι αλλά τρέχω.... τρέχω πανικόβλητη.
Τρέχω για ευχάριστα πράγματα όμως. Ετοιμάζω σιγά σιγά το καινούριο μου σπίτι. Ξέρετε τώρα, ή που δεν γίνεται τίποτα ή που πέφτουν όλα μαζί.

Από τη μια οι μάστορες, από την άλλη οι κούτες (πακετάρισμα, ξεπακετάρισμα.....), από την άλλη να βρείς έπιπλα κλπ, και τέλος ο έρωτας που μας έχει φάει..... Που χρόνος για το blog μου???? Είμαι εδώ και θα επιστρέψω γρήγορα κοντά σας....

Θα σας παρακολουθώ και θα σας σχολιάζω όποτε μπορώ....

Να προσέχετε και να περνάτε καλά.... και μη με ξεχνάτε.... εδώ είμαι....

Φιλιά σε όλους σας....

Η απάντηση μου....

2009-05-29T00:08:00.002+03:00

Έτσι γιατί με προκάλλεσες.... χαχαχα

Και καπάκι για να λιώσουμε.....

Κάτι πιο ρομαντικό σήμερα

2009-05-28T21:25:00.003+03:00

Το ακούγαμε παρέα χθες το βράδυ.... Κι έχω μια εικόνα στο μυαλό μου, που δεν μπορεί να ξεκολλήσει (και δεν θέλω κιόλας.....)!!!!!

I have nothing nothing nothing, if I don't have you.... Είναι ένα τραγούδι που θα ήθελα κάποια στιγμή να το χορεύαμε....

Να αρχίζει το πάρτυ

2009-05-27T21:00:00.003+03:00

Έχω τόση υπερένταση που χορεύω ασταμάτητα.... και ξεκίνησα με αυτό το κομμάτι που μου φτιάχνει το κέφι...

και θα συνεχίσω με Eurovision γιατί βλακείες βλακείες, αλλά είναι τόοοοοσο καλοκαιρινό που το λάτρεψα......

Έλα να ξεσηκωνόμαστε από καναπέδες και κρεβάτια..... Το καλοκαίρι είναι τόσο κοντά, που έστω για μια στιγμή ας ξεχαστούμε και ας σκεφτούμε κάτι διασκεδαστικό....

Σας φιλώ και σας καλώ να χορέψουμε παρέα....

Απόψε....

2009-05-25T22:18:00.004+03:00

Απόψε θα ήθελα να ήμουν κοντά σου....

Να σου κάνω τον καραγκιόζη, να σου λέω μαλακίτσες να γελάσεις.....

Να αδειάσει το κεφαλάκι σου όπως κάνεις το δικό μου να αδειάζει....

Να είμαι εκεί κοντά σου όταν στενοχωριέσαι.... γιατί στενοχωριέσαι και δεν θέλω ου....

Το μόνο που μπορώ να κάνω αυτή τη στιγμή είναι να σου βάλω ένα τραγουδάκι....

Ένα αγαπημένο....

Σαν εσένα....

και το καπάκι.... Έτσι για να το ακούς και να σκέφτεσαι κάτι άλλο..... Κάτι που ίσως να σε κάνει να αισθάνεσαι λίγο καλύτερα....

Δεν μου λες τι ξέρεις.... έτσι και εγώ δεν θα σου πω ποτέ μου (το τραγούδι το λέει....)

Επείγουσα ανακοίνωση

2009-05-23T17:29:00.003+03:00

Φίλοι μου καλησπέρα. Ένας δικός μου άνθρωπος χρειάζεται επειγόντως αίμα γιατί εγχειρίζεται.
Παρακαλώ όλους σας, όσοι μπορείτε να βοηθήσετε να δώσετε αίμα οποιασδήποτε ομάδας σε οποιοδήποτε νοσοκομείο.

Τα στοιχεία είναι
Μπουτόπουλος Κωνσταντίνος
Νοσοκομείο Ευαγγελισμός
ΓΔ χειρουργικό 8ο τμήμα.

Θα εκτιμούσα πάρα πολύ την όποια βοήθεια!

Αν μπορείτε να το προωθήσετε σε κάποιον που ξέρετε, θα ήταν μεγάλη βοήθεια για εμάς.
Είναι τελευταία στιγμή και όπως καταλαβαίνετε, τρέχουμε πανικόβλητοι.....

Ευχαριστώ πολύ

Μόνο για μια αφιέρωση

2009-05-21T23:59:00.004+03:00

Μπήκα μόνο για μια αφιέρωση.....

Με όλη τη σημασία του κομματιού.... Δεν με νοιάζει το παρελθόν, δεν υπάρχει... το μόνο που υπάρχει για μένα είναι το παρόν μαζί σου.... Αυτό το ΜΟΥ και το ΣΟΥ που άλλαξε τα πάντα σε ένα απόγευμα.... Που τα έκανε όλα πιο ξεχωριστά... πιο ιδιαίτερα....

Αφιερωμένο εξαιρετικά στον Α.Μ. Έτσι απλά.... γιατί μόλις το σκέφτηκα, εσένα σκέφτηκα... Όχι ότι θέλω δικαιολογία για να σε σκεφτώ... Αλλά λέμε τώρα.... Και δεν μιλάει το ούζο... μιλάει η Άννα. Στα λέω και αύριο και στα τραγουδάω και τα δύο κοιτώντας σε στα μάτια.... Ε Υ Κ Ο Λ Α

Για δύο μάτια καστανοπράσινα με μεγάλες βλεφαρίδες

2009-05-20T21:55:00.004+03:00

Μου αρέσει πάααααααρα πολύ... Απλά χωρίς πολυσύνθετα νοήματα....

Όχι όχι θα λιώσεις.... θα το ακούς συνέχεια τώρα.... χαχαχα και θυμήσου έτσι... Δεν έχει νόημα τι λέει... κράτα αυτά που λέγαμε..... Μόνο τα μάτια σου εκείνα θα πιστέψω αν διάλεξα σωστά ή αν έχω πέσει έξω... (και σωστά διάλεξα.... στανταράκι σου λέω....)

Να τη να τη η καλή κυβέρνηση....

2009-05-20T21:19:00.004+03:00

Όταν σε καλούν σε παιχνίδι, το λιγότερο που μπορείς να κάνεις είναι να παίξεις και να το ευχαριστηθείς.... χαχαχα Με κάλεσε λοιπόν Ο Κακός μου Λύκος να κάνω μια κυβέρνηση.... Και όταν πέρνω φόρα φόρα κατηφόρα ξεκινάω και λέω.....

Πρωθυπουργός: όχι δεν θέλω να είναι αρχηγόπουλο.... Θα βάλω τον αγαπημένο μου Νίκο Dreams within the twilight.... Έτσι μου ήρθε χωρίς λόγο... χαχαχα Αλλά νομίζω ότι του πηγαίνει...

Εξωτερικών θα βάλω την Chiecagrieca που είναι και πολύγλωσση και όμορφη και έξυπνη και γαμώ τα παιδιά.... Άντε να δούμε μια άσπρη μέρα....

Εσωτερικών θα βάλω τον Alterego.... γιατί πολύ επαναστατικός μου έγινε και νομίζω ότι μας χρειάζεται....

Οικονομικών θα βάλω τον Σκρουτζάκο.... για ευνόητους λόγους.......

Δικαιοσύνης θα βάλω τον Gigaga kouni beli, γιατί ένας νορμάλ άνθρωπας θα μας σώσει....

Υγείας θα βάλω τη Μπινελικοmistress έτσι γιατί την έχει άχτι την υγεία.... Άντε για να σε δω κοπελιά....

Παιδειάς θα βάλω τον Γατούλη. έτσι για να είναι στο στοιχείο του και να μην νιαουρίζει. Μπορώ βέβαια να βάλω και τον Λυκάκο γιατί έτσι πρέπει να γίνει.... Γιατί που να τσακωθούν μια γάτα και ένας λύκος???? χαχαχα

Αθλητισμού θα βάλω την αφεντομουτσουνάρα μου.... Γιατί πως να το κάνουμε.... Αν ο άντρας δεν παίζει μπάλα, τι άντρας είναι.... χαχαχα τις καλύτερες γνωριμίες θα κάνουμε κορίτσιααααααααααααααααα

Περιβάλλοντος εννοείται το Λιονταράκι. Και όποιος αναρωτιέται να μπει να δει τις φανταστικές της αναρτήσεις... Μπας και σωθούμε....

Τουρισμού θα βάλω το Carinaki.... για να την στείλω κανένα ταξιδάκι και ηρεμίσει.... να προβάλλει τη χώρα μας βρε αδερφέ.... Και όμορφη και έξυπνη και μια χαρά θα τα πάει....

Πολιτισμού εννοείται το Φωτεινάκι μας.... Ε μια καλλιτέχνιδα θα μας πάει μπροστά....

Μακεδονίας Θράκης θα βάλω το Θανάση, ένα καρντάσι νομίζω ότι έρχεται γάντι.....

Απασχόλησης θα βάλω την μικρή μου Daisy.... ένα νέο παιδί, μπορεί να φέρει την αλλαγή που τόσο επιθυμούμε...

Ναυτιλίας θα βάλω τον Αριστόδημο, γιατί λατρεύει τόσο τη θάλασσα, που είναι αδικία να μην τον περιλάβω....

Λοιπόν το σήμα του κόμματος μας θα είναι φυσικά ένα ουράνιο τόξο....

και έμβλημά μας τι άλλο?????? μια καρδιά γεμάτη ελπίδα και αγάπη για ένα καλύτερο αύριο...

Άντε να παίξετε λοιπόν εσείς καλοί μου βουλευτές.... άντε και αέρα στα πανιά μας....

With or Without you

2009-05-18T19:35:00.003+03:00

Σήμερα είναι μια μέρα που δεν αντέχω να κάνω το παραμικρό... Το κεφάλι μου πάει να σπάσει από τον πόνο (καταραμένες ημικρανίες), το μυαλό μου είναι κολλημένο στην χθεσινή νύχτα, το στομάχι μου είναι κόμπος....

Έχω την ίδια αίσθηση που μου άφησες πριν κοιμηθώ και δεν φεύγει από πάνω μου με τπτ.... Δεν μπορώ να μιλήσω άλλο, ειλικρινά δεν μπορώ.....

Η ώρα των ξεκαθαρίσεων

2009-05-17T15:34:00.003+03:00

Έρχεται κάποια στιγμή στη ζωή μας που απλά δεν μπορούμε άλλο. Έρχονται όλα στο μυαλό μας και φρικάρουμε. Πράγματα που για χρόνια στοίχειωναν το μυαλό και την καρδιά μας, πράγματα που μας κράταγαν πίσω, που μας γέμιζαν θυμό και στενοχώρια. Που κάποιους από εμάς, τους έστειλαν στους ψυχολόγους για πολλά πολλά χρόνια για να τα ξεπεράσουμε.

Και κάποια στιγμή, αποφασίζεις και λες: ΔΕΝ ΜΠΟΡΩ ΑΛΛΟ!!!!!!Φτάνει ως εδώ.... Πρέπει να σταματήσουμε να αφήνουμε κάποια πράγματα, κάποιους ανθρώπους και κάποιες καταστάσεις να δηλητηριάζουν την ψυχούλα μας. Και αυτό αποφάσισα να κάνω και εγώ. Δεν ξέρω αν στην τελική θα τα καταφέρω ή αν πάλι θα κωλώσω για μια ακόμα φορά, αλλά θέλω να πιστεύω ότι θα πολεμήσω το φόβο μου και την κακία που έχω μέσα μου και θα μιλήσω ψύχραιμα. Θα πω τις σκέψεις και το θυμό μου σε όσους με ενοχλούν, που αντί να είναι δίπλα μου γιατί αυτή είναι η θέση τους, προτιμούν να μου δίνουν μία και να πηγαίνω ακόμη πιο κάτω. Λες και δεν μου έχουν δώσει αρκετή πίκρα τόσα χρόνια. Άνθρωποι που καλώς ή κακώς είναι στη ζωή μου. Και δεν τους έχω επιλέξει εγώ.... Εκείνοι με επέλεξαν....

Μια ψυχή σήμερα μου είπε κάτι και με έβαλε σε σκέψεις... Αντί να κάθομαι και να μαζεύω και να δηλητηριάζω την ψυχή μου και να μαυρίζω την καρδιά μου, μήπως έχει έρθει η ώρα να αρχίσω να συγχωρώ? Έτσι για αλλαγή.... Με έβαλε σε σκέψεις, μου έκαψε λίγα εγκεφαλικά κύτταρα αλλά.... Δεν ξέρω. Δεν ξέρω αν έχω τη δύναμη να συγχωρήσω κάποιους που στην κυριολεξία μου χάλασαν τη ζωή. Και που θεωρούν ότι έχουν λόγο σε αυτή, και με κρίνουν, και με κατακρίνουν, και φοβούνται μήπως τους ζητήσω κάτι παραπάνω. Τόσα χρόνια δεν το κατάλαβαν, δεν με έμαθαν ποτέ. Ακόμα φοβούνται ότι θα ζητήσω κάτι από αυτούς. Αλλά ποτέ δεν τους ζήτησα κάτι. Την πρώτη και μοναδική φορά που βρέθηκα στην ανάγκη να ζητήσω κάτι, μου έκλεισαν την πόρτα κατάμουτρα. Και μετά εγώ πρέπει να τους συγχωρέσω? Πρέπει να το προσπεράσω? Πρέπει να ξεχάσω το κακό που μου έκαναν?

Οι κακιές σκέψεις, το μίσος και τα λοιπά συναισθήματα τέτοιου τύπου, ξέρω πως δεν μας κάνουν καλό. Αλλά είναι τραγικά δύσκολο τουλάχιστον για μένα να μην αντιδράω έτσι. Ευτυχώς ή δυστυχώς, κάποια πράγματα τα παίρνω πολύ σοβαρά. Τη στιγμή που εγώ δεν κρίνω, δεν κατακρίνω τις επιλογές, τους φίλους, τον άνθρωπό τους, τη ζωή τους την ίδια (γιατί έτσι θεωρώ ότι πρέπει να γίνεται...) πως είναι δυνατόν αυτοί να εισβάλλουν στη ζωή μου και να την γαμάνε? Γιατί πρέπει να ακούω τις παπαριές τους και να σκίβω το κεφάλι από φόβο για τον παρορμητισμό μου?

Ε λοιπόν τώρα ήρθε η ώρα των ξεκαθαρίσεων. Ήρθε η ώρα για να επιβάλλουμε τους όρους μας. Και όποιος τους δεχτεί τους δέχτηκε. Αλλιώς δεν πειράζει, άλλο ένα αγκάθι στην καρδιά μου, άλλο ένα χαλικάκι στο παπούτσι μου, άλλο ένα βουνό που θα ανέβω μόνη, όπως μόνη τα ανέβαινα για 24 χρόνια τώρα......

Και το καπάκι....

2009-05-16T15:43:00.003+03:00

Και επειδή δεν πήγαμε εμείς.... στους φέρνω εδώ.... Είναι ο μόνος τρόπος να σου τους φέρω..... Και όπως λέει ο τρελλός... When I come out, when I rush, I rush for you....

Αφιερωμένο

2009-05-16T15:36:00.003+03:00

Και Live.... και αφιερωμένο για να εξιλεωθώ που δεν πήγαμε στη συναυλία....
Είναι από τα πιο αγαπημένα μου κομμάτια τους και δεν μπορώ να μην σου το αφιερώσω....

Κρυφτό....

2009-05-15T20:51:00.005+03:00

Ακούω στο ράδιο σιγανά, τραγούδι που μιλά για όσα εμείς δεν λέμε ανοικτά...
Μοιάζει το να είμαστε μαζί απάτητη κορφή και ποιος μπορεί να αντέξει να ανεβεί....

Αφιερωμένο σε σένα.... Με όλη την θλίψη που έχουν τα μάτια μου τώρα.... Με όλες τις σκέψεις μου κοντά σου... Με την ανυπομονησία που έχω να σε δω σήμερα....Με όλους τους κτύπους της καρδιάς μου που πάει να σπάσει.... Με όλη την Άννα....

Τι θα γίνει επιτέλους????

2009-05-14T23:12:00.003+03:00

Μα είναι δυνατόν???? Ερωτώ.... είναι δυνατόν???? Όχι Όχι θέλω να μου πει κάποιος.... είναι δυνατόν????

Πότε θα σταματήσει να γαμιέται το σύμπαν? Πότε ο Δίας θα σταματήσει να σπέρνει παιδιά δεξιά και αριστερά?????? ΕΛΕΟΣ ΠΙΑ..... ΔΕΝ ΤΗΝ ΠΑΛΕΥΟΥΜΕ ΑΛΛΟ ΛΕΜΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕ!!

Καμιά φορά όπως είπε και μια φίλη για την γκαντεμιά που μας κυνηγάει και μας μαστιγώνει αλλύπητα.... όταν κάνεις σχέδια.... κάποιος σε κοιτάει και γελάει, και ταυτόχρονα σε μουτζώνει με χέρια και πόδια.... χαχαχα, γελάω για να μην κλάψω.....

Πόσες φορές έχετε σκεφτεί μια βραδιά? Πόσες φορές την περιμένατε πως και πως.... Πόσες φορές σχεδιάσατε κάτι και εκεί που όλα πήγαιναν μια χαρά.... βρήκε ο Δίας καινούρια γκόμενα και έφερε τον κόσμο τα πάνω κάτω???? Έτσι και σήμερα αποφάσισα και εγώ σαν άνθρωπος να πάρω έναν άλλο άνθρωπο (τα αρχικά που λέγαμε.... χαχαχαχα) και να κάτσουμε λίγο μόνοι σαν άνθρωποι βρε αδερφέ.... Να τα πούμε με την ησυχία μας, χωρίς ενοχλητικές παρουσίες, κουνούπια και αράχνες χαχαχαχα..... Και τσουπ! Να το σύμπαν μέσα στη μέση....

Σας έχει τύχει να ξεσηκώνεται η φύση? Εκεί που όλα είναι ήρεμα και ωραία, μόλις διανοηθείς να πλησιάσεις λίγο τον άλλο να σηκώνεται αέρας, κύμα, ανεμοστρόβιλος, σεισμοί λιμοί και καταποντισμοί???? Και ερωτώ.... Τι παίζεται καλέεεεεεεεεεεεε???? Θα μου στρίψει λέμε. Και σκέφτομαι ότι υπάρχουν δύο περιπτώσεις....

Περίπτωση 1η: η φύση δεν παλεύει αυτή τη χημεία. Απλά είναι τόσο έντονη που ξεχύνεται και γίνεται πανικός.....

Περίπτωση 2η: απλά δεν παίζει παιδιά.... δεν μας θέλει.... δεν το έχουμε πως να το πω....

Πειράζει να προτιμήσω την 1η????? Και να πειράζει πολύ που με νοιάζει.... Δεν θα τους περάσει λέμε....Θα γίνει το δικό μας και ότι γίνει. Και αν γίνει καμιά καταστροφή, εμείς θα φταίμε, που ακουμπηστήκαμε λίγο καλέ.... Εμάς να κατηγορήσετε χαχαχα.... Ναι δεν ξέραμε να είμαστε σε απόσταση για να μην τα παίρνει η φύση....Δεν ξέραμε να μην κάνουμε αυτό που γουστάρουμε έτσι γιατί κάτι μας γκαντεμιάζει....Δεν θα σας περάσει λέμεεεεεεεεεεεεεεε

Αρνούμαι να δεκτώ την γκαντεμοδεινοσαυρίαση μας.... Δεν παίζει.... κάθε εμπόδιο για καλό λέμε.... έτσι για να περιμένεις περισσότερο, για να θέλεις κάτι περισσότερο, για να σου σκάσει καλύτερα.... Για να γίνει πανικός λέμεεεεεεε χαχαχα

Πολύ γελάω και δεν θα μου βγει σε καλό.... Μήπως συμβαίνει μόνο σε εμάς? Μήπως κάποιος γελάει κάποιος αλήθεια πάνω από το κεφάλι μας? Πείτε μου καλέεεεεεεεεεεεεεεεεε

Ησυχία παρακαλώ.... Ώρα να ονειρευτούμε...

2009-05-13T20:31:00.003+03:00

Με κάλεσε λοιπόν μια αγαπημένη φιλενάδα μου να παίξω ένα παιχνίδι... Και η επιθυμία της διαταγή... Mistress είναι, μη μας μαστιγώσει κιόλας.... Να γράψω για τα όνειρά μου. Και να πω και κάτι γι αυτά. Θα μοιραστώ μαζί σας λοιπόν τα όνειρά μου, αυτά που βλέπω με ανοικτά ή κλειστά μάτια, όλες τις ώρες, όλες τις μέρες....

1. Ονειρεύομαι το νέο μου σπίτι. Το οποίο καθυστερεί γιατί.... καταραμένα χρήματα.... Ονειρεύομαι τον χώρο μου, ονειρεύομαι την ησυχία μου. Ονειρεύομαι να γεμίσει με φίλους αγαπημένους, να περνάμε καλά, να γελάμε. Να γεμίσει με την παρουσία σου... Να ακούμε τις μουσικές μας, να παίζουμε τάβλι, να περάσουμε χρόνο μαζί με την ησυχία μας....

2. Ονειρεύομαι δυο μάτια, ένα χαμόγελο γλυκό, μια αγκαλιά ζεστή, έναν λαιμό να αράξω, να ηρεμήσω, να κοιμηθώ.....

3. Ονειρεύομαι την ησυχία που τόσο μου λείπει. Και τώρα σωπάστε όλοι. Δεν θέλω να ακούω τπτ....Θέλω να ακούω μόνο εσένα, μόνο την σιωπή μου, τη σιωπή σου. Να ακούω μόνο όταν θέλω και ότι θέλω. Όταν το θέλω...

4. Ονειρεύομαι ένα καλύτερο αύριο, πιο αισιόδοξο, πιο αληθινό, πιο ζεστό και πιο αγαπησιάρικο... γεμάτο με όμορφες στιγμές, στιγμές για εμάς και για όσους αγαπάμε...

5. Ονειρεύομαι τις διακοπές μου... Ονειρεύομαι να πάρω άδεια και να φύγω, να πάω όπου να είναι αρκεί να ξεκουραστώ, αρκεί να περάσω καλά, αρκεί να γεμίσω μπαταρίες και να έχω δίπλα μου..... ξέρουν αυτά τα αρχικά.... χαχαχα

Αυτά ονειρεύομαι αυτό τον καιρό. Απλά και κατανοητά. Ξεκάθαρα και ήρεμα...

Με τη σειρά μου θέλω να καλέσω τους Daisy, Carina, Chica Grieca, Κακό λύκο, Γατούλη, Φωτεινάκι, Dreams (ναι ναι ναι), Alma Libre και Alterego. και φυσικά το Λιονταράκι μου γιατί είμαι περίεργη να δω τι θα σκαρφιστεί πάλι για να το κολλήσει με το blog της... χαχαχα

Silence Please.....

2009-05-13T17:55:00.001+03:00

Όπως λέω και το σπίτι μου Silence

In and out of love

2009-05-13T00:49:00.001+03:00

Γεια σας και πάλι

2009-05-13T00:10:00.003+03:00

Φίλοι και φίλες μου καλησπέρα.... Όπως γράφω και στην αλλαγή του προφίλ μου η Μπουμπού πέθανε. Στην παρέα σας ήρθε η Άννα. Οπότε η Άννα, η νέα σας φίλη θέλει να πει δυο λόγια....

Η Μπουμπού, ήταν ένα πρόσωπο που για πολλά πολλά χρόνια ζούσε μέσα από μένα. Είχε να κάνει με το παρελθόν μου, με κάτι που με έκαναν οι άλλοι, με κάτι που με ονόμασαν. Και αυτό τελείωσε εδώ. Καιρός ήταν να βγεί η Άννα προς τα έξω, να την μάθετε, να την καταλάβετε, να δείτε τι άνθρωπος είναι.

Ξεκινάω λέγοντας δυο λόγια για το Blog αυτό. Όλα ξεκίνησαν πειραματικά. Έτσι για να δω τι γίνεται εδώ. Και άρχισα να βάζω πράγματα, ποιήματα, πίνακες, τραγούδια, σκέψεις και συναισθήματα. Και είδα τους αναγνώστες μου να αυξάνονται, μέρα με τη μέρα. Αλλά μόνο τους είδα. Δεν τους είδα ποτέ να γράφουν κάτι στα σχόλια μου. Και δεν μιλάω για εσάς που ξέρω ότι είστε εδώ, όποτε έχετε το χρόνο και τη διάθεση, μίλάω γι αυτούς που δεν ήσασταν ποτέ εδώ. Υπάρχουν αρκετοί από εσάς, που είστε εδώ, μιλάμε μέσα από τις αναρτήσεις και τα σχόλια μας. Με κάποιους μιλάμε και περισσότερο σε άλλα μέρη, και ελπίζω κάποια στιγμή από κοντά. Και το περιμένω με αγωνία και χαρά. ΄
Υπάρχουν κάποιοι που άρχισαν ζεστά και στην πορεία, χάθηκαν. Και καλά έκαναν. Ή άλλαξαν τη στάση τους απέναντι μου. Και αναρρωτήθηκα το γιατί. Αλλά στην τελική δεν με νοιάζει καθόλου. Και θα προτιμούσα να βγάλουν και τη φωτογραφία τους από αναγνώστες μου αφού ποτέ μα ποτέ δεν έγραψαν κάτι σε αυτά που έγραψα. Όσες παπαριές και μαλακίες να γράφω δεν μπορεί, κάτι θα έβρισκαν να γράψουν. Αλλά τπτ.
Εσείς που είστε εδώ, και ξέρετε ποιοι είστε.... είστε κοντά μου. Γελάτε με τις μαλακίες μου, συμμερίζεστε την τρέλλα και την ανασφάλεια μου.... Και σας ευχαριστώ γι αυτό.
Το Blog άλλαξε. Θα γελάμε περισσότερο, θα ακούμε μουσικάρες, θα σχολιάζουμε πικρόχολα όταν πρέπει και όποιους πρέπει και λογαριασμό δεν θα δίνουμε. Και όποιος θέλει ας ακολουθήσει... Εκτιμάω πολύ εσάς που μου γράφετε. Στην τελική έχουμε βγάλει την ψυχή μας στα δημιουργήματα μας. Και θέλουμε γύρω μας ανθρώπους αληθινούς με ξεσπάσματα και μεταπτώσεις, με αισθήματα και ανασφάλιες, με χαρά και λύπη. Όλα δεκτά, όλα δικά μας είναι. Τα λέμε και ξεσπάμε. Και ας μας κρίνουν. Χεστήκαμε. Όποιος δεν το κάνει κακό του κεφαλιού του.
Ξέρετε όλοι ότι τον τελευταίο καιρό βασάνιζαν το μυαλό μου τόσες σκέψεις που πήγαινε να εκραγεί. Σκέψεις που μοιράστηκα μαζί σας και άκουσα με προσοχή τα σχόλια σας. Και ναι τα έλαβα υπόψιν μου και τι έκανα? Ανοίχτηκα, μίλησα και τι κατάφερα? Έφερα στη ζωή μου έναν άνθρωπο. Ένα άνθρωπο τόοοοσο διαφορετικό από ότι κυκλοφορεί εκεί έξω. Και θεωρώ τον εαυτό μου τυχερό που τον βρήκε. Και που με κάνει να γελάω, να χαμογελάω, να μην σκέφτομαι μαλακίες, να ταξιδεύω μακρυά, να είμαι καλά. Και ξέρετε πόσο σημαντικό είναι αυτό. Κάποιοι από εσάς το ξέρετε.

Χαίρομαι που ήρθε η ώρα να αλλάξω. Και να ξαναβρώ τον κρυμμένο μου ευατό, τον ευατό που χρόνια τώρα καταπίεζα, που δεν άφηνα ελεύθερο. Που δεν άφηνα χώρο για κανέναν. Που δεν έδινα τπτ παραπάνω από αυτό που ήθελα. Αλλά τώρα σαν κάτι να άλλαξε. Είπα να ανοιχτώ σε κάποιον, να του δώσω χώρο στη ζωή μου, να αφήσω την άμυνα και τις μαλακίες και να ζήσω λίγο πιο φυσιολογικά και ελεύθερα. Να αποκαλύψω εμένα, τον πραγματικό ευατό μου και όχι την ξανθιά μου ύπαρξη, που μόνο ακούει και συμφωνεί για να μην πληγώσει κανέναν. Που μπορεί να αισθανθεί και να το πει. Που μπορεί να δώσει παραπάνω πράγματα και να το χαίρεται. Που να ζεί όπως γουστάρει, πετώντας από πάνω της όλα όσα την φρέναραν και που ήταν ανούσια. Που σταμάτησε να ασχολείται με μαλακίες, που κάνει στροφή σε νέα δεδομένα. Και που το γουστάρει τρελλά αυτό που της συμβαίνει.
Και θέλω να σου πω και κάτι. Δεν με ενδιαφέρει τι λένε οι άλλοι για σένα. Δεν με ενδιαφέρει αν θα σε συμπαθήσουν οι φίλες μου, οι γνωστοί μου. Αν θα με συμπαθήσουν οι δικοί σου. Ας κοιτάνε τα μούτρα τους όλοι. Μου αρκεί που με θέλεις και σε θέλω και είμαστε μαζί και καλά. Όλα τα άλλα στο διάολο. Καμιά φορά χρειάζεται να τα στέλνεις εκεί και ακόμα παραπέρα.

Δεν ζητάω συγνώμη για τα πολλά που έγραψα. Όποιος αντέξει ας τα διαβάσει χαχαχα. Όσκαρ θα πάρει από μένα.

Χάρηκα που σας συστήθηκα για πρώτη και τελευταία φορά. Αυτή είμαι, αυτή είναι η αλλαγή μου. Take it or leave it. Σας φιλώ γλυκά και σας ευχαριστώ για όλα. Και θα ακολουθήσει χαρούμενο κομμάτι. Για να ξεκινήσει καλά αυτό το Blog. Να σας δω να χορεύετε... να τραγουδάτε, να περνάτε καλά.

Φιλιά σε όλους σας.
Άννα

Τραγουδάρα.....

2009-05-11T22:31:00.003+03:00

Έλα να κόβουμε φλέβες τώρααααααα.....

Έλα να καπνίζουμε το ένα τσιγάρο πίσω από το άλλο....

Δεν την παλεύω θα φρικάρω, δεν με χωράει το σπίτι λέμε..... Δεν την παλεύω με τπτ...
Η αλήθεια είναι ότι από το πρωί, είτε είμαι σαν χαζοχαρούμενο, είτε έχω μια μούρη μέχρι το πάτωμα. Καταραμένες μεταπτώσεις.... Και πολύ τσιγάρο λέμε.... Το πνευμόνι μου δεν την παλεύει. Όχι ότι την παλεύω εγώ.... Έτσι μου έρχεται να βγω έξω μόνη μου να πάω να κάτσω στο πάρκο. Έχω συνηθίσει την υγρασία βλέπετε. Να πάω, να αράξω στο παγκάκι, να ακούσω μουσικούλα, να κάνω κλασσικά ένα δυό δέκα τσιγάρα, να ονειροπολίσω....
Έχω μια τάση να την κάνω, να φύγω, να πάω κάπου, έστω και εδώ πιο κάτω. Και ρωτάω όχι ρωτάω..... ΜΗΠΩΣ ΝΑ ΠΑΡΟΥΜΕ ΚΑΜΙΑ ΑΔΕΙΑ ΛΕΜΕ????? μπας και συνέλθουμε λίγο.

και μια διαφορετική version του πολυλατρεμένου μου κομματιού... Σήμερα το βράδυ, νιώθω μια διαφορετική μοναξιά. Μια μοναξιά που δεν με πληγώνει. Που δεν με κάνει κομμάτια. Μια μοναξιά που ξέρω ότι είναι μόνο στο μυαλό μου. Γιατί δεν είμαι μόνη μου στο πλήθος. Υπάρχει τουλάχιστον άλλος ένας σαν και εμένα. Που ίσως να καταλαβαίνει τον τρελλό μου χαρακτήρα. Που βλέπει τον κόσμο όπως εγώ (ίσως), που ακούει τι λέω και όχι αυτό που θέλει να ακούσει, που συμμερίζεται την τρελλάρα που κουβαλάω. Που απλά υπάρχει κάπου εκεί έξω.... Κάπου εκεί και ίσως να διαβάζει...

Για μια ακόμα φορά.....

2009-05-10T22:02:00.004+03:00

Το ξέρω ότι το έχω ξαναβάλει.... Αλλά σήμερα ειδικά, πρέπει να το ξαναβάλω.... Για να το αφιερώσω κάπου.... Κάπου που μου το θύμησε και με γύρισε πίσω στην στιγμή που το σιγοτραγούδησα...... Που έχει τρελλή σημασία για μένα, που κάθε μέρα όλο και περισσότερο έρχεται πιο κοντά μου.... Που μου συμπληρώνει τις ηλίθιες σκέψεις μου, που γελάει με τις μαλακίες μου. Που μου μοιάζει σε σημείο που καταντάει πλέον περιττό να το λέμε.... Που μου προκαλλεί έναν κόμπο στο στομάχι, που μου καίει το κεφάλι, που με γονατίζει αλλά δεν με χαλάει κιόλας... το αντίθετο θα έλεγα....

Και δεν φοβάμαι μην ακούς τι λέω....

Μάνα, μητέρα ,μαμά

2009-05-10T10:22:00.003+03:00

Σήμερα γιορτάζουν οι μανούλες μας, οι μανούλες σας, οι μάνες, οι μητέρες, οι μαμάδες κλπ κλπ. Σήμερα γιορτάζουν οι γυναίκες που μας έφεραν στον κόσμο, που μας φύλαγαν μέσα τους με αγάπη, προστασία και φροντίδα. Που με ένα τους push..... βγήκαμε στον κόσμο και ακούστηκε για πρώτη φορά η φωνή μας..... Που στέκονται δίπλα μας, που μας στηρίζουν. Που ξενύχταγαν όταν αρρωσταίναμε, που μας έκαναν πατέντες για να γίνουμε καλά.... Που μας έντυναν σαν τα κρεμμύδια για να μην κρυώσουμε αν και έσκαγε ο τζίτζικας..... Που μας μαγείρευαν τα αγαπημένα μας φαγητά, που μύριζε το σπίτι κουραμπιέδες και τσουρέκια....
Που μας αγαπάνε ότι και να κάνουμε, ότι και να λέμε, όπως και να τους φερόμαστε.....
Που τις έχουμε κακομάθει και την πληρώνουμε τώρα χαχαχαχα.....

Χρόνια πολλά σε όλες τις μανούλες του κόσμου. Σε όλες τις ηρωίδες της καθημερινότητας. Σε όλες τις μανάδες που παλεύουν μόνες να μεγαλώσουν τα παιδιά τους. Που έχουν αφήσει την προσωπική τους ευτυχία στην άκρη για να είνα καλά τα παιδιά τους. Που βιώνουν το άγχος, την ανασφάλεια, την πίεση, την καταπίεση, την απόρριψη, τη μοναξιά....

Να είστε όλες καλά. Να μας καταπιέζετε (γιατί μπορεί να γκρινιάζουμε αλλά το σηκώνει ο οργανισμός μας), να μας αγαπάτε, να είστε πάντα γερές και κοντά μας, να μας κρατάτε τα λουριά όταν παρεκτρεπόμαστε, να μας στηρίζετε και να είστε πάντα ο στυλοβάτης της ζωής και της ύπαρξης μας. Ένα ευχαριστώ δεν είναι αρκετο.

Μανούλα μου χρόνια σου πολλά..... Σε αγαπάω πολύ πολύ πολύ (αν και δεν στο λέω πολύ συχνά).......

Χρόνια πολλά σε όλες σας φίλες μου που έχετε την τύχη και την ευτυχία να είστε μανούλες.... Να σας χαίρονται τα παιδάκια σας και να σας προσέξουν οι άντρες σας....

Θέλω διακοπές

2009-05-09T14:59:00.005+03:00

ΘΕΛΩ ΔΙΑΚΟΠΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΣ!!!!!!! Και για να σας πάρω μαζί μου γιατί έτσι πρέπει, βάζω αυτές τις φωτογραφίες που βρήκα σήμερα και έκοψα τη φλέβα μου...... Ποτάμι το αίμα....

Θέλω διακοπές, θέλω να ξεφύγω, θέλω να ησυχάσω....

Θέλω να γκαργκανιάσω στον ήλιο, να πλατσουρίσω στα ρηχά, να παίξω τάβλι στον ήλιο.

Να νιώσω την ηρεμία ενός απόμακρου προορισμού. Θέλω να φύυυυυυυυυυυυγωωωωωωωωωω

Και το καλοκαίρι είναι προ των πυλών.....Αλλά που????? Η άδεια είναι λίγη, οι τσέπες είναι τρύπιες, αλλά η διάθεση είναι ανεβασμένη.... Οπότε και εγώ, φαντάζομαι τα πιο πάνω μέρη, και αισθάνομαι μια ξεκούραση (έστω και προσωρινή), μια τάση να μπω σε ένα πλοίο και να φύγω, να εξαφανιστώ.

Αυτάααααααααααα....... Και μη μελαγχολείτε.... τα καλύτερα έρχονται.... Αισιοδοξία, θετική ενέργεια και κέφι θα μας φτιάξουν τον ιδανικό προορισμό, την ιδανική παραλία, ακόμα και αν είναι η βεράντα του σπιτιού μας. Αρκεί να είμαστε καλά, και να έχουμε μαζί μας όλους όσους μας αγαπάνε......

Καλό ταξίδι.....

Σαν με κοιτάς

2009-05-07T23:58:00.002+03:00

Έτσι για να μην ξεχνιόμαστε.... Να μην χαλαρώνουμε..... Να σκεφτόμαστε.... Να ταξιδεύουμε....

Τα νεύρα μου......

2009-05-07T23:26:00.003+03:00

Κλασσικά σήμερα δεν ήξερα τι να γράψω.... Και διαβάζοντας την ανάρτηση του λιονταρακίου (καλό ε?????) ταράχτηκα. Αλήθεια μου σηκώθηκε για μια ακόμα φορά η πέτσα. Και έτσι αποφάσισα να γράψω κάτι που βίωσα σήμερα το πρωί, και μου χάλασε τόσο τη μέρα που δεν μπορούσα να συνέλθω....

Περιμένω το τραμ το πρωι. Κάθομαι σε ένα παγκάκι και κάνω το τσιγάρο μου (για όσο μπορώ ακόμα αλλά ας μην το θίξω πάλι) και λίγο πιο κει κάθονται δύο κωλόπαιδα του κερατά (και λίγα λέω). Δεν θα ήταν πάνω από 13. Και έτρωγαν το πρωινό τους. Περνάει λοιπόν το δρόμο ένα αδεσποτάκι και στέκεται μπροστά τους χωρίς να τους ενοχλεί (και αυτό το τονίζω) κοιτάζοντας τους με το βλέμμα Πεινάω, πεθαίνω της πείνας. Αυτό το βλέμμα με γονατίζει, αλήθεια σας λέω...... Και τρώνε τρώνε τρώνε και σηκώνεται το ένα και πάει να πετάξει το υπόλοιπο του σάντουιτς. Το σκυλάκι λοιπόν απλά σηκώθηκε να τον ακολουθήσει μπας και το λυπηθεί και του το δώσει. Πάντα από απόσταση και το ξανατονίζω. Κουνούσε ουρά παιδιά, είχε φιλική διάθεση....

Και εκεί που τον ακολουθεί, γυρίζει το κωλόπαιδο και του τραβάει μια κλωτσιά, βόγγιξε το ζωντανό, έκλαψε, ούρλιαξε. Με αυτό το ουρλιαχτό που σου τρυπάει την ψυχή.... Και τα μαλακισμένα γελάγανε, το τρομάζανε, το κυνηγάγανε.......

Και ρωτάω γιατί? Γιατί δεν τα άρχισα στα κλωτσίδια (είχα παγώσει)? Γιατί δεν τους πέταξα τίποτα? Γιατί, γιατί γιατί?????? Γιατί να γίνει αυτό? Γιατί τέτοια κακία?

Και απαντώ. Εμείς φταίμε, που δεν μαθαίνουμε στα παιδιά μας την αξία των ζώων. Που δεν τα αντιλαμβανόμαστε σαν ψυχές, σαν ίσα με εμάς. Έχουν συναισθήματα (καλύτερα από τους ανθρώπους), βιώνουν τον πόνο, τη χαρά, τη μοναξιά, το κρύο, το φόβο όπως και εμείς.... Γιατί λοιπόν δεν τη βλέπουμε αλλιώς? Τι κοστίζει να του δώσεις λίγο φαγάκι? Να του κάνεις ένα χάδι?

Στο Τσουκάκι μου, φέρομαι σαν να είναι το παιδί μου. Είναι το άλλο μου μισό, θα τρελλαθώ αν πάθει κάτι. Του δίνω την μπουκιά από το στόμα μου, τον έχω στα χάδια και τις αγκαλιές. Και μη νομίζετε ότι δεν το κάνω και με τα αδέσποτα..... Πολλές φορές έχω πάρει φαγητό σε πεινασμένα ζώα.... Αλλά είμαι ίσως η μόνη στη γειτονιά μου. Τι να πω..... Και μετά αναρωτιώμαστε γιατί γίναμε έτσι????? Μεγάλη κουβέντα πάω να ανοίξω.... Και δεν έχω κουράγιο.... Πονάω με την αδιαφορία.... όχι μόνο απέναντι στα ζώα, αλλά γενικά....

Πικράθηκα πολύ.....

Δεν ξέρω τι να γράψω...

2009-05-06T20:47:00.003+03:00

Και επειδή δεν ξέρω τι να γράψω και δεν θέλω να γράφω ότι να ναι (που το κάνω και αυτό αλλά σήμερα έχω αγαπησιάρικο mood)θα σας βάλω μουσικούλα.... Αγαπησιάρικα τραγούδια να ταιριάζουν με τη διάθεση μου....
Να ξεκινήσω με.....

Αν δεν με έχεις καταλάβει μέχρι και τώρα τι να πω???? Μήπως να ανοίξεις τα μάτια και τα αφτιά σου????

Και να συνεχίσω με.....

Έτσι χωρίς πολλά πολλά.... Απλά άκου.....

Και το ξεκούδουνο....

Το λατρεύω αυτό το κομμάτι... Με πάει μακρυά.... Όσο μακρυά πάει ο Βορριάς..... Τις σκέψεις και το μυαλό μου... Τις αναμνήσεις και τους φόβους μου....

Όλα διαφορετικά μεταξύ τους, όλα τα αγαπώ, όλα τα ακούω.
Όλα τα ακούω μόνη πάντα.... Γιατί ποτέ δεν μπορούσα να τα ακούσω με παρέα... Ξέρετε δακρύζω καμιά φορά, δύσκολα αλλά το κάνω. Γιατί τα δάκρυα μου έχουν μπλοκαριστεί εδώ και πολλά πολλά χρόνια.... Οπότε για να δακρύσω θέλω τη μοναξιά μου όπως πάντα....

Αφιερωμένα σε όλους σας, σε όλους όσους νιώθουν κάτι όταν τα ακούνε....

Σκέψεις....

2009-05-04T21:03:00.006+03:00

Υπάρχουν κάποιες στιγμές στη ζωή μας που ο κόσμος σταματάει. Ο χρόνος παγώνει για λίγο.... για πολύ λίγο... Και αυτός ο χρόνος που σταματά, είναι τόσο πολύτιμος για να σκεφτείς...

Τα κολλήματα που τρώω συχνά τον τελευταίο καιρό, το focus που κάνω είναι σε στιγμές που εύχομαι ο χρόνος να σταμάταγε για ένα πολύ πολύ μεγάλο διάστημα. Όταν για παράδειγμα κοιτάς τη θάλασσα, όταν χάνεσαι στον ανοικτό ορίζοντα. Όταν τα όνειρα σου ταξιδεύουν με τα κύμματα της θάλασσας και πάνε μακρυά με τα ρεύματα. Όταν ο κόσμος σου γεμίζει με αρμύρα.... Όταν ακούς τον παφλασμό των κυμάτων στα βράχια και ανταριάζει η ψυχή σου....

Όταν ο αέρας παίρνει τα μαλλιά σου, όταν ακούς το βουητό βαθιά μέσα στα αφτιά σου. Όταν πέρνει το μυαλό σου μαζί του, το πάει μακρυά, στέλνει τη φωνή σου εκεί που θέλεις, σε εκείνους που θέλεις.... Που στεγνώνει το δάκρυ σου αν έχει μείνει πια....
Όταν ο ήλιος ζεσταίνει την καρδιά σου, το σώμα σου, την ψυχή σου.... Που σε κάνει να κοκκινίζεις, να γεμίζεις φακίδες, που σε κάνει να λάμπεις έστω και τεχνητά.... Που σου αλλάζει διάθεση, που λιώνεις με τις ακτίνες του, που αφήνεις να χαιδεύουν και να γαργαλάνε το κορμί σου....

Όταν τα σύννεφα ταιριάζουν με τη μελαγχολία σου, όταν η βροχή ξεπλένει την πίκρα και τις αμαρτίες σου... Όταν μουσκεύεις και τρέμεις από το κρύο και την υγρασία. Όταν τρέχεις να κρυφτείς από τη μανία της αλλά στη μέση σταματάς, και χαίρεσαι τη μπόρα, και γίνεσαι ένα με αυτή....
Όταν αντικρύζεις το κενό να ανοίγεται μπροστά σου και να σκέφτεσαι αν πρέπει να βουτήξεις στο κενό, στον γκρεμό, και να πάρεις το ρίσκο σου.... Να σκέφτεσαι ότι θα πέσεις στα βράχια χωρίς προστατευτικό, χωρίς κράνος, χωρίς πανοπλία... Και από την άλλη να σκέφτεσαι ότι μπορεί και να πέσεις στα μαλακά, στα πούπουλα, αλλά πόσες πιθανότητες έχεις τελικά να μην προσγειωθείς απότομα? Λίγες από όσα μας έχει μάθει η ζωή... Η τύχη, η μοίρα....

Και μια και μίλησα για μοίρα δεν ξέρω πια τι να πω... Κάποια πράγματα στη ζωή δεν γίνονται τυχαία. Κάτι συμβαίνει και ξεπηδούν μπροστά στα μάτια σου και εσύ ανύμπορος τα κοιτάς, τα προσπερνάς ή μένεις.... Και αν οι φωνές στο κεφάλι σου λένε να φύγεις τρέχοντας από αυτό που η μοίρα έφερε στο δρόμο σου, εσύ κάνεις τις επιλογές σου. Και είσαι άξιος της μοίρας που είτε αποδέχτηκες, είτε απαρνήθηκες. Εγώ τις φωνές που άκουγα στο κεφάλι μου μήνες τώρα και που πάλευα να μην ακούω τις έστειλα στο διάολο. Και ακόμα παραπέρα. Γιατί μπορεί οι φωνές να λένε την αλήθεια που το υπόλοιπο σώμα και οι αισθήσεις μου δεν ακούν και παραδέχονται αλλά δεν θα αφήσω καμιά τρελλή φωνή να μου στερήσει τη μια πιθανότητα που υπάρχει αυτό το μοιραίο συναπάντημα.... να βγει σε κάτι καλό. Σε κάτι που μπορεί να μου χαμογελάσει..... Οπότε μακρυά οι φωνές.... Δεν κάνουν για τα δικά μου άκρα.... Για τα δικά μου όρια.

Πόσο εύκολα ξεχνιέσαι όταν κοιτάς δυο μάτια, όταν χάνεσαι και απομονώνεσαι? Όσες σκέψεις και να έχεις χάνονται. Έτσι μου συμβαίνει.... Όταν κοιτάω δυο μάτια και χάνομαι εκεί, ένα γελάκι υπάρχει στα χείλια μου. Ένα γελάκι αυθόρμητο χωρίς πονηριά, χωρίς υπονοούμενο. Ένα γελάκι που δεν σβήνει ποτέ, σαν άμυνα.... Σαν άμυνα σε αυτό που συνειδητοποιείς ότι υπάρχει και ας μην το παραδέχεσαι.... Και μετά η κλασσική ερώτηση.... Τι πάθαμε? Τι μας συνέβη? Τι παίχτηκε? Τι μας προέκυψε? Και ελπίζεις ότι θα ακούσεις αυτό που θέλεις εκείνη τη στιγμή, μια φορά μονάχα και όχι την κλασσική απάντηση τπτ.....

Κάποια στιγμή μια ψυχή μου είπε ότι έχω σκληρύνει τόσο πολύ που δεν περνάει τπτ το καβούκι μου. Έχω χτίσει ένα τοίχο που δεν τον περνάει τπτ. Και όμως το ψέμα και η παραπλάνηση είναι προφανή. Όχι μόνο άφησα να περάσει κάτι, κάτι σοβαρό και σημαντικό, αλλά πέφτω.... πέφτω στο κενό, πέφτω στα βράχια χωρίς προστατευτικό. Την πανοπλία μου την έβγαλα για μια ψυχή. Δεν είναι δύσκολο να την βάλω πίσω και να την κλειδώσω και πάλι... αλλά θα μείνει μια σχισμή (μικρή μεγάλη δεν έχει νόημα) που θα αφήνει να ξυχειλίζει ένα συναίσθημα, ένας πόνος, μια σκέψη, ένα βλέμμα, ένα χαμόγελο.

Χαίρομαι με απλά πράγματα, κολλάω με λέξεις απλές, αληθινές. Δεν έχω απαιτήσεις, δεν περιμένω τπτ. Ίσως και να ξέρω τι θα συμβεί, αλλά δεν κάνω τπτ γι αυτό... Ούτε αμύνομαι, ούτε τπτ. Είπα για πρώτη φορά στη ζωή μου μετά από πολλά πολλά πολλά χρόνια να αφήσω κάτι να συμβεί χωρίς να το σκέφτομαι πολύ πολύ.... Να σκέφτομαι μόνο ότι αξίζει να σκέφτομαι. Και οι σκέψεις αυτές στοιχείωνουν το μυαλό μου. Το στοιχειώνουν με τέτοιο τρόπο όμως που είναι σαν να γελάνε τα μάτια μου, να γυαλίζουν. Σκέψεις που με πάνε μακρυά, που κάνουν το μυαλό μου να πετάει αλλού.....

Ωραία δεν τα λέω ε????ζωγράφισα πάλι. Και όμως... όσο εύκολα μου βγαίνουν αυτά τα λόγια ψυχής εδώ, που κάθομαι και τα γράφω, δεν μπορώ να τα πω κατάμουτρα εκεί που θέλω... Γιατί μη με ρωτήσετε. Φόβος? Βράχια? δεν ξέρω.... Προτιμώ τις πράξεις. Καμιά φορά τα λόγια είναι φτωχά, για να πεις αυτό που θέλεις.... Άσε που μπορεί και να μη σε καταλάβει ο άλλος.... Σαν την πετυχημένη μου ανάρτηση που μια ψυχή νόμισε ότι τον είπα μαλακοβούλωμα.... Όχι μικρή μου τυρόπιτα.... Δεν πήγαινε για σένα.... Εσένα δεν θα σε έλεγα ποτέ μαλακοβούλωμα.... Δεν σου πάει ο τίτλος....

Σας κούρασα το ξέρω γι αυτό και σταματώ. Σταματώ να σκεφτώ, να πνιγώ στις σκέψεις μου, να δω τι μου γίνεται, που πάω και πως....
Σκέψεις αληθινές, σκέψεις αυθόρμητες, σκέψεις με μάτια κενά, με βλέμμα κενό, με καρδιά μισή.... Γιατί κάτι της λείπει. Κάτι που τώρα δεν είναι εδώ. Κάτι που περιμένω να έρθει, αν έρθει. Και αν δεν έρθει δεν πειράζει (τελικά). Ας είναι εκεί που επιλέγει αρκεί να είναι καλά....

Αλέξανδρος

2009-05-03T22:57:00.004+03:00

Όχι δεν μιλάω για τον γνωστό Αλέξανδρο της Μακεδονίας.

Όχι δεν μιλάω για κάποιον γκόμενο (αν και θα μπορούσα χαχαχαχα)...

Μιλάω για εκείνο το πλάσμα που στοίχειωσε το μυαλό μου εδώ και 24 χρόνια πλέον...

Θα σας μιλήσω για ένα μυθικό πλάσμα που τόσο λατρεύω, που πάντα ονειρευόμουν και πάντα θα ονειρεύομαι, και θα σας δώσω λεπτομέριες για την ύπαρξη του (αν τελικά υπήρξε)....

Αλέξανδρο λοιπόν λένε τον μικρό μου Μονόκερο (και όχι μόνο την μικρή μου τυρόπιτα χαχαχα)....

Η αναδημοσίευση είναι από το geocities....

Ο Μονόκερος είναι το ίδιο άπιαστος στους μύθους όπως και στον πραγματικό κόσμο. Σε μέρη που θα περίμενε κανείς να τον συναντήσει, όπως τα δάση του Camelot στους θρύλους του βασιλιά Αρθούρου,η απουσία του είναι κάτι παραπάνω από προφανής.Ε κεί μπορεί κανείς να συναντήσει πλάσματα που ανήκουν πολύ περισσότερο στη σφαίρα της φαντασίας,όπως δράκους, γίγαντες, γρύπες...αλλά σχεδόν κανένα μονόκερο. Σπάνια συναντάται επίσης και στις μεσαιωνικές ιστορίες, όπως του Καρλομάγνου καιτου Ρολάνδου. Θα μπορούσαμε να πούμε ότι πρόκειται για συνομωσία αποσιώπησης, αν δεν ήταν τόσο ιδιόμορφη η φύση αυτού του ζώου: Μοναχικός και απόμακρος, ο Μονόκερος αποφεύγει με κάθε τρόπο τις συγκρούσεις.Η δράση, κυρίως η βίαιη δράση, δεν είναι στη φύση του.Είναι ικανότατος μαχητής, τρομαχτικά ικανός μερικές φορές, αλλά μόνο όταν δεν υπάρχει άλλος τρόπος διαφυγής.

Το καλύτερο που θα μπορούσαμε να πούμε για τουςΜονόκερους, είναι ότι αποτελούν ένα μυστήριο, πουαιωρείται στα όρια του δυνατού. Πλάσματα της Σελήνηςκαι του Ύδατος, οι μονόκεροι αντιπροσωπεύουν τηνανάγκη επικράτησης αρμονίας μέσα από τη διορατικότητακαι την κατανόηση. Όποια κι αν είναι η βάση αυτού τουπλάσματος στην πραγματικότητα, αυτό που κεντρίζει τηφαντασία μας είναι η ιδέα. Σχεδόν δεν έχει σημασία το ανοι μονόκεροι είναι ή υπήρξαν ποτέ "πραγματικοί". Αυτόπου έχει σημασία, είναι η φύση του ζώου, γιατί έχει να πεικάτι για εμάς τους ίδιους. Όπως ακριβώς ο κόσμος μοιράζεται ανάμεσα σε εκείνους που αγαπούν,αποστρέφονται ή είναι αδιάφοροι απέναντι στα κοινά ζώα, έτσι και η ανταπόκριση του κάθεανθρώπου στους Μονόκερους, έχει να πει κάτι για τον ίδιο.Ο Μονόκερος έχει αποτελέσει αντικείμενο αναζήτησης και λατρείας για πολλούς λόγους. Έχειπροκαλέσει το σεβασμό αλλά και την περιφρόνηση. Έχει φέρει στην επιφάνεια το χειρότεροεαυτό μερικών ανθρώπων - απληστία, εγωισμό και το λιγότερο, την πρόθεση εξαπάτησης (όπωςεκείνοι που οδηγούσαν έναν μονόκερο στο θάνατό του, ξεγελώντας τον). Αλλά πολλές φορές καιτον καλύτερο, υψώνοντας τα μάτια των ανθρώπων στα ιδανικά της πνευματικότητας και της μακροθυμίας, μετριάζοντας τη δύναμη των πολεμιστών του Μεσαίωνα με έλεος, και φωτίζονταςτο δρόμο για εκείνους που θα ακολουθούσαν τα βήματα του Ιησού ή του Βούδα.Άγριος στην πάλη για την ελευθερία του αλλά κατά κανόνα απίστευτα ήμερος, ο Μονόκεροςείναι το μοντέλο εκείνων που πιστεύουν ότι η ελευθερία δεν χρειάζεται να κερδίζεται πάντακαι μόνο εις βάρος άλλων, και σαν σύμβολο είναι ζωντανός σήμερα όσο πάντα. Όσο δυσεύρετος και άπιαστος κι αν είναι, υπάρχει, ωστόσο, πάνταένας Μονόκερος που μπορεί κανείς να βρει κοιτάζοντας ψηλά: Διασχίζει τους αιθέρες ανάμεσα στον Μέγα Κύων, τον Μικρό Κύων,τους Διδύμους, τον Ωρίωνα και την Ύδρα. Χρωστάμε την ανακάλυψήτου στο παρατηρητικό βλέμμα του Γερμανού επιστήμονα Jakob Bartsch,που το 1641 πρόσεξε τον αχνό αυτό αστερισμό, που μάλιστα παρουσιάζεικαι μια ιδιομορφία: Τόσο ο ουράνιος ισημερινός όσο και ο γαλαξιακός,περνούν μέσα από αυτόν.

Ομαδάρα μου τρελλαίνομαι!!!!

2009-05-03T10:29:00.002+03:00

Μετά από μια έντονα φορτισμένη νύχτα, με πολύ βρισίδι, με πολλά εμφράγματα, και αφού έσπασα όλο το σπίτι, ήρθε η ανακούφιση....

Καήκε το σπίτι, κάηκε το μυαλό, κάηκε το σύμπαν....
Για μια ακόμα χρονιά ΟΜΑΔΑΡΑ ΜΟΥ με έκανες να δακρύσω.... να χαρώ, να ψάξω να βρω χώρο για το καινούργιο μου κύπελο.... σε λίγο δεν θα χωράμε βρε παιδιά... ΕΛΕΟΣ...

Άντε και του χρόνου πάλι δικό μας θα είναι....

Νέα έννοια προς συζήτηση

2009-05-02T17:16:00.003+03:00

Επειδή σε ένα πάρα πολύ αγαπημένο Blog έγραψα μια λέξη που χρειάζεται ανάλυση, είμαι και πάλι κοντά σας σαν άλλος Μπαμπινιώτης να αναλύσουμε σήμερα μια νέα έννοια....

Η έννοια του μαλακοβουλώματος. Έτσι για να λύσω και την απορία της πολυαγαπημένης μου (ξέρει αυτή ) Carinas.

Λοιπόν, το μαλακοβούλωμα είναι μια πολυσύνθετη έννοια (ζωγράφισα πάλι) που κολλάει σε διάφορες περιπτώσεις. Θα σας πω λοιπόν σε ποιες περιπτώσεις το κολλάω εγώ...

1. Έχω μια διάθεση θετική ,ερωτική, γενικότερα καλή, πετάω στα σύννεφα κλπ κλπ, και έρχεται ο άλλος και σου λέει την ατάκα φωτιά που τρώς τα μούτρα σου και γουστάρεις. Ε ναι αυτός είναι μαλακοβούλωμα.....

2. Γνωρίζεις έναν άνθρωπο, σου αρέσει περνάς καλά και ξαφνικά αρχίζουν οι απαιτήσεις (παράλογες συνήθως). Αυτός είναι μαλακοβούλωμα....

3. Μιλάς με έναν άνθρωπο, φλερτάρετε, παίζετε γενικότερα, μέλι μέλι και τηγανίτα τίποτα κλασσικά, και ξαφνικά ανακαλύπτεις πως αν και σου λέει πως είναι μόνος του έχει σχέση.... Και ερωτώ, αυτός δεν είναι μαλακοβούλωμα?

4. Στη δουλειά, ο γνωστός ανακατόστρας, που όλα τα κάνει, και τπτ δεν κάνει. Που δεν παίρνει ευθύνες πάνω του, που μονίμως λέει Δεν ξέρω και δεν ξέρω.... Και ποτέ μα ποτέ δεν καταλαβαίνει τι του λες για να τον βοηθήσεις.... Αυτός είναι μαλακοβούλωμα.....

5. Στην παρέα, αυτός που σε κάνει ρόμπα γενικότερα με το γέλιο, τις φωνές, τον τρόπο του κλπ κλπ. Σε κάνει να γελάς μεν αλλά να θέλεις να ανοίξει η γη να σε καταπιεί δε..... Και δεν καταλαβαίνει, και το κάνει και ψιλοεπίτηδες.... αυτός είναι ένα κλασσικό μαλακοβούλωμα.....

Μπορώ να γράφω ώρες γι αυτή την λατρεμένη έννοια, να γράψω κατεβατό, αλλά θέλω να μου πείτε και τη δική σας έννοια του μαλακοβουλώματος.... έτσι κουβέντα (φιλοσοφική πάντα) να γίνεται....

Carinaki μου ελπίζω να σε κάλυψα κάπως.... και ευχαρίστως δέχομαι και άλλες έννοιες του μαλακοβουλώματος....

χαχαχαχα φιλιά σε όλους σααααααααααααααααααααααας από τη σοβαρή και φιλοσοφημένη για μια ακόμα φορά Άννα.......

Μια γεμάτη μέρα......

2009-05-02T00:13:00.003+03:00

Η μέρα μου σήμερα ήταν τόσο γεμάτη που δεν μπορώ να ηρεμήσω.... έχω πιει και 4 καφέδες.....

Σηκώθηκα το πρωι, ήπια τον καφέ μου και περπάτησα για 2 ώρες στη λιακάδα.... ήταν τόσο αναζογωνητικό που μου ανέβασε τόσο την ψυχολογία που δεν μπορώ να ηρεμήσω.....

Επισκεύτηκα μια πολύ καλή παλιά μου φίλη, που είχα να δω πάνω από 3 χρόνια. Κουβεντιάσαμε με τις ώρες και είδαμε ότι ακόμα και αν έχουν περάσει τόσα χρόνια ορισμένα πράγματα όπως η φιλία και η αγάπη δεν τελειώνουν ποτέ ποτέ ποτέ....

Βρήκα επιτέλους το σπίτι που έψαχνα να νοικιάσω..... Και ναι πιστέψτε με είναι πολύ δύσκολο να βρεις ένα σπίτι που να το σηκώνει η τσέπη σου και συνάμα να είναι όπως το θέλεις.... Και τώρα έχω μπει σε αυτή την πολύ όμορφη διαδικασία να επιλέξω έπιπλα κλπ κλπ....

Με τα μάτια μιλάμε εμείς... και τι λέμε δεν ξέρει κανείς..... Μεγάλο τραγούδι του μεγάλου Νότη. Σήμερα λοιπόν για μια ακόμα φορά κατάλαβα πόσο σημαντικό είναι να μιλάς με τα μάτια με τον άλλο. Οι πολλές κουβέντες είναι περιττές. Τα μάτια λένε τις μεγαλύτερες αλήθειες.... Και πιστέψτε με το είχα ανάγκη αυτό το χάσιμο.....

Επίσης σήμερα για μια ακόμα μέρα, για μια ακόμα φορά, κατάλαβα πόσο γρήγορα περνάει η ώρα όταν είσαι με κάποιον που κανονικά ο χρόνος θα έπρεπε να σταματάει. Γαμώτο, γιατί κυλάει ο χρόνος???? Γιατί πρέπει να σκέφτεσαι ότι πρέπει να τον αποχωριστείς για χαζομάρες όπως ο ύπνος, οι δουλειές οι υποχρεώσεις????? Δεν θα ήταν ιδανικό να σταμάταγε ο χρόνος, η γη δεν ξέρω τι και να έμενες εκεί κόκαλο με τον άλλο μέχρι που να σκυλοβαρεθείτε ο ένας τον άλλο????? Γιατί να κοιτάμε κάποια στιγμή το ρολόι και να λέμε Αμάν πέρασε η ώρα (μα καλά πως πέρασε έτσι η ώρα?????) πότε πήγε...... όσο πήγε???? Πάμε???? Αυτή η ατάκα ελπίζω ότι κάποια στιγμή θα πάψει να υφίσταται..

Και να μαι εδώ και πάλι, να μοιράζομαι μαζί σας μια υπέροχη μέρα, μια μέρα που με γέμισε χαρά και φόρτισε τις μπαταρίες μου για πολύ καιρό....

Εσείς αλήθεια πως περάσατε αυτή τη μέρα? Τι κάνατε? Που πήγατε? Περάσατε καλά? Να πω και του χρόνου καλύτερα?????

Καλή Πρωτομαγία

2009-05-01T14:35:00.002+03:00

Καλή Πρωτομαγιά σε όλους σας. Βγείτε στη φύση, μυρίστε την άνοιξη γύρω σας. Είναι υπέροχη η μέρα έξω σήμερα...

Βγείτε από το καβούκι σας, και νιώστε όλα όσα θέλετε να νιώσετε παρέα με όσους σας αγαπάνε πραγματικά και αγαπάτε.....

Τα αγαπημένα μου λουλούδια συντροφεύουν τη σημερινή μου ανάρτηση....

Σας φιλώ γλυκά γλυκά όλους.....

Και το καπάκι τραγούδι

2009-04-30T22:32:00.001+03:00

Χωρίς σχόλιο δικό μου....

Δεν ξέρω τι να γράψω....

2009-04-30T21:57:00.004+03:00

Δεν ξέρω αλήθεια απόψε τι να γράψω.... έχω τόσα μέσα στο μυαλό μου που δεν μπορώ να τα βάλω σε μια τάξη.... να κάτσω με ηρεμία να σκεφτώ, να δω τι συμβαίνει γύρω μου....

Μήπως ζω στον κόσμο της Barbie? και να ζω μαγκιά μου. Αλλά δεν ζω.... Στον κόσμο της Barbie δεν υπάρχει μοναξιά, δεν υπάρχει σιωπή... και εδώ κολλάει ένα κομμάτι που ακούω τώρα.... την ώρα αυτή τη δύσκολη που περιμένω ένα ρημάδι ντριν στο κινητό μου και δεν κάνει ούτε ντριν, ούτε γαβ ούτε νιάου λέμεεεεεεεεεεεεεεεεεεεεεε

με αγάπη.... κάπου εκεί έξω είσαι και σε φωνάζω αλλά μάλλον τσάμπα φωνάζω.... Πάρε καλέ.... δεν δαγκώνωωωωωωω, μόνη είμαι... μοναξιά μου όλα μοναξιά μου τίποτα....

100 φορές

2009-04-30T00:48:00.006+03:00

100 φορές είναι λίγες να πω όσα θέλω να καταλάβεις....
100 φορές συντρίμι έγινα για σένα άλλη μια φοράαααααααααααααααααααα

Και για να συμπληρώσω κάτι από Αντώνη και πάλι που κολλάει σε αυτό που σκέφτομαι....
Πες μου πως κοντά μου θες να ρθεις για λίγο
Πες πως δεν με αφήνεις τώρα πια να φύγω
Πες μου όσα ψέμματα τολμάς
Μόνο μη μου πεις πως με αγαπάς........

Αδέρφια ενωθείτε!!!!!!

2009-04-29T23:27:00.002+03:00

Καπνιστές καπνίστριες, συναγωνιστές συναγωνίστριες.... ήρθε η ώρα μας.... Η ώρα της κρίσης.... Γιατί δεν ξέρω αν το πήρε το ροζωπό αυτάκι σας αλλά μας απαγορεύουν το κάπνισμα λείαν συντόμως.....

Και εδώ θέλω να πάρω θέση.... σέβομαι απόλυτα τους παθητικούς καπνιστές, που δεν είναι δυνατό να εισπνέουν όλη αυτή τη ντουμανίλα. Τόσο εγώ όσο και η παρέα μου και φαντάζομαι και οι περισσότεροι λογικά σκεπτόμενοι άνθρωποι, δεν θα καπνίζαμε μπροστά στα μούτρα ενός παιδιού, μιας εγκύου, ηλικιωμένων. Πολλές φορές έχουμε σβήσει τσιγάρα γιατί κάποιος ενοχλείται... Έχουμε βρει πατέντες για να μην φυσάμε τον καπνό πάνω σε αυτούς που μπορεί να ενοχλούνται.... Αλλά αυτή την καταπίεση που θα δεχτούμε δεν την μπορώ, δεν τη σηκώνει ο οργανισμός μου....

Δεν μπορώ να διανοηθώ να πάω για καφέ και να μηνκάνω ένα δύο δέκα τσιγάρα. Να πάω μπουζούκια να τα σπάσω, να μερακλώσω με κομμάτια που γουστάρω και να μην ανάψω ένα τσιγάρο στην υγειά του καλλιτέχνη που με φέρνει σε mood.... Να μην κάνω και ένα τσιγαράκι μετά από το φαγάκι?

Τι να κάνω? να κλειστώ στο σπίτι? ή να βγαίνω κάθε τρεις και λίγο έξω που και πάλι απαγορεύεται να κάνω στα κλεφτά ένα τσιγάρο μη με δει κανένας μπάτσος και μου χώσει πρόστιμο?

Γι αυτό λέω.... Καπνιστές καπνίστριες πρέπει να οργανωθούμε.... Να κατεβούμε όλοι με τσιγάρο στο χέρι, να αντιδράσουμε βρε αδερφέ.... Και οι ατάκες του στυλ, ευκαιρία είναι να το κόψω να το ελαττώσω και άλλα τέτοια κουλά εμένα δεν με πείθουν.... Καλή προσπάθεια δεν λέω, τη σέβομαι απόλυτα για να μην παρεξηγηθώ, αλλά ρε παιδιά, λίγο έλεος σε αυτούς που το γουστάρουν το πάθος τους....

Στην τελική ας χωρίσουμε τα μαγαζιά.... σε αυτά που θα γίνεται της καπνίλας το κέρατο, και σε αυτά που δεν θα μυρίζει ούτε σπύρτο.....

Αχ τα είπα.... και περιμένω οργάνωσω αδέλφιααααααααααααααααααααα

Τραγουδάρα

2009-04-28T23:44:00.001+03:00

Τι να πω τώρα... ξέρει αυτή που μου το κόλλησε... Ελλάκι σε ευχαριστώ....

Αφιερωμένο.....

ΕΚΤΑΚΤΟ ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ

2009-04-28T18:02:00.002+03:00

Ανακοίνωση.....

Το Al jazeira, το CNN, οι New York Times, η Herald Tribune, το Super Star και το Λοιπόν....

Ανακοίνωσαν σήμερα και δεν ξέρω αν το μάθατε ότι πλεόν στο γαλαξία μας, η γη έχει σταματήσει να κινείται γύρω από κάποιους ανθρώπους, αλλά είτε γύρω από τον ήλιο και τον άξονα της.....

Καιρός είναι να το κατανοήσουν κάποιοι.... και περαστικά τους.....

χαχαχαχαχα

(πάλι σοβαρή ανάρτηση έκανα.....)

Να συμπληρώσω κάτι???

2009-04-27T22:30:00.001+03:00

Καλέ ξέχασα... πάει το έκαψα.... θέλω να βάλω στο παιχνίδι το πιθήκι μου.... (όχι που θα σε άφηνα) και βεβαίως βεβαίως τον Νίκο (Dreams).... έλα έλα να παίρνουμε μπρος και να ακούμε μουσικές.....

φιλιάααααααα και πάλι

Ένα παιχνιδάκι...

2009-04-27T22:12:00.003+03:00

Με κάλεσε λοιπόν ο πολυαγαπημένος μου Σκρουτζάκος σε ένα παιχνιδάκι... Και δεν μπορώ να το πω όχι. Η αλήθεια είναι ότι με προβλημάτισε γιατί τα πιο αγαπημένα μου κομμάτια τα έχω ήδη βάλει.... Ψάχνω ψάχνω λοιπόν και θα σας βάλω 3 ακόμα που μου έρχονται στο μυαλό με ένα σύντομο σχόλιο για το καθένα.....

Ξεκινάω λοιπόν:

Dido, here with me.... το λέει όλα το κομμάτι...Το ακούω συχνά τις τελευταίες μέρες... Το συνδέω με όλες μου τις στιγμές που στιγματίζονται έντονα από την απουσία κάποιου προσώπου αγαπημένου...

George Michael. Κάτι πιο χορευτικό. Μου θυμίζει την απίστευτη εκείνη συναυλία. Την καλύτερη τολμώ να πω που έχω δει τόσα χρόνια. Κάθομαι και χοροπηδάω μόνη μου... το λατρεύω απλά.....

Τι να πω τώρα.... ότι και να πω είναι λίγο.... Όλοι μας το έχουμε τραγουδήσει δυνατά, έχουμε ταυτιστεί... Είναι ένα από τα πιο αγαπημένα μου γενικά....

Και ένα άσχετο τσόντα γιατί έτσι μου κόλλησε σήμερα.... και δεν θέλω ου....

All time classic.... έτσι για να ροκάρουμε και λίγο.....

Με τη σειρά μου να καλέσω τους λατρεμένους νιάου, κακό λύκο, Φωτεινάκι, Alma Libre (έτσι γιατί είμαι περίεργη να δω τι θα βάλεις), Carina, ChicaGrieca και βεβαίως βεβαίως τον gigaga kouni beli....... και τη Mistress γιατί έτσι γουστάρω....
χαχαχαχα
φιλιά σε όλους σας....

Επικίνδυνα σε θέλω

2009-04-26T16:07:00.002+03:00

Λατρεμένο κομμάτι απίστευτες στιγμές γέλιου με την ταινία.....

Για μια όμορφη Κυριακή.... Ηλιόλουστη....

Ο κλάψας

2009-04-25T23:16:00.002+03:00

Τόσες μέρες φίλοι μου κρατιέμαι, και κρατιέμαι και κρατιέμαι.... Και δεν μιλάω, και δεν σχολιάζω, και δεν λέω τίποτα. Αλλά σήμερα, μετά από έντονη και ώριμη σκέψη με την παρέα μιας μπυρίτσας και της Έλλης μου, αποφάσισα να κάνω μια έντονα φοτισμένη ανάρτηση.....
Κανονικά, δεν θα έπρεπε να σχολιάσω τίποτα. Αλλά αφού κάποιοι θέλουν να τα ακούσουν, θα τα ακούσουν. Και το θέμα θα λήξει εδώ.... Γιατί παραπέρα δεν πάει.... Γιατί δεν ξέρω αν σας το είπα (έχω καιρό να το αναφέρω.... ΕΧΩ ΚΑΙ ΕΠΙΠΕΔΟ) ΧΑΧΑΧΑΧΑ....

Μου τη σπάνε ιδιαίτερα οι κλάψες.... Ιδιαίτερα αυτοί που λένε τα πράγματα μονόπλευρα, μονόπαντα θα έλεγα.... Και ναι, ανάμεσα μας, ανάμεσα σε όλους μας, υπάρχει πάντα μια Μάρθα Βούρτση (και ας με έχει ονομάσει μια ψυχή έτσι... τρομάρα της....)
Όταν δέχομαι επίθεση, ξέρω να αμύνομαι. Οπως όλοι μας φαντάζομαι....Και δεν θα πέσω στο δάπεδο κανενός... Όποιος θέλει να τρώγεται με τα ρούχα του ας φαγωθεί. Αλλά να προσέχουμε τι λέμε παραέξω....
Δεν θα αναφερθώ σε πρόσωπα και καταστάσεις. Εγώ θα πω μόνο αυτό. Αν θεωρούμε ότι πρέπει να συνεχίζουμε να ασχολούμαστε με καταστάσεις που θεωρούνται τελειωμένες, κακό του κεφαλιού μας. Εγώ είμαι εδώ για να λέω όμορφα πράγματα με τους φίλους μου. Να βάζω όμορφα κομμάτια με σημασία... Δεν χρησιμοποιώ τις ατάκες κανενός εις βάρος του.

Και σας ρωτώ, όχι πείτε μου αν είμαι παράλογη. Αν ερχόταν κάποιος και χρησιμοποιώντας τις ατάκες σας, σας έκανε επίθεση (αν και δήλωσε ότι τίποτα δεν είναι προσωπικό και ναι ξέρω όποιος έχει τη μύγα μυγιάζεται, όποιος έχει τη σφίγγα σφίγγεται και στην τελική όποιος έχει τη μέλισσα μου να τη φέρει πίσω γιατί ξεχειμωνιάσαμε επιτέλους χαχαχαχα) τι θα κάνατε? Πόσο θα κρατιόσασταν? Θα απαντάγατε και με ποιο τρόπο? θέλω ειλικρινά τη γνώμη σας. Γιατί δεν είναι δυνατό να συμβαίνουν τόσες μαζεμένες μαλακίες μεταξύ μεγάλων ανθρώπων. Εκτός και αν δεν είμαστε ή μιλάμε Κογκολέζικα.... Θέλω να μου πείτε σας παρακαλώ. Βγάτε με από το αδιέξοδο μου. Και ότι ψηφίσει η πλειοψηφία αυτό θα γίνει... Αυτό θα ακούσω και έτσι θα πράξω....

Αρκετά μουρμούρισα πάλι νιάου μου καλέ.... Είδες για να μην αλλάζουν οι ρόλοι... χαχαχαχα

Ακόμα μια αφιέρωση....

2009-04-25T18:43:00.003+03:00

Επειδή αυτές τις μέρες με έχουν πιάσει οι αφιερώσεις, μου επιτρέπετε να κάνω μια ακόμα αφιέρωση??? Ευχαριστώ.... Το κομμάτι τα λέει όλα.... Σε κοιτάω και μέσα μου ξέρω ότι δεν θα είμαστε μαζί. Τους λόγους τουςξέρεις καλύτερα... Αν ήθελες θα το έκανες το βήμα. Και περιμένεις από μένα να κάνω το βήμα, να σου δώσω ώθηση για το οτιδήποτε θέλεις να κάνεις? Όχι δεν θα το κάνω. Όχι γιατί είμαι εγωίστρια κλπ κλπ, αλλά γιατί έτσι πρέπει να γίνει. Εσύ ξέρεις τι έχεις στη ζωή σου αυτή τη στιγμή, τι μπορώ να σου δώσω, και αν τα θέλεις... Δεν σου ζητάω να ρισκάρεις, δεν έχει νοημα να απαιτήσω τίποτα από σένα.... Θέλω μόνο να σου πω ότι εγώ είμαι εδώ και περιμένω. Να δεις και να καταλάβεις. Συγνώμη που η μοίρα με έφερε στο δρόμο σου και σένα στο δικό μου. Συγνώμη που σε βάζω σε διαδικασίες και σκέψεις. Και να μαι... λέω συγνώμη και απολογούμαι.... Που δεν το κάνω ποτέ και το ξέρεις.... Αλλά αν δεν τα πω κάπου θα σκάσω γιατί σε σένα αποκλείεται να πω λέξη... Τώρα να τύχει και διαβάσεις κάνε ότι καταλαβαίνεις.... Αυτά.... Πολλά είπα. Και δεν παίρνω τίποτα πίσω... Τίποτα απολύτως...

Μια πολύ ιδιαίτερη μέρα

2009-04-24T21:45:00.004+03:00

Σήμερα είναι μια πάρα πολύ ιδιαίτερη μέρα για μένα. Σήμερα γιορτάζει το άλλο μου μισό. Η ανάρτηση αυτή είναι εξαιρετικά αφιερωμένη σε ένα πρόσωπο που είναι δίπλα μου τα τελευταία 4 χρόνια περίπου....Η αδερφή ψυχή μου, η καλύτερη μου φίλη, η αδερφή που ποτέ δεν είχα. Η Ελισάβετ μου. Το κοριτσάκι μου.
Αγαπημένη μου χρόνια σου πολλά. Να είσαι πάντα γερή, υγιής, ευτυχισμένη... Να με συνεφέρνεις πάντα και να μείνει πάντα κοντά μου σαν τη φωνή της λογικής μου, που με προσγειώνει στην πραγματικότητα και που πάντα στέκεσαι δίπλα μου σε ότι και αν αποφασίσω. Που με ακούς πάντα με υπομονή, με κατανόηση. Που ακούς όλα τα βρισίδια του κόσμου....

Θέλω να σε ευχαριστήσω για όλα αυτά τα χρόνια που είσαι κοντά μου... Να ξέρεις ότι σε αγαπάω πολύ πολύ πολύ (και ας μη στο δείχνω... χαχαχα) και θα είμαι δίπλα σου πάντα ότι και αν συμβεί, όποτε με χρειαστείς. Το κομμάτι που ακολουθεί, είναι μεν μελαγχολικό, αλλά μου το ζήτησες χθες. Και επειδή το λατρεύω κοριτσάκι μου για σένα....

Σε όλους τους Γιώργους

2009-04-23T22:33:00.003+03:00

Χρόνια πολλά σε όλους σας..... Σε όλους τους Γιώργους που γιορτάζουν σήμερα.....

Το κομμάτι μου αρέσει πολύ. Και θέλω να το αφιερώσω στον Alterego που σήμερα γιορτάζει... Φίλε μου καλέ να σε χαίρεται η όμορφη οικογένεια σου και να είσαι πάντα καλά και ευτυχισμένος.... Φωτεινάκι μου να τον χαίρεσαι... Και η αφιέρωση και για σένα που σου αρέσει πολύ η Ελευθερία....

Επιπλέον θέλω να το αφιερώσω σε δύο μάτια.... Πράσινα.... Ξέρουν αυτά....

Πιες... σ'όλες τις ωραίες μας στιγμες.....

2009-04-22T20:15:00.002+03:00

Ένα τραγούδι που όλοι χορέψαμε, χτυπηθήκαμε, τραγουδήσαμε, φωνάξαμε.

Εγώ ακόμα και σήμερα τραγουδάω δυνατά και χοροπηδάω χαρούμενη πάνω κάτω...

Μου φτιάχνει τη διάθεση! Να είστε καλά, και καλή διάθεση να έχουμε. Είναι Άνοιξη και δεν γίνεται να είμαστε μίζεροι...

Σας φιλώ

Is this love???

2009-04-21T09:27:00.001+03:00

Καλημέρα να έχουμε με κάτι χορευτικό...

σας φιλώ

Για να ξεκινήσει καλά η εβδομάδα μας

2009-04-20T18:27:00.004+03:00

Ένα υπέροχο τραγούδι για να ξεκινήσει καλά η εβδομάδα μας....

Το αγαπώ πολύ και χορεύω σαν την τρελλή κάθε φορά που το ακούω....

Ελευθερία Θεά....

Καλή εβδομάδα να έχουμε όλοι μας....

Ένα γλυκό ευχαριστώ

2009-04-19T11:15:00.002+03:00

Καλημέρα σε όλους σας. Καλή Ανάσταση σας εύχομαι με όλη μου την καρδιά. Όλες οι ευχές του κόσμου να σας συντροφεύουν....

Σήμερα λοιπόν νιώθω την ανάγκη να πω δυο λόγια σε όλους σας. Λόγια ψυχής. Όταν ξεκίνησα να γράφω σε αυτό το blog δεν περίμενα ποτέ αυτό που βιώσα. Γνώρισα ανθρώπους πολύ ενδιαφέροντες και διαφορετικούς. Κάποιους από εσάς σας γνωρίζω μέσα από τις αναρτήσεις και τα σχόλια σας, κάποιους άλλους σας γνώρισα από μια πιο στενή επικοινωνία. Και η αλήθεια είναι ότι κερδίζω καθημερινά πολλά και υπέροχα πράγματα από εσάς. Θέλω λοιπόν να πω δυο λογάκια για όλους σας, έτσι για να δείτε ο ένας τον άλλο μέσα από τα μάτια μου. Να σας ευχαριστήσω με τον τρόπο μου που ανεχτήκατε τις κακίες, την γκρίνια και την τρελλάρα μου....

Και ξεκινώ όχι αλφαβητικά, ούτε η σειρά έχει κάποιο νόημα....

Alterego και Φωτεινάκι μου. Αισθάνομαι λες και με βάζετε μέσα στο σπίτι σας. Με τα σχόλια, με τις μουσικές (αν και μας το κλείσανε το Σκυλάδικο). Με τους πίνακες, με τις σκέψεις, με τη γνωριμία έστω και μικρή με τα παιδάκια σας μέσα από τις σκέψεις και τις αναρτήσεις τους. Να είστε καλά, και σας ευχαριστώ που είστε εδώ καθημερινά....

Chicagrieca γλυκό μου κορίτσι... Οι ιστορίες σου με πάνε ένα βήμα πιο μακρυά. Τα αστεία που λέμε και οι βλακειούλες που έχουν νόημα όμως στο όταν έχεις κάτι να πεις... Είσαι ένας άνθρωπος που καταλαβαίνει τη μιζέρια και τις σκέψεις μου. Και σε ευχαριστώ ξέρεις εσύ γιατί.

Mistress, ότι και να πω είναι λίγο. Και δεν θέλω ου..... Σε γνωρίζω μέσα από τις αναρτήσεις σου, και γουστάρω τρελλά αυτό που κουβαλάς. Γιατί επιτέλους ένας άνθρωπος που τα λέει και δεν κολώνει. Που μας τα κάνει 50άκια, και γουστάρουμε. Που μου φιτάχνεις το κέφι με όλα. Να είσαι καλά.....

Giga Κλπ κλπ.... το έταιρο συγγραφικό ήμισι της κοπελιάς από πάνω....δεν υπάρχεις αλήθεια. Ψοφάω στο γέλιο κάθε φορά που είτε με σχόλια είτε με αναρτήσεις λες ότι θέλεις να πεις. Είσαι η έταιρη πλευρά της μαλακίας που με δέρνει.... χαχαχα για καλό το είπα....

Αριστόδημος...... σου έχω ξαναπεί ότι έχεις ένα τρόπο να τα λες και να συνδυάζεις όλα όσα δεν υπήρχε περίπτωση να κάτσω να διαβάσω που με κάνεις όχι μόνο να τα διαβάζω, αλλά να τα θυμάμαι κιόλας..... Συνέχισε την πολύ πολύ καλή δουλειά που κάνεις.... περιμένω......

Γατούλη.... νιαρ νιαρ, μιαου μιάου..... Δεν ξέρω τι να πρωτοπώ.... Δεν ξέρω αλήθεια....είσαι κάθε μέρα εδώ να τα λέμε.... να σχολιάζουμε. να μας λές και να βάζεις όμορφα κομμάτια..... να είσαι και εσύ καλά.... και μακρυά από ψαροκόκκαλα....

Νίκο, το ξέρεις ότι κάθε μέρα είμαι εκεί, περίεργη για τις μουσικές και τα σχόλια σου. Πολύ καλές επιλογές καθημερινές, μακρυά από τα δικά μου ακούσματα. Μακρινές αλλά πάντα κοντινές.... Γιατί μπορεί να μην τα ξέρω τα κομμάτια (φτου μου) αλλά τα αισθάνομαι οικεία.... Τώρα που πήρες φόρα, δώσε κιάλλα τραγούδια στο λαό..... φιλιά πολλά, και ελπίζω να περνάς καλά....

Λιονταράκι γλυκό.... μας μαθαίνεις υπέροχες ιστορίες και γεγονότα για τα πολυλατρεμένα ζωάκια. Και έπαθα πλάκα όταν ξεκίνησες την ιστορία με το Μικρό Πρίγκηπα.... Περιμένω πάντα με αγωνία να δω τη συνέχεια (περιέργεια θα το έλεγα χαχαχαχα). Αξίζει τον κόπο να διαβάσετε αυτά που γράφει, όποιους σας ενδιαφέρουν απίθανες ιστορίες των ζώων. Μπορεί να πάρουμε όλοι μαθήματα ζωής.

Λύκε λύκε είσαι εδώ????? Μα τόσες κουλαμάρες μαζεμένες?????χαχαχαχα, Μα πες μου που τα βρίσκεις όλα αυτά τα κουλοθέματα, τα οποία πέρα από την πλάκα που κάνουμε είναι πολύ ξεχωριστά το καθένα. Και με κάποια σοβαρότητα που αχνοφαίνεται στο βάθος κήπος... Αλλά έχω μια παρατήρηση να κάνω. Δεν ξέρω αν στο έχει πει κανένας άλλος, κάνει πολύ ώρα να κατέβει η σελίδα σου.... Αλλά και από την άλλη, τι κακός λύκος θα ήσουνα???? Δεν έχει νόημα....

Alma Libre.... καλωσήρθες και πάλι κοντά μας. Μας έλειψες πολύ, στο είπα... Με έχεις βάλει σε σκέψεις, σκέψεις μελαγχοληκές, σκέψεις βαριές τις τελευταίες μέρες, αλλά το προτιμώ από το να μην έχω τπτ από σένα. Εξάλλου, γράφεις τόσο όμορφα που όλα τα άλλα είναι απλά λεπτομέριες.....

Carinaki, ή αλλιώς το έταιρο ήμισι της κοριτσάρας μας πιο πάνω..... Εσύ και οι λάμπες σου μου φωτίζουν το δρόμο (ζωγράφισα πάλι). Και αν ψάχνεις ακόμα τους αναγνώστες σου, εδώ είμαστε. Φανατικοί, και καθημερινοί....

117, πιτσιρίκι της παρέας μας. Χαίρομαι που σε διαβάζω. Τα θέματα είναι πάντα ενδιαφέροντα, και με προβληματίζουν (καλά θα κάω στο τέλος....) συνέχισε την καλή δουλειά ποτέ όμως σε βάρος του διαβάσματός σου...... έχεις να πας προς τον στόχο σου....

Πιθηκάκι.... μετά το ψυχικό ξεβράκωμα εξαφανίστηκες..... χαχαχα γιατί καλέ????? τι πάθαμε???? τι μας συνέβη???? γύρνα πίσω καλέεεεεεεεεεεεεεεεεεεεεεε και θα σου δώσω μπανανούλα στο υπόσχομαι....

Λενάκι.... απλές καθημερινές και αληθινές ιστορίες μας κάνουν παρέα, και μας δίνουν αφορμές για σκέψεις όμορφες. Και εσένα σου έχω μια μικρή απουσία, αλλά χαλάλι σου. Και όποτε έχεις ξανά χαλασμένη διάθεση ξέρεις.... Ζητάς βοήθεια και αμέσως έρχεται το χαζοτράγουδο χαχαχαχαχα

Σκρουτζάκο νόμιζες ότι θα σε ξέχναγα???? Γίνεται???? Αν και ο αγαπημένος μου πάπιος είναι ο Γκαστόνε (ήταν και ομορφόπαιδο χαχαχαχα) σε συμπάθησα χαχαχαχα. Πάντα εδώ, πάντα με σχόλιο, πάντα να δώσεις το παρόν για ευχές, για οτιδήποτε. Πάντα με χαρούμενες αναρτήσεις, παραμύθια, ανέκδοτα, έθιμα, κλπ κλπ. Συνέχισε έτσι, μας αρέσεις....

Ταξιδευτής... Δεν έχω λόγια. Δεν μπορώ να πω τπτ (περίεργο για μένα)... Οι αναρτήσεις μιλούν μόνες τους. Αν πεις κάτι νομίζω ότι θα τις χαλάσεις.....

Θέλω να κλείσω τα σχόλια μου με δύο πολύ ιδιαίτερους ανθρώπους.... Ξεκινώντας θα μιλήσω για τον Sailor. Είναι κάποια πράγματα που σε κάνουν να θέλεις να γίνεσαι καλύτερος. Ο άνθρωπος αυτός μου γνώρισε τη μαγεία των Blog. Ένας άνθρωπος που έχει δώσει την ψυχή του για τα Blog του (είναι πολλά αλλά όλα αξίζουν....) Ένας άνθρωπος τόσο ιδιαίτερος και τόσο φιλοσοφημένος για τη ζωή που καμιά φορά τρομάζεις. Βλέπετε η εμπειρία και οι δυσκολίες της ζωής στην πράξη σου δίνουν το δικαίωμα να μιλάς και να έχεις άποψη... Καλοτάξιδες να είναι οι θάλασσες του μυαλού σου, να μας χαρίζεις πάντα εξαιρετικές φωτογραφίες, σκέψεις, τραγούδια κλπ κλπ. Σε αγαπάω πολύ πολύ πολύ (αν και δεν στο λέω συχνά....)

Και τέλος, αν και νομίζατε ότι είναι outsider θα μιλήσω για τον Loner (ναι ναι.... ). Μια ιδιαίτερη περίπτωση ανθρώπου. Όσοι διαβάζετε ξέρετε. Ορισμένες φορές τα λόγια για κάποιον είναι περιττά. Σε προλαβαίνουν καταστάσεις, σχόλια και αναρτήσεις. Και θέλω εδώ να σταθώ και να πω κάτι απλό και από καρδιάς.... Συγνώμη αν σε αδίκησα στο παραμικρό.... Μπορεί και να έκανα λάθος.... Δεν θα μάθω ποτέ.... Αν και δεν θα σχολιάζω να ξέρεις ότι πάντα θα διαβάζω αυτά που γράφεις και φαντάζομαι ότι θα ξέρεις ήδη τις απαντήσεις μου....

Αυτά, και αν κάποιον ξέχασα, θα ακολουθήσει και άλλη σχετική ανάρτηση.

Να είστε όλοι καλά, να προσέχετε τους ευατούς σας, τους ανθρώπους που αγαπάτε, και προπαντώς να είστε εδώ κοντά μας.....

Σας ευχαριστώ και πάλι απο ψυχής........

Άννα

Τέλος η γκρίνια

2009-04-16T21:11:00.003+03:00

Τέλος η γκρίνια, τέλος η μουρμούρα, τέλος η ένταση, τέλος όλη η αρνητική ενέργεια....

Μεγάλη λέξη το Τέλος. Και ναι φίλοι και εχθροί, από σήμερα τέλος η μουρμούρα μου. Όσο μουρμούρισα μουρμούρισα. Από σήμερα και στο εξής, θα γίνω η παλιά καλή Boubou, που έλεγε χαζομαρίτσες, που έβαζε χαρούμενα τραγουδάκια, που έβαζε πίνακες, που σας κέρναγε ποτάκι και καφέ. Γιατί όλα έχουν ένα όριο....

Και εύχομαι σε όλους μας, να είμαστε καλά, να γεμίσουμε με θετική ενέργεια από τους γύρω μας (όσους είναι θετικοί). Τις προάλλες που γιόρταζε η πολυαγαπημένη μου Mistress, (ναι ναι ναι ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ ΚΑΙ ΠΑΛΙ) της έδωσα μια ευχή που θέλω να τη δώσω σε όλους σας, γιατί τελικά εκ των υστέρων το κατάλαβα.

Εύχομαι λοιπόν να έχετε κοντά σας ανθρώπους που το αξίζουν να είναι κοντά σας. Και μόνο αυτούς. Να χαίρεστε όλοι τις οικογένειες σας, τους φίλους σας, τον έρωτά σας, την κάθε στιγμή σας. Να περάσετε όμορφα αυτές τις μέρες, και να ξεκινήσουμε όλοι μια περίοδο αναγέννησης και ανάστασης από ότι μας σκλαβώνει.

Και από αύριο επιστρέφω δριμύτερη. χαχαχα και αυτό δεν είναι απειλή, είναι υπόσχεση!

Να είστε όλοι καλά που ανεχτήκατε τη γκρίνια και την κακή μου διάθεση... Σας ευχαριστώ μέσα από την καρδιά μου!!!

Φιλιά σε όλους σας.....

Δεν μου αρέσει να απολογούμαι

2009-04-16T09:56:00.004+03:00

Δεν μου αρέσει να απολογούμαι... Αυτός είναι ο τίτλος του θέματος μας σήμερα. Και έχω λόγο φίλοι μου που το λέω....

Στη ζωή μου δεν έχω μάθει να απολογούμαι για τις πράξεις μου σε κανέναν. Πείτε με εγωιστικό γουρούνι, πείτε με αναίσθητη, πείτε με όπως θέλετε. Αλλά όπως έχω ξαναπεί και στο παρελθόν, έτσι είμαι, και έτσι θα μείνω. Δεν έχω απολογηθεί για το όσα έχω κάνει, σωστά ή λάθος σε κανέναν. Ούτε στους γονείς μου, ούτε στους κολλητούς μου. Και έρχομαι να ρωτήσω..... Γιατί πρέπει να απολογούμαι σε όλους τους άλλους????

Όταν παίρνω αποφάσεις για κάτι, είμαι ενήμερη και συνειδητοποιημένη για τις συνέπειες των πράξεων μου. Ακόμα και αν μπλέκονται στη μέση κάποιοι άλλοι, (παράπλευρες απώλειες θα έλεγα) φροντίζω να είμαι ξεκάθαρη. Αν ο άλλος δεν καταλαβαίνει τι του λέω, δικό του πρόβλημα. Αν έχει τσακωθεί με την αλήθεια, τρώγεται με τα ρούχα του, τσακώνεται με τον εαυτό του ή μου το παίζει ιστορία, και πάλι δεν με αφορά. Και ναι είμαι απόλυτη!

Θέλω λοιπόν να σας ρωτήσω το εξής πολύ απλό πράγμα.... Απολογείστε? Σε ποιον και γιατί? Ποιος είναι ο λόγος να δίνουμε εξηγήσεις για τα πάντα? Νομίζω ότι μιλάμε την ίδια γλώσσα και όχι Κογκολέζικα, εκτός και αν δεν το έχω καταλάβει.... Θεωρώ μεγάλη μαλακία από μέρους μας να πιεζόμαστε και να φτάνουμε σε σημείο, να λέμε τις σκέψεις και τη θεωρία μας για το οποιοδήποτε θέμα και να φέρνουμε τον άλλο σε δύσκολη θέση, γιατί ξέρετε καμιά φορά δεν είναι όλοι προετοιμασμένοι να ακούσουν την πραγματικότητα ως έχει. Και να τους πληγώνουμε, ή τουλάχιστον έτσι να λένε. Γιατί τελικά, ο καθένας λέει το μακρύ και το κοντό του. Και δεν ξέρω αν στην τελική υπάρχει μια δόση αλήθειας ή απλά λέμε παπαριές.... Γιατί δεν είναι δυνατό σε ένα μικρό χρονικό διάστημα, που ίσως να γνωρίζεις κάποιον ή κάποιους να έχουν την απαίτηση να γίνουν ενεργά μέλη της ζωής σου. Ίσως σε ένα ιδανικό κόσμο του παραμυθιού, όλα να ήταν καλά, και εύκολα. Αλλά έχω μάθει να περνάω μόνη μου τις δυσκολίες και να βασίζομαι μόνο στον εαυτό μου. Και τραβάω το ζόρι και την ανηφόρα μου (όπως όλοι εξάλλου, δεν αποτελώ εξαίρεση σε καμιά περίπτωση) και γουστάρω, γιατί γίνομαι καθημερινά καλύτερος και πιο δυνατός άνρθωπος.

Το λούκι του καθενός είναι δική του υπόθεση. Και προσωπικά, δεν μου αρέσει να μιλάω για το λούκι μου. Κανείς δεν μπορεί να ξέρει τι περνάμε. Και η ζωή για κάποιους είναι χαμογελαστή, τότε μαγκιά τους. Για εμάς που μπήκαμε στο λούκι από παιδιά, και είδαμε που πάνε τα 4, και δεν ζούμε στον κόσμο της Κουκουρούκου, τα πράγματα είναι πιο απλά. Δεν θα ζοριστώ για κανέναν, δεν θα δώσω λόγο σε κανέναν. Δεν θα εξηγήσω τπτ γιατί απλά δεν έχω ούτε το χρόνο ούτε το κουράγιο....

Πρόσφατα, άρχισα να βγαίνω από τη γυάλα μου, και να αντιλαμβάνομαι ότι κάνεις δεν με καταλαβαίνει. Εντάξει όχι και κανείς, λίγοι που με ξέρουν, και που σκέφτονται το ίδιο με εμένα. Λίγοι λέω..... ελάχιστοι..... Τόσο λίγοι που έχω αρχίσει να ανησυχώ..... (λέμε τώρα)

Για παράδειγμα, γιατί πρέπει να απολογηθώ για τις αποφάσεις που παίρνω για τη ζωή μου? Δική μου δεν είναι, τη κάνω ότι θέλω, της βάζω φωτιά και την κάνω στάχτη... Αποφασίζω τι είναι καλύτερο για μένα μόνη μου χωρίς τη βοήθεια του κοινού.... Γιατί καλό το κοινό, αλλά τελικά, αν δεν δείς μόνος σου τι παίζει, χέστα.... Δεν κλαίγομαι στους φίλους μου, δεν πρήζω κανέναν, δεν υπάρχω απλά όταν κλειδώνω.....

Είμαι παράλογη? Είναι στραβός ο γυαλός ή στραβά αρμενίζω??? Ήταν στραβό το κλίμα, το έφαγε και ο γάιδαρος και άντε να δούμε.... χαχαχαχα

Όχι αλήθεια, θέλω να μου πείτε? Απολογείστε? Συχνά? Αισθάνεστε καλά γι αυτό? Καταπιέζετε? Είμαι παράλογη? Μήπως είμαι τρελλός, μήπως τα έχω χαμένα που λέει και ο Θεός Νότης? (γιατί έχω και επίπεδο λέμεεεεεεεεεεεεε χαχαχαχα)

Περιμένω, να μου πείτε, να μάθω κάτι, να αλλάξω γνώμη ή να τη δω αλλιώς, κάτι τέλος πάντων, να καταλάβω τι παίζει, πως κινείται ο κόσμος, να διορθωθώ βρε αδερφέ.....

Beathless

2009-04-15T21:47:00.002+03:00

Ταιριάζει με τη διάθεση μου απόψε. Και με τρελλαίνουν αυτοί οι στίχοι... Τα λένε όλα απλά.....

Δομίνικος Θεοτοκόπουλος

2009-04-15T21:36:00.003+03:00

Επειδή πρέπει να μπω στο κλίμα, αποφάσισα να βάλω ένα πίνακα που μόλις τον είδα μου θύμισε Πάσχα. Κάτι τα χρώματα, κάτι η ατμόσφαιρα που μου βγάζει...
Εύχομαι να μου βγει το κλίμα των ημερών, γιατί την πρώτη μου χρονιά που δεν θα δουλεύω, θέλω τουλάχιστον να το απολαύσω!!!!

Αγαπημένες μου ταινίες

2009-04-13T22:10:00.003+03:00

Μετά από πρόσκληση της λατρεμένης Chica Griega θα σας αποκαλύψω και εγώ τις αγαπημένες μου ταινίες...

1. όπως και πριν Ο δράκουλας του Κόπολα. Τη λατρεύω αυτή την ταινία, μου αρέσει τραγικά ο Gary Oldman, παίζει απίστευτα. Και όλη αυτή η ατμόσφαιρα με συναρπάζει.

2. Fight Club. δεν θα ξεχάσω ποτέ το κάψιμο που έφαγα στο τέλος, είχα μείνει κάγκελο. Αν και δεν συμπαθώ τον Brad Pitt, μου άρεσε ιδιαίτερα στο ρόλο του κακού παιδιού....

3. Tomb Raider, I love... παίζω και το παιχνίδι και κάνω σαν χαζό καλέ.... και αυτή η Αντζελίνα, μα ίδια τέλος πάντων... τι να πω (Outsider είναι οι ταινίες της σειράς αλλά εμένα μου αρέσουν)

4. το κοράκι... Δεν έχω λόγια, τι να πω. Τα λέει όλα η ταινία....

5. Ερωτευμένη Τζείν, με τη ζωή τησ Τζέιν Όστιν. Απλή και ρομαντική ταινία.

6. Έρωτας στα χρόνια της χολέρας. Απίστευτη ταινία, απίστευτη μεταφορά του βιβλίου, απίστευτα όλα

7. Ο λαβίρυνθος του Πάνα. Δεν ξέρω αν την είδατε και αν σας άρεσε. Είχα καιρό να δω τόσο όμορφο παραμύθι.

8. Το ορφανοτροφείο του Gillermo del Torro. Είχα καιρό να δω τόσο πετυχημένο θρίλερ. Όσοι δεν το είδατε τρέξτε....

9. Γενικότερα οι ταινίες του Batman, είναι ο αγαπημένος μου υπερήρωας....

10.Atonement, φανταστική ταινιά λατρεμένη ηθοποιός Keira Nightely

11. και θα κλείσω με μια άλλη αγαπημένη μου (λατρεμένη θα έλεγα). Περηφάνια και προκατάληψη. Πάλι με την Keira. Αυτή την ταινία την βλέπω συνέχεια και εύχομαι να ζήσω έναν τέτοιο έρωτα να και χλωμή με βλέπω... χαχαχα

Αυτά... και οι 11 είναι υπέροχες, και σας τις προτείνω με το φτωχό μυαλό μου να τις δείτε....

Όποιος δεν έχει παίξει και θέλει, ας παίξει, πλάκα έχει...

φιλιά σε όλους σας....

Archive Goodbye

2009-04-13T21:11:00.003+03:00

Αντίο.... ένα αντίο μελαγχολικό. Ένα αντίο που μόνο κάποιοι μπορούν να το αισθανθούν!
Αντίο σε όλα όσα μας κρατάνε πίσω, σε όσους δεν μας γνωρίζουν γιατί δεν μπήκαν στον κόπο, σε όσους μας καταπίεσαν, σε όσους δεν μας αγάπησαν όσο αξίζαμε.

Αντίο και ας πληγωθούμε, αντίο και ας πονέσουμε, αντίο και ας μείνουμε μόνοι....

Για να τελειώσει καλά η μέρα μας...

2009-04-12T20:53:00.003+03:00

Θέλω να το αφιερώσω σε όλους όσους απόψε το βράδυ θα είναι μόνοι. Ευχαριστώ που μου το θύμησες.... Ευχαριστώ για τη λιγοστή παρέα..... Αρκούσε τελικά.....

Ανακάλυψη.....

2009-04-12T19:31:00.003+03:00

Ένας πίνακας σήμερα που μου αρέσει ιδιαίτερα. Boticceli. Λέγεται μπροστά από τις πύλες. Αν μπορώ να το μεταφράσω σωστά. Μην με ρωτήσετε γιατί μου αρέσει. Δεν μπορώ να πω. Ούτε να τον αναλύσω, άλλωστε δεν είμαι και ειδική. Κάτι μου έκανε όμως, κάτι μου με φόρτισε απογευματιάτικα....

Μετά από πρόσκληση

2009-04-11T19:58:00.005+03:00

Μετά από πρόσκληση του Κακού λύκου (ΑΧ έτσι και σε πιάσω την έβαψες χαχαχα) θα παίξω και εγώ το παιχνιδάκι μας. Θα σας αποκαλύψω 10 μικρά μυστικά του εαυτού μου και 1 αγαπημένη μου ταινία. Ξεκινάω λοιπόν από τα 10 μικρά μου μυστικά...

1. Λατρεύω τη σοκολάτα. Δεν ζω χωρίς αυτή. Και αν είναι και λευκή, τότε λιώνω....
2. Κάθομαι με τις ώρες και κουτσομπολεύω. Λατρεμένο σπορ με κολλητή και κολλητούς....
3. Όταν δεν αντέχω κάτι στραβώνω τη μούρη μου τόσο που κάνει ρυτίδες.
4. Όταν ξεγράφω κάποιον το κάνω οριστικά. Δεν γυρίζω πίσω ποτέ....
5. Τραγουδάω συνέχεια. Όλες τις ώρες, όλα τα τραγούδια. Και είμαι και κακοφωνίξ....
6. Χορεύω συνέχεια. Συνέχεια όμως, και στον ύπνο μου....
7. Μέχρι να πω σε κάποιον τι αισθάνομαι του βγάζω την παναγία....
8. Είμαι τραγικά παρορμητική..... και το έχω πληρώσει πολλές φορές....
9. Δεν μου αρέσει να πλησιάζουν τα παπούτσια μου... Παθαίνω κρίση αν τα λερώσουν ή τα πατήσουν....
10. Ασχολούμαι πάρα πολύ με μαλακίες... Μπορεί να κολλήσω με κάτι και να μείνω εκεί με τις ώρες. Χθες είχα κολλήσει με κάτι φωτάκια στη θάλασσα και έμεινα να τα κοιτάω με τις ώρες....

Και η αγαπημένη μου ταινία.... Αν και δεν μπορώ να αποφασίσω, θα σας γράψω αυτή που μου ήρθε με τη μια στο μυαλό μου. Δράκουλας του Κόπολα.... Απλά, την λατρεύω αυτή την ταινία, την βλέπω συνέχεια....

Μια υπέροχη μέρα δεύτερο μέρος

2009-04-11T19:22:00.002+03:00

Μόλις γύρισα. Από το πρωί είχα τον ασυμμάζευτο....

Η μέρα μου ξεκίνησε με περίπατο στην Ερμού, στα μαγαζιά. Κόσμος πολύς, φασαρία. Μια φασαρία που όμως δεν με ενόχλησε. Ίσως να μου έλειπε αυτή η φασαρία τον προηγούμενο καιρό. Ίσως να την αποζητούσα....

Συνέχισα με καφέ, στο αγαπημένο μου καφέ στην Πλάκα, τον Οιωνό, όπου ήπια τον καφέ μου χωρίς λιακάδα, γιατί μας τα ψιλοχάλασε ο καιρός, και μετά τον καφέ ακολούθησε μπυρίτσα. Έτσι για να χαλαρώσουμε περισσότερο....

Στη συνέχεια, περπάτησα μέχρι το θησείο. Και από εκεί, (άσχετα πάντα) κατέληξα στα βραχάκια στη Γλυφάδα, όπου χάθηκα αγναντεύοντας τη θάλασσα. Έκατσα αρκετή ώρα, παρατηρώντας τους ψαράδες, τα σκάφη που περνούσαν, τη συννεφιά που έφτιαχνε μια πολύ όμορφη ατμόσφαιρα. Και το μυαλό μου άδειασε. Κενό απόλυτο. Είχα πολλά χρόνια να αισθανθώ έτσι. Και το απολαμβάνω. Για πρώτη φορά στη ζωή μου απολαμβάνω το άδειασμα αυτό....

Ελπίζω να είχατε όλοι μια όμορφη μέρα.

Σας φιλώ

Μια όμορφη μέρα

2009-04-11T08:54:00.002+03:00

Σάββατο σήμερα. Επιτέλους!! Ατέλειωτη μου φάνηκε αυτή η εβδομάδα... Δύσκολη, με εντάσεις, με γκρίνια αλλά και κάτι μικρό και θετικό....

Τόσα χρόνια που δουλεύω, πάντα δούλευα τα Σάββατα. Είχα μόνο μια Κυριακή και αν, να κάτσα να ξεκουραστώ και εγώ.... Μόλις όμως άλλαξα δουλειά και ξέμπλεξα από τα εμπορικά καταστήματα, άρχισα να εκτιμάω το Σάββατο και να αντιλαμβάνομαι πόσο στερημένο άτομο ήμουν. Ακόμα πιστέψτε με δεν μπορώ να συνειδητοποιήσω ότι κάθομαι, ότι δεν πάω για δουλειά. Πάντα έχω την αίσθηση ότι έχω αργήσει στο μαγαζί.... Αλλά όχι, έχω τη μέρα για μένα. Γι αυτό και εγώ σήμερα, θα πάω μια μεγάλη βόλτα στη λιακάδα. Μυρίζει Άνοιξη έξω. Και η Αθήνα την Άνοιξη είναι υπέροχη.

Τα στενά της Πλάκας, του Θησείου, του Ψυρρή, γεμίζουν κόσμο. Χαρούμενο πλήθος. Μυρίζει Άνοιξη. Μυρίζουν οι λεμονιές, Μυρίζει η ατμόσφαιρα. Και έχει άλλη ατμόσφαιρα κάτω στο κέντρο. Μια ατμόσφαιρα που δεν την αλλάζω για κανένα λόγο. Αισθάνομαι ότι είμαι σε άλλο πλανήτη. Την αγαπάω την Αθήνα. Εκεί γεννήθηκα, εκεί μεγάλωσα, εκεί έκανα την πρώτη μου κοπάνα, εκεί ερωτεύτηκα, εκεί βγήκα το πρώτο ραντεβού μου, εκεί κρύβομαι όταν όλα με πνίγουν, εκεί περνάω καλά.

Και ας ακούω τόσα για την Αθήνα. Για μένα θα είναι το σπίτι μου, ο τόπος μου. Ταλαίπωρη Αθήνα. Δεν σε εκτιμάνε όσο σου αξίζει. Αλλά όλοι κάποια στιγμή θα καταλάβουν την ομορφιά που βλέπουμε εμείς. Εμείς που μεγαλώσαμε στο κέντρο, στα εξάρχεια, στο Λυκαβηττό, στο Κολωνάκι, στο Γκάζι, στην Ερμού, σε όλο το κέντρο. Και που σήμερα, βλέπουμε το χάος αλλά δεν τα παρατάμε. Τίποτα δεν θα με πάρει μακρυά από το κέντρο. Τίποτα δεν θα με πάρει μακρυά από τις αναμνήσεις μου. Και ας γκρινιάζω, και ας φωνάζω ότι κουράστηκα. Μόλις διανοηθώ ότι μπορεί να φύγω από τον τόπο μου, με πιάνει πανικός.

Να έχετε ένα όμορφο πρωινο. Βγείτε στον ήλιο. Έχει υπέροχη μέρα σήμερα. Ανακατευτείτε με τον κόσμο. Θα σας κάνει καλό....

Φιλιά σε όλους σας....

Army of Lovers

2009-04-09T22:35:00.002+03:00

γκέι ξεγκέι εμένα μου θύμισε τα νιάτα μου... χαχα.

Τελικά δεν έχω καμιά λογική συνέχεια στη μουσική μου. Ότι να ναι. Με ότι αρχίσει η τελειώσει η μέρα μου!!!

Θα σας προσκαλέσω σε ένα παιχνιδάκι

2009-04-09T22:32:00.002+03:00

Επειδή πολλά παιχνιδάκια κυκλοφορούν ανάμεσα μας.... χαχαχα, λέω να ξεκινήσω και εγώ ένα, με την ευκαιρία της δικής μου αποκάλυψης.... Θα ήθελα να κάνετε μια αναρτησούλα, όσοι από εσάς θέλετε και μπορείτε, και να μας πείτε δυο λογάκια γι εσάς. Απλά, και αληθινά!!! Ιδού η πρόκληση.... Ποιος από εσάς θα την αποδεχεί??? Δεν θέλω να πιέσω κάποιους για να μιλήσουν, θέλω όποιος αισθάνεται την ανάγκη να πει κάτι να μας το πει...

Ευχαριστώ